Uncategorized

Meer dan waard

Gisteren was ik al vroeg op pad voor de zaterdag. Twee lieve vriendinnen speelden in de bibliotheek voor de kinderen het verhaal van Moppereend uit, het prentenboek dat centraal stond bij de nationale voorleesdagen.  Heel veel jonge ouders met hun kinderen hadden zich al beneden verzameld bij de afdeling kinderboeken. Ik mocht er tussen door glippen om de dames een ‘break a leg’ te wensen. Half om half namen ze het verhaal nog even door, het ingenieuze kleine decor stond klaar voor ontvangst. Muziek werd getest en de laatste hand aan de make-up gelegd. Ze waren er klaar voor. Daar stroomde de ruimte vol met het kleine grut,

IMG-7684

Bibliotheken gaan steeds meer mee met de tijd. Vroeger waren het bolwerken van stilte en werd elk geluid ontvangen door verstoorde of verbolgen blikken. Niet in de kleine bibliotheek in het woonhuis in de Elsstraat, waar we als kind wekelijks vertoefden, maar wel in de grote statige bieb in het centrum van Utrecht, in de Voetiusstraat, een indrukwekkend gebouw, waar boven de deur nog steeds te lezen staat: ‘Openbare leeszaal’. Bibliotheken werden voor mij een bezienswaardigheid. Graag ging ik er bij een stedenbezoek binnen om de gewijde sfeer te proeven. In de tijd dat ik een avondstudie MO-A Nederlands deed, studeerde ik in de universiteitsbibliotheek, waar de stilte bijna sacraal te noemen was, omdat niemand wilde storen en ieder met toewijding met de neus in de boeken zat.

Maar het liefst waren de bibliotheken waar ik met de vinger over de ruggen mocht wandelen. De openbare bieb verhuisde naar de Oude Gracht en werd veel toegankelijker. Even binnen wippen behoorde tot de mogelijkheden. Ooit werd ik lid, maar dat was mijl op zeven. Ik vergat vaak de boeken voor de juiste datum terug te brengen. Een eigen bibliotheek aanleggen was een betere optie. Als ik wil kan ik een kamer vullen.

IMG_7421

Tijden lang was de boekenkast naar boven verbannen, maar ik miste teveel de sfeer, die ze opriep. Het is dubbel. Merendeel van mijn bezoek vindt het stofnesten, waar het voor mij alleen maar bezieling betekent. Uitleggen waarom je van een boek houden kan, is nauwelijks te doen. Voor mij draait het met name om de taal van een boek, mooie rijke zinnen met verbeeldingskracht. Geen platgeslagen nuchterheid, maar sfeergevoelige warme woorden. In gedachte moet ik meegevoerd worden naar nieuwe werelden, waar ik geen weet van heb, maar die eigen worden door wat het oproept en los maakt.

Ik hoorde de kleintjes tijdens de voorstelling onbedaarlijk schateren en genoot. Er is niet veel nodig voor werelds vermaak. Een doek, een vijver die verandert in een regenboog, twee oranje kussens als voeten en een eend die eend wordt door een pet met een hele lange snavelklep. Als eend moppert, dan kwakkert hij. ‘Kwakkerdekwakkerdekwak’.  Succes verzekerd.

IMG_6901

Kinderboeken als voorlopers op het grote lezen, omdat het zo heerlijk is om te doen. Het is de zoveelste grauwe dag op rij met regen en motter. Tijd om op reis te gaan, dit keer naar Amerika. Om mee te leven met Ocean Vuong en de poezie te vangen van zijn verhaal als zoon van een Vietnamese moeder in Amerika en de kracht van het woord. Tussen twee werelden schrijft hij zijn eigen taal. Een, die de moeite van het lezen meer dan waard is.

4 gedachten over “Meer dan waard

Reacties zijn gesloten.