Uncategorized

Bij de gedachte alleen al

De rituelen van de ochtend duurden langer dan gewoonlijk. Het kwam door engel, die al dagen mijn aandacht vasthoudt. Met een miniem schuurpapiertje, schaafde ik haar te ronde vormen vlak, waardoor het gezicht van oude bes, evenbeeld van haar schepper, engelachtiger werd. Althans, zoals haar vijverhoofd voorheen was. Vanmorgen na de krant en de koffie, mocht de eerste laag goedkope acryl erop, om alvast de indruk van een eenheid te scheppen. Het tubetje actionverf had ik liggen van het stenenverven bij het oogstfeest van vorig jaar. Toen nog wel. De oogst is dit jaar groot, maar een feest zal het niet worden, of tenminste, het zal uiteenspatten in individuele vieringen.
Engel dus, in het blanketsel. Ik stel me haar voor tussen het struweel en het streelt de gemoederen. Rust waar het de onthoofde engel betreft.

IMG_0881

App van dochter of ik mee kwam oppassen op twee neefjes van de oudste. Samen met haar dochter hadden ze in een oogwenk de kamer omgetoverd tot speelparadijs door alles wat in manden zat, duplo, pop, keukengerei, lawaaiauto’s en pratende Nijntjes te verspreiden over het vloeroppervlak. Ook de schommelband en de loopfiets vonden gretig aftrek. Tussendoor was er thee en gesprek, maar doorgaans werd er vooral gezongen, voorgelezen, gedanst op Nijntjes muziek, en hadden we een dispuut over vaders, die vaders blijven, ook als ze dood zijn. In dit geval Dick Bruna, de geestelijke vader van Nijn. De sprekende Nijn met haar blikken geluid: ‘Joehoe, waar ben ik dan’ vond gretig aftrek bij ons dribbeltje, die met zijn bassende stemmetje  en met Nijn aan zijn oor haar nadeed. ‘Joehoe’.

IMG_0862

Aandacht verdelen tussen de twee broertjes die een apenliefde deelden en kleindochter, die een voorkeur voor voorlezen had. Op een gegeven moment zaten de jongsten allebei op schoot te luisteren naar de dierengeluiden uit het boek, zat de oudste te legoën aan tafel en vond ik een soepschildpad in een boek over de natuur. Dochterlief bereidde de maaltijd, wraps met lekkernijen om te vullen. Thuiswerkende schoonzoon kwam een koffie halen en er werden zelfgebakken koekharten uitgedeeld, omdat de liefde nog altijd door de maag gaat.

Oudste zoon werd bij een vriendje opgehaald en met de komst van Pa en Ma van de beide broers konden we aan tafel met elkaar. Er werd gepraat, er viel een traan, er werd gelachen maar bovenal gedeeld. Zomaar weer een feest, midden in de week. Met drie exemplaren Letter&Geest ging ik weer weg, nagezwaaid met duizend kushandjes.

IMG_0883

Vóór het hele oppasverhaal was ik bij mijn favoriete toko om mijn tanende patchouli-voorraad aan te vullen met wat nieuwe flesjes. De vrouw keek weifelend en met een lichte aarzeling gaf ze aan dat het goedje uit de handel was genomen. Ik draag al jaren patchouli want parfum draag je. Honderden kinderen bij mij uit de groep herkenden me blindelings in het donker. Het was geen wereldramp. Net als mijn engel zal er wel een mouw aan te passen zijn, maar zelf patchouli maken behoort, geloof ik, niet tot de mogelijkheden. Ooit had ik van een bekende bloemenwinkel twee patchouli-planten opgestuurd gekregen na een bestelling, die met een zelfde vaartje het onderspit delfden. Helaas pindakaas. Een nieuwe queeste in deze komkommertijd van stilvallende bezigheden. Toch weer eens uitkijken naar patchouli-kruid.

Engel krijgt haar tweede laag, nu met een dekkende kwaliteitsverf, die ze verdiend. Ze straalt bij de gedachte alleen al.

6 gedachten over “Bij de gedachte alleen al

  1. Jij gaf de engel een mooi nieuw leven. Je bent en blijft creatief, op zoveel vlakken.
    Nijntje heeft hier ook de ronde gedaan, nu ze ouder zijn, heeft ze afgedaan. Amper twee letters meer, maar een wereld van verschil 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. Heb het gevonden en vandaag gestuurd gekregen via het oliewinkeltje, met een gelukspoppetje en een zakje Yogathee. Zo lief! ❤

      Like

Reacties zijn gesloten.