Uncategorized

Op de eerste plaats

‘Op weg naar Japan’ kon ik weer even de kleine Alice uithangen in de Toko. Ondertussen schoven wat beelden langs. Wat waren mijn raakvlakken met Japan geweest, het land waar mijn wijsvinger was bleven steken die morgen. Ik had ooit een t-shirt met een afbeelding in Ukiyo-e stijl gehad met een van de beroemde Japanse houtsnedes groot erop afgebeeld. Het shirt had het nog gered tot pyjama alvorens het richting kringloop ging. Mijn kennismaking met de japanse keuken kwam doordat mijn zus en zwager mij trakteerden op een traditionele Japanese Sushi-maaltijd. We zaten aan een grote bakplaat, waar ter plekke alles werd klaargemaakt. Het was feestelijk en heerlijk, maar er was één miniem bijgerecht, dat de kroon spande. De ingelegde sushi-gember, Gari genaamd. Gari is jonge gember, ingelegd in een beetje zout en meer azijn met suiker. Hoe jonger de gember, hoe mooier roze die kleurt. Je eet het tussen de gangen door om de smaakpapilen te neutraliseren. Wat een hemels genoegen was dat.

Vorig jaar bij de digitale expositie van Van Gogh met zijn ‘La nuit étoilée’ in Atelier des Lumières in Parijs, was er een toegift met Le Japon Rêvé. Groots en indrukwekkend, lieflijk, dromerig of woest trok er een verscheidenheid aan Ukiyo-e doeken langs. Wij zaten of wandelden overweldigd rond. Zo voelde het. De grote golf van Kanagawa van Hokusai ten slotte golfde over, langs en door ons heen, muurbreed, plafondhoog, in één beweging, alsof men overspoeld werd. Een fantastische beleving om in het kunstwerk zelf te mogen zijn.

Dat er Westerse invloeden waren in de tijd van Hokusai getuigde het Pruisisch blauw, dat hij gebruikte bij de vissers in de boten en wordt verklaard in bovenstaande video. Nogal gejaagd uitgelegd, maar het geeft een goed beeld van leven en oorsprong in die tijd.

Het recept dat aan de beurt was, de klassieke Japanse Ramen, een heerlijke vegetarische noedelsoep, begon met Rogi. Tenminste dat vertelde mijn notitie mij op de Iphone. De mensen uit de winkel kwamen er niet uit. Dus zonder Rogi kwam ik thuis. Bij het bereiden kwam ik tot de ontdekking, dat de tofu ontbrak. Mijn immer zelfdenkende telefoontje had weer eens eigengereid haar eigen stempel op het recept gedrukt. Dus, als je het nog lekkerder wil eten, dan zoonlief en ik gegeten hebben, neem dan vooral de tofu erbij. Makkelijk en snel klaar, heerlijk vers en een veelvoud aan fijne smaken, deze Ramen.

Er was nog een andere berg dan de Fuji, die de gemoederen bezig hield. Met het boek ‘Zuurstofschuld’ wandelde ik al weer een paar dagen op de Himalaya. Te vroeg om te zeggen wat ik er van vind, want het voelt alsof de kern van het boek nu pas begint. De passie voor het klimmen en het maken van de keuze steeds weer een eindeloze top te willen bereiken wordt wel duidelijker. Toine Heijmans schrijft zijn verlangen naar minder plat getreden paden uit, door Walter, de hoofdpersoon de rust te laten opzoeken en de wens om alle anderen voor te zijn, een te kunnen worden met zijn gedachten en de berg zonder ruis. Walter stelt zich regelmatig de eerste klimmers voor, die met beperkte middelen een ware ‘struggle for life’ aangingen. De kou en de ijle lucht veranderden het denken, benamen de adem en lieten levensechte visoenen zien, die er niet waren. Ook Walter klimt stug door. Moeiteloos voel je de ijzigheid, de eenzaamheid en ga je mee in de keuzes, die de berg afdwingt. Altijd op zoek naar de juiste weg.

Misschien is dat het wat de passie veroorzaakt en de nietigheid tegenover de kracht van de natuur. Het schrikt me af, de koude, het afzien, het gevaar, maar door het zo prachtig te beschrijven ervaar je het een en ander aan indrukken bij benadering en is er respect. Voor de schrijver, die er zoveel inhoud aan weet te geven, voor de sherpa’s die moeiteloos heen wen weer lijken te klauteren en voor de berg op de eerste plaats.

Recept van de klassiek Japanse Ramen.

375 g tofoe, in blokjes/4 el hoisinsaus/1 paksoi/300 g gemengde paddenstoelen, grof gesneden/4 porties ramennoedels/2 l paddenstoelenbouillon/100 g taugé/4 eieren, gekookt/4 el norivlokken/2 el zwarte sesamzaadjeszonnebloemolie

1.tofoeblokjes in een bakje met de hoisinsaus en laat marineren tot later gebruik. 2. Verwijder de onderkant van de paksoi en spoel de stronken af onder koud water. Snijd het groen van de paksoi en de witte stronken in reepjes. 3. Verhit wat olie in de koekenpan en bak de paddenstoelen. Zet de gebakken paddenstoelen apart en verhit nogmaals wat olie in de pan. Bak de gemarineerde tofoeblokjes 4 minuten op middelhoog vuur. 4. Kook intussen de ramennoedels ongeveer 2 minuten in kokend water (niet in de bouillon!). Giet af en spoel af met koud water. Zet apart tot later gebruik. 5. Verhit in de kookpan de paddenstoelenbouillon op middelhoog vuur tot net tegen het kookpunt. 6. Maak intussen de borden op door de ramen, gebakken paddenstoelen, tofoeblokjes, paksoi en taugé over de kommen te verdelen. Pel de eieren en snijd doormidden. Plaats in elke kom 2 helften. 7. Giet tot slot de bouillon in de kommen. Garneer met de norivlokken en zwarte sesamzaadjes. Tip Marineer de tofoeblokjes alvast 1 dag van tevoren zodat de tofoe alle smaken van de marinade goed kan opnemen. Itadakimasu! (Ik ontvang nederig)

Een gedachte over “Op de eerste plaats

Reacties zijn gesloten.