Uncategorized

De handen in onschuld te wassen

Naast de pasteitjes met de ragout, de broodjes en de crostini’s sneden we ook wat kerstige onderwerpen aan. Tussen het genieten van kleindochter die met vreugde en veel smaak zich zichtbaar tegoed deed aan de in brokjes gesneden lekkernijen, die haar vader in het napje schoof en het gebabbel van de kleine filosoof die ondertussen ook onder de groothoeklens van zoonlief probeerde uit te komen. Kerst was een rustig samenzijn met alleen het gezin van dochterlief en met mij en de jongste op bezoek. De crostini met een combinatie druif, mangochutney, ricotta en verse munt was een hemels gerecht en gleed als een toepasselijk engeltje langs de smaakpapillen naar binnen. Het pasteitje met ragout haalde het verleden naar boven.

Het geloof en al haar rituelen kwamen langs. Schoonzoon is van huis uit gereformeerd, een geloof dat beleden werd in de gemeenste van de Nieuwe Protestante kerk. Al mijn kennis van het Rijke Roomsche Leven uit de jaren vijftig en zestig vond gretig aftrek. Het was natuurlijk ook een wonderlijk mooi sprookje, als je het als kind maar half begrijpt maar wel door je toegeknepen ogen het licht van de kaarsen breed uit mocht laten stralen over de, in kamgaren gehulde, zwarte menigte voor je,

Het was zo koud in de kerk dat de adem in koude wolkjes uitwasemde. De wierook omfloerste het mythische Latijn, waar in het kinderhoofd de woorden zo’n eigen leven gingen leiden. De gedragen stem van de priester schoof er een drama doorheen van de bovenste plank. Het Dominis Vobiscum klonk dreigend, tijdens en na het Kyrie werd er heel wat afgelispeld en hoorde je soms alleen maar wat scherpe sissers. We brabbelden alles op eigen wijze mee. Het werden liedjes in je hoofd, vaak herhaalde liedjes. De preken waren steevast te lang en al net zo gedragen. Er was tussendoor voldoende reuring om als afwisseling te dienen. Er kwamen gouden schalen langs, waar meer geld op lag dan in mijn moeders huishoudportemonnee zat, houten blokjes waar het muntgeld ingestopt moest worden, zwarte fluwelen slobkousen(dacht ik) waar je ook het geld in kon stoppen zonder dat men wist hoeveel duit men in het zakje deed.

De misdienaren vooraan, niet zelden zat er een broertje tussen, pamperden de priester en schoten hem op elk moment te hulp, gaven lefdoekjes aan, de gouden kelken, hielden de wierookbranders vast, droegen de wijwaterkwast alsof het de heligheid zelve was en kusten net niet de grond bij het knielen. Ze zagen er prachtig uit met hun brillantineharen en hun rode togen, waarover de oogverblindende witte stijfgestreken superplie uitwaaierde, als een toefje slagroom op de taart. Vleesgeworden cherubijnen. Volwassenen werden steevast gevoederd, wat al gauw als hostie ofwel het lichaam van Jesus bekend stond. Dat was iets om je hoofd over te breken. Waarom zou je ‘m opeten en dan gebruikte hij zeker weer zo’n truuk als bij het vermenigvuldigen van die vissen en die broden, want er bleef oneindig genoeg van dat lijf . Tijdens de kerstnacht met drie missen achter elkaar, in het midden de mis met de drie heren, vielen met regelmaat mensen flauw. Moeder leerde ons op het koor te gaan, waar je perpermuntjes mocht eten om het weeïge gevoel te omzeilen, dat honger in je hoofd schreef.

Een mooie leerschool, zo’n van rites aan elkaar hangend theater en ook een voorbeeld voor het betere muziekonderwijs. Op achtjarige leeftijd zongen we al een aardig riedeltje mee in het meerstemmige ‘Hallelujah’ uit de Messiah van Händel. Roomse perikelen in een kinderleven. Het was fijn om het te kunnen delen en even terug te zijn toen onwetendheid nog boven het gouden geklater uitsteeg. Wat zich in de zompige krochten van datzelfde geloof afspeelde, wisten we destijds bij lange na niet. Het was voor de daders niet moeilijk om, met onze naïviteit en rotsvaste overtuiging, de handen in onschuld te wassen.

2 gedachten over “De handen in onschuld te wassen

  1. Ik kan me ook verbazen hoe de rituelen en verhalen van het geloof zich in je jeugd hebben genesteld in je geheugen. Als protestant kind was ik dol op de spannende bijbelverhalen en alle kerstliederen zing ik nog zó mee.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.