Uncategorized

Deze Kerst kleurt kastanjerood

Als er een ouderwetse klok zou zijn, had ik nu de slagen geteld. Een op het half en de waarachtige hoeveelheid op het heel. Van een Friese staartklok bijvoorbeeld of een vlinderlichte pendule met het halfroterende uurwerk, of de comtoise klok met de glanzende slinger, Ik heb hier wel de bruine tafelklok, die nog uit de erfenis van oma Driehuis komt, maar niet werkt. Ze zwijgt zoals de nacht zwijgt.

De buren hebben een slaande klok. Op gezette tijden hoor ik hem. Af en toe geven ze er een slinger aan, denk ik, want het slaat niet altijd. Mijn moeder telde vaak de kerkklok, maar óf de kerk is verdwenen óf de klok is het zwijgen opgelegd vanwege geluidsoverlast. Zo werkt dat in onze heilstaat.

IMG_7006De  tafelklok

Vanmiddag werd code C, code B. De hospice viel buiten beeld. het verpleeghuis een optie. Een onverwachte middag vrij en ook de komende dagen. Op zich welkom als voorbereiding op de kerstbrunch. Nostalgie op een Vegan leest geschoeid. Nee, niet alle waardevolle waarden ging overboord. Er zijn teveel zielen meegemoeid. Het hoofd stelt lijsten samen. Kerststol ja, zoete koek ook, afbakbroodjes natuurlijk, zuurdesem erbij, maar ook wraps gevuld met groenten, muffins met verse  jam, chocopannekoekjes zonder eieren en melk, smoothie van vers fruit, en havermout, met amandelmelk, een fruitsalade. Er is veel heerlijks onder de zon. Good old advocado en courgette mogen zeker een woordje meespreken.

Met dochterlief zal ik de boodschappen doen, maar eerst gaan we zus haar laatste schooldag vieren. Ze heeft het volgehouden tot het moment, waarop ze financieel in staat was om er uit te stappen. Als wij maar net zo oud worden als ons moeder, dan is zes jaar een mooie tijd om te kunnen doen wat je nog graag wilt in het leven. Daar had ik maandag nog een gesprek over. Vrouw alleen, ZZP’er, moet door blijven werken tot haar pensioengerechtigde leeftijd. Ze was hondsmoe en somde achter elkaar de bezigheden op. Coach, gespreksgroepenleider, twee dagen voor de groep, en diepdonkere wallen onder haar ogen. Nog maar tien jaar te gaan. Het schrijnde even rond mijn stent. Of de vrouw wier man 12 jaar ouder was. Nog een paar jaar en dan genieten. Nee, schreeuwde mijn hart. Elke dag genieten, van elkaar, van het leven. Het is korter dan je denkt. Genieten begint nu, gisteren, vroeger. Ik hoefde het niet te zeggen. Ze wist het wel, hoorde het zo vaak, leek mij. Diep in je hart weet je hoe het werkt.

Zuslief is wijs en gaat vanaf vandaag haar hele eigen pad. Fotografie is haar grote hobby en reken maar, dat we de meest bijzondere plaatjes te zien krijgen, want ze struint op plekken waar niemand komt. Het eufore gevoel van eigen baas ebt nooit meer weg. Dat blijft, ook al vult de tijd zich met andere afspraken en regels.

IMG_7005.JPGHenna

De huisartsenpost had geen plek vandaag of ik moest om acht uur bellen. Door de vallende klokslagen was ik te laat. Ik verbeeld me of denk de hand minder dik. Als ik haar buig, kan ik tellen hoeveel dagen een maand duurt. Januari op de knokkel, februari in het dal, maart op de knokkel, april in het dal. Maar het dal van juni is aanmerkelijk minder diep. Het is bijna tijd voor Atelier des Lumières. De plissébroek, denk ik, het zwarte organza jasje ook. We zullen zien. First things first, nu de kerstboodschappen en de henna. Deze kerst kleurt kastanjerood.

IMG_7007

Een gedachte over “Deze Kerst kleurt kastanjerood

Reacties zijn gesloten.