Uncategorized

Dubbele pret

Gisteren had ik een afspraak met vriendinlief om naar ‘De Intimi van van Gogh’ te gaan in het Noordbrabants museum. Je kan niet alles en omdat ik al zeven dagen gekluisterd aan de bank zit en de tentoonstelling slechts tot 12 januari duurt, zoek ik online verder naar wat ik gemist heb. Ze komen allemaal langs. Theo van Gogh, Anthon van Rappard, Sien Hoornik, Paul Gauguin, Paul Signac, Marie Ginoux. Het versterkt eigenlijk alleen maar, dat ik iets gemist heb. Kun je iets missen, waarvan je niet weet hoe het eruit ziet. Mis je de verwachting, of mis je het nieuwe, of mis je de gemiste kans op zich.

Een opdracht in het online verhaal is de volgende: Tegenwoordig communiceren we steeds korter en vluchtiger. Tijd is kostbaar. Geef jouw tijd daarom nu eens cadeau. Bezoek Van Goghs intimi en stuur een handgeschreven bericht aan iemand die een belangrijke rol speelt in jouw leven.

Daar neemt de denkradar het over. ‘Iemand die een belangrijke rol in je leven speelt’. Als kind had ik op zo’n moment mijn moeder feilloos bovenaan gezet. Ik heb haar heel wat brieven geschreven en kreeg er ontelbare terug. Ik heb ze allemaal bewaard. Haar grootste brief was het aantal dagboeken dat ze heeft nagelaten aan ons. Brieven uit haar hemel, brieven van haar wolk, brieven uit het verleden, brieven als herinnering.

IMG_7416

Nu zijn er teveel mensen die een belangrijke rol  in mijn leven spelen. Niet een, maar alle kinderen en hun schatten, alle zussen, de broertjes, schoonfamilie, vriendinnen, vrienden, de wijze, schatten op de tuin, ja…ook mijn Blogvrienden-en vriendinnen. Ik zou niet willen kiezen. Ik zou een brief willen schrijven aan iedereen die een tijd met me heeft opgelopen en daar een belangrijk aandeel heeft bijgedragen aan mijn bescheiden bestaan, die het mogelijk hebben gemaakt om te zijn waar ik op dit moment ben.

Van invloed op een mensenleven: Omgeving, boeken, kunst, natuur, creativiteit, schoonheid, kinderzielen. Verleden, heden, tijdreizen en alles wat daar tussen zit. Verwachtingen, teleurstellingen, vreugde en verdriet en de keuzes daartussen.

‘Oud jaar, staatje maken. Nieuw jaar, plannen kraken.

IMG_7414

De energie komt langzaam terug. Ik merk het aan de lust om weer wat te ondernemen. Te lang passief op de bank gezeten, aan het droedelen geslagen om tijd te doden. Het helpt een beetje, maar niet genoeg. Gisteren voor het eerst in een week weer trek in iets. Waarin precies weet ik niet, maar zin. Om te ontladen is de kerstboom vandaag de klos.  Daar zal ik alle opgespaarde energie bij aan het werk zetten. Dan vraag ik zoonlief de ezel weer naar beneden te halen. Om op mijn eigen tempo  in mijn eigen vertrouwde omgeving een beetje aan de slag te kunnen gaan. Dagen doorbreken, passiviteit ombreien naar positieve veerkracht. Het hoort er allemaal bij.

Ik heb niets gemist. Weliswaar heb ik niet rondgedoold tussen de schilderijen van de intimi van van Gogh, maar ik heb er het nodige van online gezien. Dat was al genoeg. De voorstelling van een leven in de omgeving van Arles kan ik maken, omdat ik de omgeving kan uittekenen. De beelden van jaren vakanties daar zitten in mijn hoofd. Net als de velden waar de kraaien uit opvlogen in Auvers-sur-Oise. Is dat rijkdom of niet. Dat je er gestaan hebt, de velden hebt gezien, ja zelfs de kraaien en de twee verweerde graven op het kerkhof. Ik heb niets gemist, ik heb alles herbeleefd en alles weer gezien. Alle intimi van van Gogh en die van mezelf. Dubbele pret.

 

 

 

 

6 gedachten over “Dubbele pret

  1. De kunst van het missen.
    Of de kunst en het missen.
    Of het missen van de kunst.

    Blij te lezen dat je stilaan beter bent, de energie voel ik alvast in dit mijmerend schrijven. Geen brief, gewoon een korte reactie😉

    Geliked door 1 persoon

  2. Ooit deed ik het omgekeerde. Eerst de schilderijen en daarna een vakantie op al die plekken. Fijn,dat je weer opknapt.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.