Uncategorized

Voorgoed

Een gelukkig gesternte zorgde er voor dat ik gisteren pas om half een naar de tuin toe kon. Omdat de weersvoorspellingen zich hadden onthouden de pittige hagel en regenbuien van de ochtend te noemen en er alleen voor de avond gewaarschuwd was, had ik een mooie droge middag met zelfs wat zon op de verwaaide akker. De oude was er. Er was iets vreemds, iets ontwijkends in zijn gedrag. Bij nadere inspectie van de tuin bemerkte ik dat hij het wandelpad aan de zijkant aan het dichten was geweest. Niet direct met prikkeldraad en andersoort versperring maar door er, voor  in de loop van het jaar, een blauwe sering te laten groeien. Zeg het met bloemen ook al is de boodschap zuur. Bij buuf achter had hij het rigoureuzer aangepakt. De springwalk, een zichtlijn van voor naar achter, had hij dichtgemaakt met een ril van takken. Er zijn vele manieren om een boodschap door te geven, maar deze was helder. De druppel was zoals gewoonlijk het sop in de kool niet waard. De oude heeft een manier van denken die afwijkt van de mijne. De aannames zijn aanwezig en stroken niet met hoe ik in het leven sta. Het zij zo. Ik kan het niet veranderen. Ieder zijn eigen vrede.

IMG_3771

Het voorteken was er. Er dreef een dode merel in mijn vijvertje. Het was een jonkie, haar geloken ogen waren bollig geel, de pootjes verkrampt. Het was een naar gezicht. Ik hoop dat het vijvertje gauw vol regent. Zal de weergoden manen. De irissen waren nog niet uit, die kwam ik eigenlijk bewonderen. Dan maar wat zaad in de nu vruchtbare natte aarde. Overblijvende lathyrus, oost-indische kers, die op de een of andere wonderlijke wijze steeds weer verdwijnt, Borage ofwel bernagie, die natuurlijk niet mag ontbreken rond een atelier dat ‘de Bernagie’ heet. De exemplaren van vorig jaar waren ook verdwenen. Het is een geheimzinnige tuin.  En de zaden van de purperhoed heb ik gezaaid, alleen om de naam al. Een purperhoed bij volle maan moet lukken.

IMG_2125

Vriendinlief had namelijk dé verklaring voor de onrustige nacht van daarvoor. Het was volle maan. Verklaarbaar dus. Al jaren lang gaat mijn hart daarbij open. De energie  is anders, nodigt uit tot scheppen, brengt ideeën binnen. ‘Ze komen en gaan bij volle maan’ weef ik in gedachten. Ik wilde eigenlijk aan het doek werken van dochter met poes op de arm, maar had het voorbeeld niet meer in de Iphone staan. Het kostte net het nodige spitwerk, maar ik heb haar weer gevonden. Poes is er prachtig op. Hij ligt met een toegeknepen oog loerend te luieren.

musjes van borremans ‘De Mus’ van Michaël Borremans

Nu ik erover nadenk vind ik het suf dat ik niet snel een schets van de merel heb gemaakt. Ik was te zeer ondersteboven. Enkele van mijn grote helden in de schilderkunst, Mankes, Helmantel en Borremans hebben prachtige schilderijen gemaakt van dode vogels. Mijn  lieveling is nog altijd ‘De Mus’ van Borremans gevolgd door ‘De Distelvink’ van Helmantel. Schoonheid en vergankelijkheid gaan vaak hand in hand.

distelvink van helmantel ‘De Distelvink’ van Helmantel

De musea zijn weer open. We mogen allemaal een op een genieten van alles wat de moeite waard is om je mee te laten voeren en als een Alice in Wonderland te dwalen door die nieuwe werelden. De grootste wens van oudste dochterlief was met mij samen naar Voorlinden te gaan. Het lijkt me een uitgesproken gelegenheid om dat een dezer dagen te doen, voordat er weer drommen anderen mijn zicht belemmeren.

Maar eerst moet ik merel weer vinden en vastleggen middels foto en schets. Hem eren met een laatste groet en een afbeelding voor eeuwig. Daarna mag hij rusten. Voorgoed.

 

5 gedachten over “Voorgoed

  1. Fijn afscheid voor de merel. Zo wil ik ook wel vereeuwigd worden 🙂

    Jammer dat ‘de oude’ zijn cocon aan het voorbereiden is, daar waar hoven juist een ultieme kans tot fijne contacten kunnen geven.

    Ik ben toch benieuwd naar het schilderij van de prachtige kat met stukje dochter.

    Geliked door 1 persoon

    1. Laat ik het zo beschouwen, als zijn cocon.

      Arme merel. Daarom moet het nog maar eens hard regenen, of ik moet eens de vijver heroverwegen(niet meer dan een ingegraven bak hoor).
      Hoop dat ik hem nog kan vinden, mijn lieve merellijk.

      Als ie af is plaats ik het.

      Dank Lieve, voor de cocon, klinkt vriendelijk.

      Geliked door 1 persoon

  2. Cocon…andersdenkend is wel eens het struikelblok, moeilijk en jammer. En je verslag van het bezoekje aan Voorlinden lees ik graag 😉

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.