Uncategorized

Onmiskenbaar

Nieuwe cadeautjes in mijn schoot geworpen gekregen door de ontdekking van VTR-Nu, de Belgische zender met veel aandacht voor, onder andere, cultuur. Het theatergezelschap Martha!Tentatief onder regie van Nuff Said brachten ‘De wereld stond stil’. Het werd gepresenteerd in een heel warm en speels decor door de caberetiers Soe Nsuki en Johan Petit en omlijst door de eenmansband van Tom Pieters. Het hele programma was sinds vorig jaar speciaal in het leven geroepen om artiesten de kans te geven op te treden voor het publiek, nu alles stilgevallen is.

Een van de oudste, meest vroege ‘kunst’ die nog steeds beoefend wordt, is de gesproken overlevering. Erhan Demirci, een stand-up comedian, vertelde een verhaal dat alles te maken had met zijn identiteit en vroeg zich daarbij af of iedereen met een dubbele culturele achtergrond beseffen zou, wat het betekend heeft voor de ouders. In zijn tocht door het leven verheerlijkte hij eerst zijn Turkse afkomst, later juist de Belgische, maar bedacht ook dat hij maar weinig wist van de oorsprong van hun komst naar hier. Wat had zijn vader er toe gebracht om uit het verre dorpje naar België te gaan. Hij ging op onderzoek uit en zijn bevindingen betekenden een ommekeer in zijn denken. Met een goede raad aan iedereen met een dubbele culturele achtergrond maakt hij plaats voor Annelies Verbeke de schrijfster, waarvan volgende week het boek verschijnt met de titel ‘Treinen en kamers’. Korte verhalen waarvoor de inspiratie is gehaald uit historische verhalen van over de hele wereld. Kleine stilistische verhalen met een boodschap of om de verwondering en de filosofie erachter. En de laatste gast was Judith Okon met een betoverend mooie vertolking ‘Twice’ van ‘Little Dragon’.

Te mogen laven aan deze kleinoden doet een mens deugd. Een van de verhalen van Annelies Verbeke bracht me bij Sei Shonagon. Zij was een hofdame in het tiende-eeuwse Japan aan het keizerlijk hof, afgesloten van de wereld. Met de nodige spot karakteriseerde ze de hovelingen die haar omringen; fijngevoelig beschreef ze haar eigen avontuurtjes, haar teleurstellingen en het verstrijken van de seizoenen.Ze noemde het boek ‘Het Hoofdkussenboek’. Het boek is door Jos Vos vertaald.

Mijn eigen dagboeken uit de puberteit zijn geschreven, maar ook voorzien van tekeningetjes over alles wat van belang was voor dat kortgesloten puberbrein, aangevuld met krabbeltjes en krantenknipsels. Inderdaad, vol met bakvissengedoe, de verwondering over volwassenen en wat zij allemaal zouden kunnen bedoelen met hun opmerkingen, het botsen met mijn ouders, de liefde. Eeuwig verliefd op alles wat aardig voor me was. Dat wisselde nogal eens, soms zelfs per dagdeel. Hoe sprokkel je de vrouw van nu bij elkaar. Wat een malle omwegen zijn ervoor nodig. Soms denk ik dat het hele stuk afgesloten moet worden en de dagboeken weg moeten en aan de andere kant koester ik dat stukje jeugd in dat schoolse handschrift, vol naïviteit en toch ook al sterk de behoefte om alles op te schrijven. Dat deed ik met verve. Elke wrok die ik voelde, elke ergernis kwam op papier. Inderdaad werden ze onder het hoofdkussen bewaard onder de hoede van mijn dappere beer, die het met zijn leven bewaakte.

Nog altijd teken ik alles op in woord of beeld. De tekendagboeken zijn mij dierbaar. Eigenlijk vertellen ze soms meer dan woorden en houden herinneringen voor eeuwig vast.

De wijsvinger vloog gisteren van Saoedi-Arabië naar Minneapolis in Amerika. Het land van de wilde rijst, dat eigenlijk graszaad blijkt te zijn. Het land van De Black Matter protesten na de dood van Floyd. Ook daar stond de tijd even stil om daarna een golf van verontwaardiging rond te doen gaan over de hele wereld. Bewustwording van taalgebruik, van gezegdes, van aannames, van oordelen. Het heeft paden gebaand, die nu nog geëffend moeten worden. Stukje bij beetje, maar onmiskenbaar.

Recept van de Wilde rijst met oesterzwammen. (Ik vond bij de super alleen maar witte en wilde rijst gemengd. Die heb ik gebruikt. Wilde rijst is in een ekowinkel te vinden, maar hier was deze winkel opgeheven helaas).

Ingrediënten: wilde rijst/water/kokosolie (indien toegestaan)/ui of prei/oesterzwamme/verse peterselie, fijngesneden/citroengras-, kurkuma- en of gemberpoeder, of vers en dan geraspt/zout en peper (naar smaak)/ongezoete kikkoman sojasaus, met de groene dop is minder zout en zoet

Bereiding: Bereid de wilde rijst zoals beschreven staat op de verpakking. Snij de ui en verwijder de stelen van de zwammen. Grote zwammen kun je door midden snijden. Verhit olie in een pan en voeg de gesneden ui en de oesterzwammen toe en bak alles tot ze zacht en bruin zijn. Meng de wilde rijst en de fijngesneden peterselie bij het mengsel. Breng alles op smaak met de poederkruiden, zout en peper en eventueel sojasaus. Voor een pittige smaak voeg kleine stukjes verse rode peper toe.

3 gedachten over “Onmiskenbaar

  1. Een ‘teken je leven’ zou ik ook heel tof vinden, alleen…..is daar een voorwaarde aan verbonden, je moet toch een beetje kunnen tekenen😉.
    Jouw black live matter is prachtig.
    Geniet de zon!

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.