Uncategorized

De koek was op

Weggezonken in een hele diepe droom, ‘krekelde’ mijn telefoon ineens. Zoonlief stond voor de deur, was al vroeg gaan sporten en had de sleutel vergeten. Altijd vroeg wakker, maar vermoeid door de dag van gister, had ik nu wel door willen slapen. Van de nood dan maar een deugd maken.

Ons plan van gisteren had goed uitgepakt. Eerst besloten we de kringloop te bezoeken. De locatie wisselde wel drie keer, want normaliter gaan we toch, ondanks het geplande voornemen, stoppen bij de eerste de beste die ons wat lijkt. Een kringloopwarenhuis, maar dan oude stijl, bleek bij binnenkomst. Er stond zo waanzinnig veel opgestapeld, dat je eigenlijk door de bomen het bos niet meer zag. Wel de meest grappige voorwerpen kon je er opduikelen. Maar door het ontspullen was het niet moeilijk alles te laten liggen, waar het lag. Het ging per slot van rekening gewoon even om het snuffelen. Het was er vol, stoffig en ook een beetje beduimeld en ik moest heel erg denken aan mijn eerste kringloopbaan, waar ongeveer dezelfde sfeer hing.

Buiten een paar druppels, dus gauw de auto in, op naar het strand.. Het werd een perfect dagje Noordwijk. In het begin, toen het nog redelijk fris was en hard waaide liepen we de winkelstraat in. Hoe lang was ik al niet in zo’n winkel geweest, waar de verleiding hoogtij vierde. Prachtige kleuren op elkaar afgestemd, leuke hebbedingetjes, mooie accessoires. In de gedachte dat het bijna als normaal voelde, liepen we winkeltje in en winkeltje uit. In Noordwijk dorp waan je je op vakantie, of coronavrij. Nou ja op het lapje en op de anderhalve meter, gewapend met mandje of lange rode schoenlepel, na dan. De kerk had haar oorspronkeleijke bestemming achter zich gelaten en was gevuld met foto’s en wooninterieur, zagen we bij een vluchtige inspectie. Het orgel torende boven al die wereldse zaken uit als stilzwijgend verwijt.

Omdat twee van ons, waaronder ik, dat minder interessant vonden liepen we vast richting strand om te kijken of er een terras open was. Op het eerste terras hing een troosteloze driepunter als overkapping en het zag er allesbehalve uitnodigend uit, gesloten. Zus had lage hakken aan en het weer nodigde nog niet uit om de wandelschoenen uit de auto te halen, dus liepen we op aangedane-longsnelheid over het pad achter de strandtenten. Beide zussen haakten aan en we besloten naar een volgend terras te lopen. De jongste zus liep met versnelde pas vooruit om te kijken of het open was, maar daar had heel Noordwijk zich verzameld. Dat idee lieten we varen. We liepen door tot waar we een grote kluit meeuwen op het strand zagen. Twee gingen op inspectie en hakkenzus en ik gingen op een paar pallets zitten. Dapper probeerde de zon door de wolken te prikken. De meeuwen ijverden naarstig op het zand, pikten wat weg, vlogen in een grote zwerm op als er een hond langs kwam of als iemand in de handen klapten. Een magnifique gezicht. Het was genieten van eenvoudigweg zeelucht snuiven. Toen de zussen van hun inspectietocht terugkwamen, bleek dat er heel veel kokkels op het zand lagen, waar de meeuwen zich tegoed aan deden. Dat vermoeden had ik al.

We besloten een patatje mèt te halen bij een geïmproviseerde afhaalplek op de hoek. Tot onze verrassing waren het gezellige ouderwetse puntzakken. Terwijl we aan het peuzelen waren, brak de zon door, als beloning op ons geduldige wachten.

Het volgende plan was de bollenvelden, nu we zo dicht in de buurt waren. Fotozus kreeg zo de kans om unieke opnames te maken van die rissen tulpen in bonte schakeringen. Wat een vreugde voor het oog was dat altijd weer. We wisten wat velden bij een hotel/annex casino maar kwamen onderweg ook al wat mooie uitbundige bloeiers tegen. Bij het hotel was een koffie to go voor de zussen. Ik was verzadigd en moe. Toen zij bij thuiskomst nog koffie bleven drinken, ging ik toch echt op huis aan. Sorry zussen. Zon gezien, zeelucht gesnoven, zussen gehoord en gezien, meeuwengekrijs in de oren en de mooiste bollenkleuren op mijn netvlies. De koek was op.

‘In 80 dagen de wereld rond’. Vandaag dus Zuid-Holland. Op papier een impressie van vandaag. In de zak, onvervalste Hollandse patat met en een heerlijke kroket.

7 gedachten over “De koek was op

Reacties zijn gesloten.