Uncategorized

De Hoff van tijd en eeuwigheid

Langzamerhand krijgt alles vorm. Het huis, het land erachter, de Datsja, en wijzelf samen binnen deze heerlijkheid. Ondertussen zijn we druk namen aan het verzinnen voor dat wat binnen de kortste keren tot een belangrijk deel van ons leven behoort, buiten alles wat er aan liefde in Nederland is. Hofftuin, Hoffstede, de Hoff van tijd en eeuwigheid. De laatste dekt het beste de lading en klinkt ook als een klok qua ritme. Hoff met twee effen, niet alleen omdat het cachet heeft, maar Lief heeft het in zijn familienaam zitten.

Het regent. We waren net op tijd met de aanpak van het land. Met deze nattigheid maait de grote maaimachine niet optimaal en zou diepe voren trekken. Lief maaide in een regen van groen en ik trok brandnetels, grassen en vooral ook kleefkruid. De grote vijg op de hoek zag zich liefdevol omarmd door die eigenzinnigheid. Enige voorzichtigheid was geboden, want in deze oude rotstuin stond een grote cactus, een echte stekeletee, die maar wat graag in je vel prikte als je te dicht bij kwam.

Bij het uitrusten spotte ik de merel, een grote groep mussen, de tortels en de koolwitjes, die dartelend over het land vlogen. Opeens zag ik een opvallend grote witte vlinder. Hij fladderde niet, maar zweefde, soms tot ver boven de bomen uit. Uitrusten deed hij op de paarse dovenetel vlakbij en toen ik naderde om een foto te maken, bleef hij rustig zitten waar hij zat. De vleugels wijd gespreid, toonden een patroon van zwart en wit gestreept. Het had de vorm van een waaier. Nader onderzoek leerde dat het de Koningspage was en, niet onbelangrijk, dat dit Verweggistan een walhalla voor vlinders scheen te zijn. Er worden zelfs vlinderreizen georganiseerd.

Met het maaien oogde het allemaal fris en ruim en alleen de oude boeddha was verdwenen achter een grote struik rozemarijn, dus knipte ik de helft weg om te drogen waarbij het vertrouwde hoofd weer minzaam boven het groen uitstak vanaf de veranda gezien.

De temperatuur was aangenaam om in te werken. De zon liet zich van haar beste kant zien. Het werd tijd om uit te rusten en bij te komen na deze noeste arbeid en de dag te besluiten met een wijntje en iets om te knabbelen en tegelijkertijd de Datsja in te wijden. Nog even met een Sapu lidi de vlonder van de veranda schoonvegen, de tafel glanzend poetsen en de formatie van stoelen opstellen. Waxinelichtje erbij en de staande kandelaar erachter. Ziezo, weer een mooie zithoek toegevoegd. Ooit worden de kampeerstoelen vervangen voor ouwe-bessen-schommelstoelen natuurlijk. Toen er teveel schaduw kwam, verkasten we naar beneden aan de voet van de boomgaard, waar ook het geluid van de weg verderop werd gedempt. Zo, te midden van deze zaligheid, bezagen we het geluk dat ons ten deel was gevallen. Vanaf de eerste dag van onze vernieuwde kennismaking en het razendsnelle verloop van de maanden die volgden, tot aan dat moment. Toen de buurman het oude hout begon te stoken gingen we naar binnen. Hier mag twee dagen per week worden gestookt.

In de vroege avond na de maaltijd keken we Arjen Lubach terug, die het probleem van het waterschap uitlegde en met Matthijs van Nieuwkerk over diens nieuwe programma, een quiz, sprak. Als altijd de vileine opmerkingen op het scherpst van de snede, waardoor het denken over dergelijke onderwerpen werd verscherpt. Het zijn de juiste prikkels daartoe.

Van dochterlief kreeg ik een app over de tuinen daar. Ze had water gegeven in die van ons en de bloeiende appelboom op de foto gezet. Ook stuurde ze foto’s van de kruidenspiraal, die ze zelf gemaakt had op hun tuin met oude bakstenen die er lagen. Wat een goed idee. Toen ik me verdiepte in verschillende andere vormen, kwamen we ook op de symbolische betekenis van de spiraal. ‘Die van geboorte en wedergeboorte, van leven en verbinden, van loslaten van het vertrouwde en weer herboren worden. De beweging erin duidt het proces van verdieping en groei aan en in veel culturen is het een symbool voor eeuwig leven’. Dit las ik op de site van de schaapskooi op het landgoed van Drakenburg, maar bij het verder graven kwamen we bij de Maori’s en Kelten terecht en de betekenis van het naar binnen of naar buiten draaien van de spiraal. Boeiende materie, die alles te maken heeft met de ontwikkelingen die we zelf ondergaan op dit moment. Een prachtig object en onmisbaar in een Hoff van tijd en eeuwigheid.

2 gedachten over “De Hoff van tijd en eeuwigheid

Reacties zijn gesloten.