Uncategorized

Vrij in de beleving

De documentaire ‘Living the Lights’ over Robby Müller, een baanbrekende cameraman, geeft veel herkenning en biedt tegelijk mooie nieuwe perspectieven. De rimpeling van stromend water speelt met het licht. Het fonkelt en glinstert en trekt lange snel opeenvolgende lijnen. Wat een mooi oog heeft deze man voor de schoonheid van het alledaagse, iets wat vaak onopvallend voorbij trekt. Zijn opnames bijvoorbeeld, vanuit de Empire State Building, waarbij hij eerst de gebouwen aan de overkant filmt en dan met een passerende meeuw meereist tot die uit het zicht verdwenen is. Het is een boeiend schouwspel. Ik moet denken aan de film waarbij een hoed rondvliegt tussen de bergen in het dal, terwijl de wind suist en ruist. Iets om eindeloos naar te kijken. Direct wordt de knop aangezet die de fantasie aan het werk zet. Waar is de bewoner van de hoed. Is het een man of een vrouw, staat hij of zij nu op een bergtop, terwijl de wind met ruim spel de hoed heeft afgenomen, treurt men erom, of volgt men de escapades geboeid.

https://www.npostart.nl/het-uur-van-de-wolf/14-11-2019/VPWON_1298106

In de krant een artikel over de splijtzwam die het verschil van mening over de aanpak van corona in sommige vriendschappen blijkt te zijn. Een lastig gegeven. Het heeft alles te maken met respect. Je kan het oneens zijn. Dat kan consequenties geven. We leven in een vrij land, ieder mag het zijne denken. Dat dat betekent dat de een niet knuffelt en op bezoek gaat en een ander daar anders over denkt, is een feit. Je kan elkaars mening respecteren en er naar handelen. Zodra men wil gaan overtuigen en in de welles/nietes modus terecht komt gaat het mis. Bovendien werkt iedere vorm van verzet tegen een bepaalde norm als olie op het vuur.

Mijn wijze vriendin komt van boven even neerdalen en fluistert: ‘Oordeel niet, verwonder je slechts’. ‘Ook al kost het moeite lieverd’, denk ik. Het zijn de grenzen van de ethiek waarlangs men schuurt en waar overheen gegaan wordt. Dat maakt het moeilijk, omdat ieder daar een eigen streep trekt. Wat voor de een een feit is, is voor de ander een halve waarheid. Wantrouwen en angst zijn de werkelijke splijtzwammen. Niet de eerste keer trouwens.

Begrip kan een antwoord zijn. Voor de twijfels en de angsten, voor het overschreeuwen, voor het wegkruipen, voor het grote niet-weten en voor het verlangen en de wensen, omdat we nu eenmaal mensen zijn met onze twijfels en onzekerheden. Mijn manier om dat begrip te uiten, is om straks na de vaccinatie en zonder risico te zijn, te gaan verlichten, helpen waar er geholpen kan worden, te ontlasten. Respect is er voor hen, die met ongeloof moeten ondergaan, waar het leed toe in staat is, die de onmacht voelen ondanks de optimale arbeid die ze verrichtten.

Soms zou je een deel uit de tijd willen knippen, de filmische beelden van de afgelopen twee jaar terug willen spoelen, opnieuw willen beginnen. In ieder leven komt er meermalen een moment dat zo’n gedachte je bekruipt. Er zijn vaker voorvallen geweest, waarop ik de tijd terug had willen draaien. Het enige wat hielp was diezelfde ‘tijd’ die nodig was om het leed te lenigen, om daarna het leven weer aan te gaan. Echte liefde en echte vriendschap laat een ander vrij in de beleving.

‘In 80 dagen de wereld rond’ bracht Suriname op mijn pad. Creools Suriname. Op papier een impressie van Rinaldo Klas en op het bord Roti met zoete aardappel-en ei kerry-masala.

  • 350 gram kouseband (of sperziebonen), gekookt
  • 2 zoete aardappelen
  • 100 gram tomatenpuree
  • 3 grote tomaten
  • Garam masala kruiden (toko)
  • 2 biologische bouillonblokjes
  • 2 eieren hard gekookt
  • 2 uien fijn gesnipperd
  • 4 teentjes knoflook (geperst)
  • 1 tl sambal (of 1 madamme jeanette peper)
  • 1 tl komijnpoeder
  • Zeezout
  • Water
  • Boter

Schil en snijd de zoete aardappels in stukjes van 1 cm bij 1 cm. Snijd de ui en tomaten in kleine stukjes en pers de knoflook teentjes fijn. Zet een pan met wat boter op het vuur en fruit de ui, tomaten stukjes en de knoflook op hoog vuur. Blus af met een beetje water en voeg de bouillonblokjes toe, voeg 3 eetlepels kerrie masala kruiden toe, de sambal, tomatenpuree, komijnpoeder en zout. Roer alles goed door elkaar. Voeg nu de zoete aardappelblokjes toe aan het kruiden mengsel, voeg wat water toe zodat alles onder water staat en zet het vuur iets lager (tot dat het zachtjes kookt). Laat dit 15 minuten zachtjes koken. Maak ondertussen de kerrie eieren. Pak de twee gekookte eieren en rol deze door de kerriemasala kruiden. Bak de eieren kort aan in de pan en leg ze apart.Maar nu de gekookte kouseband of sperziebonen af. Doe de gekookte kouseband in een koekenpan en bestrook met wat kerrie masala poeder en bak een paar miuten op hoog vuur.Serveer nu het zoete aardappel-saus mengsel, de kerrie eieren en de kouseband met de roti.

4 gedachten over “Vrij in de beleving

  1. De vrouw die contact bleef houden en de band niet verbrak met haar anders denkende kinderen uit genoemd artikel blijft me bij. Ik zoek altijd naar wat bindt en niet naar wat me scheidt van de ander. Soms is dat erg moeilijk.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s