Uncategorized

Elke stem telt

De tweede nacht op rij waarin mijn favoriete zandstrooier de deur voorbij is gegaan. ’s Nachts gaat de tijd langzamer. Er is veel om over na te denken en er ligt ook nog wat om af te maken. Aan de andere kant verbaas ik me over wat ik tegenkom en eigenlijk niet voldoende ken op mijn trip om de wereld. Dat de vrouwen uit het Andesgebergte in Bolivia Chola’s heten en dat daar een hele feministische beweging is, die in verzet is gekomen tegen de onderdrukking, de slavernij, de maatschappelijke beperkingen, de geestelijke en lichamelijke geweldpleging. Het feit dat je bij machte bent om het tij te keren en respect af te dwingen om te mogen zijn wie je bent is iets om een diep respect voor te hebben. Onderdrukking roept een innerlijke kracht wakker, die vaker overwint. Tegen de stroom inroeien is zwaar en vergt doorzettingsvermogen.

Een van de Chola feministes, Yolanda Mamani, heeft een vlog, waar ze haar mening verkondigt. Ze noemt de vlog ‘De Chola Bocona’, de schreeuwende Chola. Mondige Chola’s worden nauwelijks geaccepteerd. Met de titel van de vlog zegt ze eigenlijk dat de wereld niet zou kunnen bestaan zonder herrieschoppers. Met dat statement eindigt ze ook steevast haar filmpjes. Yolanda Mamani maakte met haar schreeuw de vrouwen in haar land wakker en het vraagt, waar ook ter wereld, om mee te schreeuwen. De vrouwen in de film bewijzen, dat letterlijk en figuurlijk geen berg te hoog is om te beklimmen, als je het als doel voorop stelt.

Ook in Australië werd er door vrouwen gisteren massaal geprotesteerd tegen onderdrukking en sexueel geweld onder het motto ‘Enough is enough’. Het golft in de wereld. Het doet me denken aan de roerige jaren ’70, waarbij wij vrouwen, ook niet langer in de pas wilden lopen, maar opkwamen voor onze rechten, terwijl in die tijd de slogan ‘Het enige recht van de vrouw is het aanrecht’ rondwaarde. Het stopte de ongelijkheid niet. Daarom is die schreeuw om aandacht terecht en noodzakelijk, bij elke onderdrukking, bij elke discriminatie, bij elk spoor van ongelijkheid..

Dat gaat er allemaal door dat wakkere hoofd van mij. Het flitst van de ene naar de andere kant en soms voel ik me een nietig klein hulpeloos kind.

Gisterenmorgen belde vriendinlief om even bij te spijkeren, waar een mens zoal mee bezig kan zijn in deze dagen. Er waren wat kleine en grote zorgen te delen. Het had allemaal te maken met het respect, of het gebrek daaraan, waarmee iemand gezien wordt en het gemak waarmee men voorbij kan gaan aan de kwaliteiten van iemand. ‘Het kind met het badwater weggooien’ was de vlag die de lading van het gesprek dekte. Herman van Veen zei het zo mooi, afgelopen zaterdag bij Matthijs. Eigenlijk zou iedereen moeten leren met pensioen te gaan, door bijvoorbeeld een dag per week minder te werken om daarmee de kans te krijgen alle opgebouwde expertise en ervaring uit te wisselen, opdat die kostbare kennis niet verloren zal gaan. Wie een heel leven met zich meedraagt, heeft zoveel opgebouwd. Niet gehoord worden voelt als één grote ontkenning. De troost, ook voor vriendin, is de gedachte dat er heel veel kinderen, stagiaires en teamleden rond lopen die wel de graantjes eruit hebben weten te pikken. Ja ja, dat halfvolle glas. Elke druppel op een gloeiende plaat is er een en heel veel druppels vormen nog altijd een zee aan water. Het sluit aan bij het herrieschoppen van Yolanda Mamani. Als niemand het doet, verandert er niets. Als het niet benoemd wordt, zal niemand het herkennen. Elke stem telt.

Recept: Aji de lentejas

Ingrediënten: *1 tl gedroogde, gerookte en gemalen hete peper. *Chipotles voor heel “spicy”, chile ancho voor wat milder. *1 grote ui, fijngesneden.* 2 middelgrote tomaten, in stukjes gesneden. *4 flinke tenen knoflook, geperst of fijngesneden
*1/2 teen knoflook. *1/2 bos platte peterselie, fijngesneden. *1 kop linzen
olijfolie, zout en peper naar smaak

voor de sarsa:
*1 middelgrote tomaat, fijngesneden.*1/2 ui, in smalle, lange stukjes gesneden. *Een handvol platte peterselie, fijngesneden
*het sap van 1 limoen. *Zout naar smaak

Bereiding: Meng de ingrediënten voor de sarsa van te voren. * Doe de linzen in een kookpan, overgiet ze met ruim water en voeg zout, een halve teen knoflook en olie toe. Breng het geheel aan de kook en verlaag dan de temperatuur naar middelhoog.
Kook de linzen tot ze zacht zijn (ca 20 minuten). *Giet de linzen af en verwijder de knoflook. Terzijde zetten. Verhit terwijl de linzen koken de olie in een koekenpan en bak er op middelhoge temperatuur de knoflook en de peterselie in tot de knoflook licht kleurt. *Voeg de hete, gerookte peper en een beetje water toe en roer. *Voeg na 1 minuut de gehakte tomaten, 1/4 kop water en zout en peper toe. *Plaats het deksel op de pan en laat het geheel op matige temperatuur 25 minuten garen. *Voeg de linzen toe en meng die met de saus. Laat de linzen gedurende 5 à 10 minuten meepruttelen. *Serveer er rijst bij. Schenk er 1 à 2 eetlepels sarsa over.
Buen aproveche!

3 gedachten over “Elke stem telt

  1. Ellie Schmitz Fijn he, ik was plaatsvervangend trots op deze vrouwen en tegelijkertijd verbaasd, dat de werkelijkheid soms zo slecht naar boven komt. <3 schreef:

    Wat goed om dit te lezen, de vrouwen die nu nog strijden dienen benoemd te worden en dat doe jij! In gedachten doe ik mee. Dat wakker liggen hoort volgens mij ook bij vrouwen…❤️

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.