Uncategorized

In evenwicht

Na een woelige nacht een gat in de dag geslapen. Het is elf uur. De moeheid van de vorige nacht met de wespen sluimerde de hele dag al achter de ogen. Door de hitte in de huiskamer op de bank beland met deuren wagenwijd open, trokken flarden van insluipers door de sukkelslaap langs, waardoor er controle op controle volgde. Al die loze momenten, zowel van eventuele spelbrekers als hazeslaapjes, zorgden ervoor dat er een tijdstip aanbrak, waarop het onmogelijk werd om de slaap te breken. Weer boven op bed, in de te warme kamer, viel ik van de planeet.

Verjaardag vieren van jongste zuslief. Om een uur al op pad en volkomen tegengesteld aan de normale bezigheden, zou het een beetje ‘passivité’ worden. Spelletje, hapje, ijsje, diner. Ik vond dat er een goede rosé niet mocht ontbreken en besloot te lopen naar zuslief, zodat er onderweg bij de grootgrutter wat voor het tweede deel in huis gehaald kon worden. De kleine blauwe bleef thuis. Zuslief zou me terugrijden.

Bij deze zinderende hitte is het een kwestie van beheersing met lopen. Een balans tussen niet te hard en niet te langzaam. Rosé, tapenades, een midi-stokbrood, en knoflookcrème paste net in het rugtasje. Bij de wereldwinkel was er een sjaal met verhaal in de mooiste kleuren. Omhalzen. Natuurlijk stond de brug open en in de schaduw werd het wachten op het passeren van de pleziervaartuigen.  Topseizoen, dus ‘tout Nederland’ trok voorbij. Iets later dan verwacht was de entree van de flat een welkome koelte na het gewicht van de zomer.

Spelletjes spelen was zo niet ons ding. Eigenlijk deden we het nooit. Maar het werd de aanleiding voor de diepgang in het gesprek. Eerst gebbegeiten op de golflengtes van de jarige, waardoor sommige van ons wel en anderen helemaal niet de spelregels begrepen  en daarna de diepte in. Niets is leuker. Het bleek dat ik mijn lagerse schoolperiode automatisch op de hunne had geplakt terwijl het in feite heel anders was. De jongsten hadden alleen maar op de Meisjesschool gezeten en ik was van de meisjesschool naar de ‘nieuwe’ school in een andere wijk gegaan. Hoe dat toch werkt, herinneringen, eigen beleving, tijdspanne die vervormt. We drenkten het verleden in een limonsekt en toosten op de toekomst.

IMG_1345

Het ijsje in het oude dorp was een goed idee, al was het alleen maar om de kou weldadig op je tong te voelen met een half rondje dorp om te compenseren. Slenter, slenter, lome dag.

IMG_1355

Daarna ging het koers naar huis van zus twee. Echtgenoot opgehaald, kritische noten vereffend en op naar het restaurant in een andere stad in de buurt. Wind als een warme mistral op het terras, waar het stadse leven voorbij ruiste in de vorm van de grote gelede bussen, die vlak langszij gleden. Binnen een misverstand over de datum, maar achterin nog een tafel vrij.

IMG_1358

Het waren stuk voor stuk luxe hoogstandjes, de gerechten, maar als altijd, in dit soort gelegenheden, was voor mij de ingelegde gember het hoogtepunt. Vijf gangen en een toetje was teveel De vijfde sloeg ik over, maar het zwarte sesamijs , dat grijs uiteen viel op de lepel, was het proberen waard.

IMG_5023   IMG_5046

Toen we om het weerspiegelde kasteel in de slotgrachten kunst, fontein en een zachtroze avondlucht vingen, sijpelden de kilo’s door de voetstappen weg. Eenmaal op huis aan waren we in evenwicht.

IMG_5062

2 gedachten over “In evenwicht

Reacties zijn gesloten.