Uncategorized

Er zijn er vele

Ze zijn van slag, de kauwtjes. Door de warmte hebben ze bedacht dat het tijd is voor het maken van hun nest in de goot boven mijn hoofd. Dat doen ze elk jaar, maar doorgaans eind maart, begin mei. Ze vliegen af en aan en scheren met hun vleugels wijd op het raam af, om net daarvoor op te liften en bij te sturen.

Ik ben ook van slag. Had ik me net voorgenomen om de conditie weer op te vijzelen, kropt het hoofd al haar vocht in de neusbijholten op en geeft een diffuse pijn boven het oog en ben ik me ineens bewust van de kaaklijn, voelbaar tot op het bot. Ik zal moeten bezwijken voor de paracetamol. Dit is niet fijn meer, het leidt teveel af. Huis-, tuin-en keukendokters vertellen dat er niet veel aan te doen is, druppelen en alert blijven. Ik zou in een winterslaap willen zinken en wachten tot al het ongemak achter de rug was.

waakmaatje

Gisteren met de enorme foto’s  bij  het interview over waakmaatjes, schrok ik me een hoedje. Te veel bladvulling, daar ging het niet om, maar om het verhaal. Het is mooi werk en betekenisvol. Het mes snijdt wat dat betreft aan twee kanten. Ook ik krijg er veel voor terug. Sterven doe je altijd alleen, maar in de uren ervoor, kan een houvast, letterlijk en figuurlijk, een meerwaarde zijn. Iemand uit de poule noemde het een beetje geromantiseerd. Misschien, maar het is de ervaring van degene, die er mee te maken krijgt. Het andere maatje is een jonge vrouw. Ze kiest ervoor, omdat ze zelf ook niet alleen zou willen zijn in het laatste uur.  Ze is volledig ontvankelijk. Als je dan voor het eerst meemaakt dat er iemand onder je handen wegglijdt, is dat een intense ervaring.

stranddreiging.jpg

De eerste keer dat ik met dood in aanraking kwam, was als twintigjarige in een verpleeghuis, waar ik werkte naast de studie. Onvoorbereid raakte ik in totale verwarring, maar het handelen ging gewoon door. De verwerking kwam later, daar zijn heel wat tochten over het strand voor nodig geweest.

Gisteren vroeg kleinzoon twee aan mij wat het doel van het leven was. Ik besloot om te verhalen van het klein geluk. Hij was er kennelijk allang mee bezig geweest en zei: ‘Nee Oma, het doel van het leven is doodgaan’. Ik ben zo blij met deze kleine wijsgeer in de familie, die met acht jaar dieper over het leven nadenkt dan menigeen.

Als de natuur steken laat vallen en belemmerend werkt in het functioneren, dan zoeken de gedachten afleiding. Immers, hoe meer je denkt aan het lichamelijke ongemak, hoe meer het aanwezig is. Dus zoek ik de afleiding. In de kauwen die met nieuw leven in de kop zitten, de koolmezen, die piekend achter elkaar aan darren, Door de krant, die ik aangeschaft heb om het artikel te lezen, helemaal uit te spellen.

laol4595.jpg Talenten zien

Wijsgeer is ook een stuiterbal. Ik zag de aflevering over ADHD van Dennis Weening. Vijf stuiterballen bij elkaar, die op bezoek gaan bij andere stuiterballen. Sommige zweerden bij de Ritalin, anderen waren bang hun oorspronkelijkheid erdoor kwijt te raken. Ik heb heel wat stuiterballen in de groep gehad. Niet zij dienen zich aan te passen, maar de constructie van het onderwijs.  Het  systeem is er niet op ingericht. Uit ervaring weet ik dat juist bij het natuurlijk leren, deze kinderen uitblinken door hun ingenieuze invallen.  Wij zijn te controlerend en te formeel geworden. Benoem de kwaliteiten van een stuiterbal en je hebt hem voor het leven. Dan valt er mee te lezen en te schrijven. weliswaar met prachtige krullen en zwierige uithalen, maar voor de meest voedende teksten. Predikaten plakken helpt niet. Tel alle zegeningen dwars door het gestuiter heen. Ze  hebben de overhand. Of doe er je voordeel mee, zoals de vader van Dik Trom in 1937: ‘Het is een bijzonder kind…En dat is-ie’.

Pluk de vruchten, er zijn er vele.

5 gedachten over “Er zijn er vele

  1. Dat woord ‘stuiterbal’ ga ik onthouden. Zo lief voor een spring in ’t veld die we hier ook onder de kleinkinderen hebben👍.
    Jammer dat de genezing zo traag gaat. Je moet veel geduld oefenen.

    Ook waakmaatjes vind ik een prachtig woord voor de prachtige mensen die dit doen 💛

    Geliked door 1 persoon

    1. Geduld is een schone zaak en dan kunnen we er daarna weer tegenaan. Maar je hebt gelijk hoor, het valt niet mee. Ik vond alle kinderen speciaal en de stuiterballen in het bijzonder ❤

      Geliked door 1 persoon

  2. Wat naar voor je dat je nog niet echt beter wordt, geduld is hier op de plaats, maar vooral moeilijk op te brengen. Hopelijk zin in lezen, droedelen en schrijven zodat ik vooral van de laatste twee kan genieten…zou het schrijven ook zo graag zo beschouwend en mooi willen kunnen, maar mijn hand van schrijven is totaal anders, anders goed, ook het droedelen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Nog wel, maar de ochtenden zijn pijnlijk en moeizaam door de hoofdpijn, die zich aandient. Jij schrijft heerlijk Ellie, ik lees je graag en mis je als je het niet doet, net als Mies!

      Like

Reacties zijn gesloten.