Uncategorized

Knop om en verbeelding aan

Mijl op zeven met die wind om de kleine blauwe in het gareel te houden en hem niet de weg af te laten blazen. Foefje…Muziek op ruime gehoorsterkte en hard meebrullen boven de storm uit. Ogen goed de kost geven, dus breed kijken. Binnen het gebruikelijke uur was ik op de plaats van bestemming, alwaar een harde rukwind de deur uit mijn handen sloeg bij het openen van het portier. Met het volle gewicht er tegen aan om haar, tegen de wind in, dicht te duwen.

Lief stond gepakt en bezakt klaar met zijn hele dossier in een mapje, om richting Den Haag te gaan. Wat zenuwachtig, maar dat bleek achteraf nergens voor nodig zo op het oog. Dat laatste ja, want bij aankomst bleek de vrouw van de echo ziek geworden te zijn. We konden meteen door voor het consult naar de specialistisch verpleegkundige. Die keek niet vreemd op van wat haar getoond werd, of nou ja, vooral wel van het dikke pak papier dat ze voorgeschoteld kreeg. Toch nog eens voorzichtig uitleggen hoe dat in Nederland werkt, en waar je alleen mee moet nemen waar men om vraagt. Juist omdat ze verder niet verblikte en verbloosde en een heldere uitleg aan het euvel kon geven, stelde ze me erg gerust. Vriendlief was nog niet ten volle overtuigd. Woensdag in de herhaling met de echo.

De terugweg was al even stormachtig en door het gesloten portier klonk het onheilspellende loeien van de wind. Toch was ze goed dicht. Averij en windschade dus. Vandaag maar langs mijn garage om die te meten. Misschien gold het een losgerukte schroef of iets dergelijks.

Eenmaal op het veilige honk raken we niet uitgepraat over alles wat we meemaken en hebben meegemaakt. De kurk is van de fles en Aladin strooit verhalen in het rond van de hak op de tak. Herinneringen, recente gebeurtenissen, nog meer verleden, ouders, broers en zussen, vrienden, ze passeren allemaal de revue. Op Spotify zoeken we de muziek die we mooi vinden of waar we naar terug verlangen omdat het ooit een gezamenlijke beleving was. George Moustaki, Loudon Wainwright, Nostalgische steelbands, de gamelan, de Buena Vista Social Club. We hangen op de bank, maar de schouders bewegen mee in het aanstekelijke ritme. Als de benen het niet doen, compenseren we jeugd met de rest van het vege lijf en genieten.

Lasagne stond op het menu, maar we hadden buiten de bechamelsaus gerekend en dat is zo’n beetje het allerlekkerst in combinatie met die geurende tomatensaus. Uitstellen dus en dan maar een simpele Macaroni a Rugu van wat er zoal in huis was, zoonlief en lief eten de oren van het hoofd dus een grote pot alla di mama.

Voor het verhaal uit het neolithicum heb ik veel aan de filmpjes over de steentijd op de schooltelevisie. Handig om je een voorstelling te maken hoe het er in die tijd aan toe gegaan moet zijn. Door de acteurs ontstaan er nieuwe beelden in het hoofd. Iets dergelijks had ik ook al eens gedaan met het verhaal over de gevonden vrouw met kind hier op het terrein van het klooster uit de Swifterbandperiode. Ik neem me dan ook heilig voor om volgende keer er wat eerder in te duiken, om meer perspectief te hebben in het onderzoek naar dat verleden. Maar ach, aan de andere kant zijn er ook zoveel bezigheden te verrichten, dat een klein beetje druk van de laatste loodjes tot ongekende mogelijkheden kan leiden. Knop om en verbeelding aan.

Een gedachte over “Knop om en verbeelding aan

Reacties zijn gesloten.