Uncategorized

Zacht en zoet

De verbazing bij het in de middag naar buiten stappen dat het lauwwarm bleek te zijn na de kou van gisteren. Met drie dode witte vingers was ik die dag na een fietstocht afgestapt en had met moeite kracht kunnen zetten om de schuurdeur open te maken.

IMG_4123

Er was de zelfde grauwheid en dan toch die lauwe warmte. Bij de kringloop stond een rij, dus besloot ik door te rijden naar de uiterwaarden van de Lek. Daar bleek ineens hoe prachtig de grijstinten harmonieerden met het weelderige groen in alle toonaarden. Donker, bijna blauwachtig wier, het groene riet, de frisse grashalmen en het veel lichtere al bijna uitgebloeide fluitekruid, de wikke, de melde en de rolklaver.

IMG_4127

Het kleurde harmonieus met de grijstinten van de lucht, weerspiegelend in het water en met de heersende stilte. Wat een verademing. Het enige wat te horen was waren de vele witte kwikstaarten in het riet, de roep van de twee scholeksters die tussen het slik hun kostje bij elkaar zochten en parmantig met gezwinde pas op de loop gingen toen de dreiging te groot werd. Tepiet, tepiet.

IMG_4120

Een goede keuze voor dit moment. Het roerige leven voorbij, even helemaal niets dan natuur. Met mij zochten nog een paar verdwaalde gasten die stilte, maar meest vergezeld van een trouwe viervoeter, terwijl ik alleen een fototoestel bij me had. Een huis onderaan de dijk, een tuin zo groot als een voetbalveld omzoomd met ondoordringbaar bramenbos en wilde roos met bottels en stekedoornen. Een overpad verbond de twee uiterwaarden, ik wilde aan de oeverkant terug, maar dat was niet mogelijk. Waar het water had gestaan werd de bodem bedekt met slib en wier.

IMG_4140

Uit de tuin erachter klonk een vrouwenstem, een hoge octaaf,  en gebrom terug, , even later zag ik de man zijn gras harken. Het beeld ademde sfeer. Als het water te hoog zou staan, hadden ze daar vast en zeker last van. In die zin stond het huis aan de verkeerde kant van de dijk, maar dat bezwaar woog vast niet op tegen het woongenot van rust en ruimte.

In het kleine winkelcentrum liep ik de modezaak in en vond een heldergroene dunne trui met een sjaal in dezelfde tint en een donkergroen vest, die met elkaar net zo harmonieerde als de groentinten van daareven, buiten in ’t Waal.  ‘Vandaag is groen’ zei ik in variatie op een thema tegen de vrouw achter de kassa. Ze lachte en zei: ‘Mooi groen is niet lelijk’, een blik van verstandhouding erachter aan. Buiten was de zon gaan schijnen en de broeierige warmte beloofde meer voor de komende dagen.

IMG_4154

Volgens Leonardo Da Vinci staat de karakteristiek van de kleur groen voor ontkiemend zaad, lente, jeugdigheid, onervarenheid, macht, vrede, welvaart, hoop, vredige rust en autonomie.De harmonie en de rust kloppen. Een retraite van anderhalf uur in het groen was voldoende om weer geestkracht op te doen, die die ochtend volkomen verdwenen was. Ik verweet het de kou van de dag ervoor. Venijnig had ze ingehakt op levenslust en energie, wat de dag erop een katerig gevoel had bezorgd.

IMG_4151   IMG_4129

Met de nieuwe beelden op het netvlies, de eenden in de Lek met hun pullen, de scholeksters in het groen, dat prachtige blauwgroene wier, het slik, de schorren, de vreemde eend in de bijt, een verloren roze krab, die eenzaam in het zand treurde om het verlies van zijn status en de nieuwe groene outfit waren pleisters op de wonde. Zacht en zoet.

 

6 gedachten over “Zacht en zoet

  1. Met dit schrijven ga ik vandaag mijn eigen groene dag in, je doet me verlangen naar groene rust en schoonheid in de natuur. Je foto’s zijn heel mooi.

    Like

  2. Wat een mooie fietstocht heb je ons gegeven, groen, rust en ruimte. Ook ik heb gisteren sinds lang een ronde rondom het water gemaakt, ook foto’s gemaakt, misschien voor morgen, donderdag-leesdag.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.