Uncategorized

Met een (uit)gerust hart

Bij een vorig bezoek aan de Vlindertuin in de nieuwe Hortus op de Uithof, waren alle vlinders, te kust en te keur, te bewonderen op de bordjes met voos fruit. Appels, kersen, en banaan bleken aanlokkelijk voor de meeste soorten die gehouden werden in de grote broeierige kas. De bordjes stonden in kleine open vitrines, zodat je zowel aan de binnenkant de zoetekauwen kon bewonderen, maar ook aan de buitenkant van de kas, op ooghoogte en er vlak voor. Wat een prachtgezicht om te zien.

IMG_2052   IMG_2045 Hortus

Toen ik eergister de overrijpe kersen, door vogels van de bomen geplukt en vervolgens gevallen, op de grond zag liggen, herinnerde ik me het beeld van de vlinders op het bord weer. Het waterbakje voor de vogels was veel te klein. Dat kon een prachtige vlinderschotel worden door  er mijn geraapte rottende pruimen en appeltjes in te doen.

Bij een inspectieronde door de tuin ontdekte ik in de vijver een kleine kikker, meer dan morsdood. Hij dreef op zijn rug en lichtte op in het donkere stilstaande water. De vijver is een klein probleem. De kanten zijn te stijl, de arme dieren die er per ongeluk in terecht komen, kunnen niet meer weg. Het is een kamikaze-vijver geworden. In mijn overwegingen komt een aantal oplossingen voorbij. Óf de bak leegscheppen en hem dieper graven, óf er meer water in doen en aan de buitenkant de grond ophogen, óf de bovenkant eraf zagen, óf zorgen voor vlondertjes en trappen. Bij het bestuderen van eventuele voorkomende problemen blijken er nog legio andere aanvullingen te zijn. Controleren van de waterhardheid, zorg voor voldoende CO2, bestrijden van de zweefalg door beplanting. Beweging helpt. Dus toch een mini-solarpomp en wat vijvergroen  erin. Dat wordt eerst grondig leeg scheppen en enkele gieters water erbij. Altijd in voor een nieuwe uitdaging. Engel zal tevreden zijn en de dieren rondom haar ook. Een mooie nieuwe actie voor de volgende dag.

IMG_4554  IMG_4564

De margrieten zijn uitgekomen en staan prachtig ton-sur-ton te zijn met Engel in haar nieuwe witte kleed. De witte anemonen staan dik in knop. Ik zou ze wel bloeiend willen kijken, maar natuur laat zich niet opjutten. Alles kent haar eigen tijd. Dat is het rustgevende van de tuin. Rondom staan alle schakeringen tussen diepdonkerrood en diepdonker paars. Scabiosa naast Zeeuwse knop en phlox, bergmamot en de dagkoekoeksbloem gezusterlijk naast elkaar.

IMG_0902

De broei komt aan het eind met een late namiddagzon. Als de stoelen uitnodigend staan te wenken terwijl de zwoegdruppels zich een weg vinden over het verhitte gezicht. Stil genietend van het uitzicht zie ik plotseling het bont zandoogje neerstrijken op mijn vlinderschotel. Ze snoept minuten lang van de rotte appeltjes en is goed te bestuderen.

IMG_4550 Bont zandoogje

Straks met de wespen zet ik mijn lokkertje( ‘ouwe vlinderlokker’ zei vriendin )bij de vijver. Wie weet blijven de wespen dan uit het glas. Het zijn ongediertebestrijders eerste klas, dus als je de strijd tegen bijvoorbeeld de muntkever aan wil binden, wacht je op wat aan wesp op het fruit afkomt. Tuin is bij uitstek een wereld Godfried Bomans waardig, de auteur van een van mijn lievelingsklassiekers met de titel: ‘Erik of het kleine insectenboek’. Er zijn zoveel nieuwe hoofdstukken bij te schrijven als je op ooghoogte door het struweel spiedt.

IMG_0909

Als ik thuis rust vindt op de bank en het gevoel heb bespied te worden, kijk ik door het riet naar het balkon. Daar zit Pluis, of eigenlijk, daar ligt ze op het richeltje van de balkonmuur, waar ze in het verleden eens overheen is gekukeld en kijk me een tikje hooghartig aan. ‘Ik zie je wel’ seint ze door. Altijd goed te weten dat er gewaakt wordt. Ik kan gaan slapen met een (uit)gerust hart.

 

 

4 gedachten over “Met een (uit)gerust hart

Reacties zijn gesloten.