Uncategorized

In variatie op een thema

Vanmorgen vroeg om vijf uur was ik met een druk op de knop in het prachtige Noorwegen, dat ik alleen maar op deze manier uit documentaires ken. Het was puur toeval omdat op FaceBook Sergio en Axel langsschoven met hun docu: ‘Van de kaart‘.

Op alle fronten een juiste benaming, als wereldkaart, als menukaart en als ansichtkaart met groeten uit Noorwegen. Ergens sluimert een stil verlangen. Als ik nog eens op reis ga, en de behoefte is er totaal niet, dan wil ik alleen nog maar naar dit soort landen. Waar de ongekende schoonheid een mantel draagt van onbestendig weer en zonne-uren tot het minieme beperkt zijn. Zeker in deze dagen van tropenhitte hier. Wij zijn echte Noorderlingen en kunnen niet uit de voeten met het sub/tropische klimaat, waar de huizen met hun grote vensterpartijen roepen: ‘Kook mij, kook mij.’

https://www.npostart.nl/sergio-axel-van-de-kaart/06-08-2020/VPWON_1316724

Sergio is een beroemde Belgische Chefkok, die nooit iets anders gedaan heeft dan zichzelf aan het werk houden in de branch en nu, in dit programma, de wereld over reist vergezeld door Axel, om culinaire oorspronkelijke ingrediënten de zijne te maken. ik vertoef met hen in een onderwaterrestaurant en proef de geur van het bos, waarvan de soep gemaakt is. Er is een ontmoeting met een zeewieren expert, die ze ter plekke ook zelf gaan verzamelen. Ze gaan voor wilde zalm vissen in de rivier en krijgen een staaltje filosofie over de schoonheid van de eenvoud van het leven en Sergio plukt paddestoelen waarvan achteraf blijkt dat er ook giftige tussen zitten. Dat horen ze van een paddestoelenvrouw waar ze in de achtertuin logeren en die eigenlijk alleen maar de betrouwbare cantharellen plukt, al zijn er gifitge soortgenoten die er bedriegelijk veel op lijken. Als klap op de vuurpijl gaan ze duiken naar de eeuwenoude schelp ‘de Noordkromp’, St Jakobsschelpen en Coquilles , die door Sergio bereid worden à la Haute cuisine met behulp van de andere verzamelde ingrediënten. De ontroering bestaat uit het zwijgende ondergaan van alles aan schoonheid, wat hij heeft laten liggen in zijn leven, dat tot dan toe alleen uit werken, werken, en werken bestond. Het contrast met de natuurmensen die ze tegenkomen is groot.

Heerlijk wakker worden terwijl de koele ochtendbries nachtelijke dromen verdreef.  Jawel, vannacht gewoon geslapen. De wijze kwam erin langs. Hij moest naar een voorstelling, maar ik hield hem nog even tegen. De aanleiding was vast en zeker het antwoord dat ik hem op zijn mail had gestuurd een paar dagen terug. Altijd weer feest om zijn beleving in het verre Hongarije te ontvangen. De zorg te horen om wat hij operette-artiesten noemt, die onze wereld besturen en zijn ervaringen met een szájmaszk, het mondkapje, in een overvolle bus richting Szigetvár na drie maanden zelfisolatie.

IMG_1366

 

Alle deuren zitten weer dicht, de ventilatoren zijn uit, de rust is weergekeerd. De zorg om de binnentemperatuur brengt een bepaalde onrust. Om zeven uur de krant al, straks eerst naar de tuin om met gieters slootwater te zeulen, zo’n stuk of vijftien en dan is het klaar. Gisteren was zelfs lopen al inspanning te veel. Mocht nog wel de oude boomgaard en de dierenweide, de plek waar vroeger de stad ’t Geyn heeft gestaan, aanschouwen. Sfeer proeven en merken dat in die lome warmte het juist lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan.

IMG_1385   IMG_1382

Een kleine big van het hangbuikzwijn kwam als enige knorrend op me af. Poes, kalkoen en pauw liepen gemoedelijk naast elkaar en de pinken hadden het te warm. Door het park met haar oude bomen en nieuw aangelegde speelplekken terug belandde ik midden in de bloemen-en pluktuin.

IMG_1402

Het is te warm om te plukken. De bloemen zouden zielige verlepte bosjes zijn bij thuiskomst. Thuis maak ik in plaats van een salade met Oost-Indische kers er nu een met courgette, paprika, citroen, peper en zout. ‘Fris en zomer in de mond maakt het hart gezond’ in variatie op een thema.

Een gedachte over “In variatie op een thema

Reacties zijn gesloten.