Uncategorized

Al wat is en leeft mag zijn

De oude heeft de composthoop omgespit en ineens hebben we een weelderige mosterdzaadrand aan de achterkant van de tuin en tiert welig overal de melde. De aanduiding ‘onkruid’ blijkt minder waar te zijn dan zo op het oog leek. De melde heeft een voedzaam blad en blijkt qua structuur te lijken op botersla.

Sinds ik niet alleen maar blind vaar op de wetenschap van de oude, omdat ik ontdekte dat bluf soms zijn wegen baant, en ik op eigen onderzoek uitga, zijn ik en de tuin al een stuk rijker geworden. Geenszins ben ik van plan nog elke groene spriet bijvoorbaat, en geoormerkt als onkruid, eruit te trekken. Ik wacht tot ik ze heb gedetermineerd met de app en bedenk dan of ze passen in het plan en waarom zouden ze niet in  mijn leeftuin passen. Alleen de verstikkende bosaardbei(die oneetbare) hou ik in de gaten, net als de lieflijke maar o zo grenzeloos kruipende hondsdraf.

Een andere oorzaak voor de bewustwording van nietige groei en bloei is de kracht van het straattuinieren en het botanisch stoepkrijten. Alleen al die prachtige namen als gehoornde klaverzuring, bastaardwederik, Canadese Fijnstraal zijn de moeite waard.

 

Het lijkt erg op het lispelen van de kruiden tijdens de heksenkring van Ellie en Rikkert op de plaat ‘De draad van Ariadne’. Ze pasten naadloos in mijn taalbeleving van dat ogenblik. Ik was een ontwakende taalproever en alle zintuigen stonden open. Het smaakte zoveel rijker, die poëzie, deze schoonheid van de taal. Deze LP en die van Maarten en het witte paard heb ik grijsgedraaid tot ik elk woord uit mijn hoofd kende. De laatste gaf al een beetje aan dat ze naarstig op zoek waren naar een nieuwe invulling van hun bestaan. Daar heb ik ze losgelaten en alleen voor de kauwgomballenboom kwam ik weer even terug.  Die kent nu, met mij, alles wat ooit kind was in mijn groep.

 

Jaap Fischer en Herman van Veen vormden een tegenwicht en leerden me satire en cynisme kennen, grappige intervallen en mooie vondsten van Herman of juist vlakke monotone dreunen van Jaap met onsterfelijke boodschappen. (ik zoek de rust van een kist). Woorden aaneengeregen in overtreffende trap. Robert Long brak na zijn Gloria open in vileine waarheden en woordenkunst,en de Jasperina’s en Adèles in mij werden gewekt door hun naamgenoten. ‘El Prostitu del chique chique boem chique’ klaterde ik door de gangen van de opleiding, schalks en ondeugend, humor met een boodschap.

Ze waren de voedingsbodem voor mijn verborgen schrijversleven in dagboeken en schriften, krabbels op bierviltjes en naast de telefoon, bladvulling in de agenda’s en beginnende verhalen en gedichten. Telkens weer beginnend en gesmoord.

008

Dankzij de straatbotanica komen er al ras, nooit eerder gehoorde, woorden bij en ze leveren me allemaal een associatie op door hun wat nietig lijkende maar kleurrijke en fantastische eigenschappen. Stoepplantjes met namen die klinken als een klok. De kluwenhoornbloem, de tuinwolfsmelk, het herderstasje, de liggende vetmuur, de kleine ooievaarsbek, de zandraket en de kleine varkenskers, de muurslam en de gewone melkdistel. Er zou zo een nieuwe magische roman uit kunnen groeien. Een aantal ga ik natuurlijk gebruiken in het sprookje van ‘De zeven geultjes van Beverweerd’ om de kleinkinderen mee te laten smullen van die ongekende wereld. Misschien moest ik alvast wat stoepkrijt aanschaffen. Bewustwording begint bij herkenning en naamgeving.

 

Klik om toegang te krijgen tot Hortus_Stoepplantjes_poster_A1.pdf

Het brengt me op de boodschap die buiten het plantenrijk ook voor andere werelden om en in ons telt. Al wat is en leeft mag zijn.

 

6 gedachten over “Al wat is en leeft mag zijn

    1. Haha, ja, maar gek genoeg zong ik die nauwelijks na. Wie wel mist is het nummer Endymion van Liesbeth List. Het waren de nummers die we zongen bij kampvuren en op fietstochten naar bv. Friesland

      Like

Reacties zijn gesloten.