Uncategorized

Geen werk zonder honing

Wie zich eenmaal mengt in de wereld van de waterplanten raakt verstrikt in een sprookjeswereld met namen als De ruwe Bies, de vleesetende Bekerplant, de Krulpitrus, de Dwergkalmoes, de Lidsteng, de hangende Zegge, het Groot Hoornblad en allen hebben stuk voor stuk ook lange Latijnse namen. Aan elke naam kleeft wel een nieuw verhaal over een nimf of een waterkabouter, over moerassen, witte wieven, briesende watermonsters, galoperende drasland-eenhoorns, moeraskoningen en zombies met haren van waterwier. Ze denderen aan beeld voorbij.

IMG_0911

Twee zuurstofplanten en een assorti zwemplanten gaan mee naar de tuin, alsook een visnet om het slijk op de bodem van de vijver eruit te vissen en kiezels om de bodem te bedekken. De solarpomp was er niet, maar de rest kon gewoon doorgaan. Operatie anti-kamikaze kon beginnen. Ik had besloten om het water tot de rand te vullen en zorg te dragen voor wat blad, als houvast voor kikker of verdwaald ander gedierte. Engel nam alles in ogenschouw, goedkeurend leek het. Ze stond er in ieder geval vredig bij.

025   091

In de oude Hortus in Utrecht zijn de waterpartijen onder andere de kracht van de tuin. Als ik sterke behoefte heb om even tot rust  te komen, dwaal ik het liefst daar mijmerend rond onder de grote oude gingko, tussen die verweerde stadsmuren en de prachtige kassen. Het is een wereld aan ideeën en inspiratie, achter elke aanleg steekt een visie of een verhaal. De harmonie tussen alles wat er leeft en groeit is groot. Zo zou het leven moeten zijn. Versterkend en gestimuleerd door elkaars aanwezigheid.

Alle buren zijn op de tuin aan het werk en op de hoek vieren ze feest, met familie, groot zonnescherm, kinderen die uitgelaten spelen bij de sloot. De oude komt even aan en vertelt over het kleine bed dat hij aan het maken is in zijn kas. Twee oude antieke poten moeten de voorkant vormen. Tussen de bedrijven door hoor ik hem zagen, klotteren en boren.

Vriend de achterbuurman vertelde hem van een handig kant en klaar bed bij een woningmagazijn, maar de eigenzinnigheid van de oude won. Hij heeft zo zijn eigen kijk op nieuwerwets gedoe. Uit hetzelfde bouwjaar staat hij altijd nog met één been in het verleden en soms met zijn hele hebben en houden. Eindelijk kon ik duiden wat hij precies onder zijn slangenbezweerders verstond, omdat hij ze nu aanwees. Het waren palen met zilveren koppen door de hele tuin heen. Officieel heten ze tuinslanggeleiders.

De broeiende warmte hing zwaar in het wolkendek. Soms brak de zon door en was het alsof de natuur haar lampen op volle sterkte aanknipte. Het zag er bijna feeëriek uit. Ik trok nog even de brandnetels weg op plaatsen waar morgen de kleinzonen langs zouden lopen tijdens de lunch. Ze komen bramen plukken en nemen de Franse oma en opa mee. Tussen de bedrijven door bedacht ik alvast een koude pasta voor hen.

IMG_0915

Onder de fruitbomen snoeide ik nog wat dor hout weg en wilg, vulde de vlinderschotel bij met gevallen pruim en toen alles gedaan was, wachtte een koude rosé en het boek van Juli Zeh. Geen werk zonder honing.

Een gedachte over “Geen werk zonder honing

Reacties zijn gesloten.