Uncategorized

Op een presenteerblaadje

Het was een eindje reizen, maar dan had je ook wat. Al vroeg uit de veren en voor zevenen op pad. Nasoezen in de bus op het ritme van de wielen. Ruim op tijd op het perron, waar in alle rust de van te voren uitgestippelde route kon worden vervolgd. De overstap in den Bosch was op hetzelfde perron. Wat een gemak, geen vliegen en draven, maar van de ene in de andere trein stappen. Geen vuiltje aan de lucht.

IMG_6977

De bus was gauw gevonden en om half tien stond ik bij de presentatiedag van de Stilte. Het danstheater met ‘Dans voor kinderen’. Een dag ondergedompeld te mogen worden in de wereld van de dans is een feest op zich. In totaal hebben we vier lange stukken gezien. Een een-tweetje in de dansstudio van de Stilte zelf, en drie voorstellingen van gemiddeld 50 minuten in het grote Chassétheater.

Het meest boeiende stuk, vooral achteraf, toen ik alles nog eens goed op een rijtje kon zetten, was Mankind. Wat een razend knappe voorstelling en wat zat het goed in elkaar. Het werd begeleid door piano en de sax. Er mochten stiltes vallen en veelbetekenende blikken. Alles kwam langs in vogelvlucht, de wereld in een notendop.  Het bouwen, het nutteloze van vallen en opstaan en in de herhaling weer en weer, het eilandjes bouwen, alleen of met elkaar enhet buitensluiten van de ander, de verstikkende regels, het ordenen en dat met afgeschreven Winkler-Prinsen. Alles had betekenis. Zo kwamen subtiel de oude Grieken langs en de Evolutieleer van Darwin. De titel, een samenvoeging van man en kind pakte in het Nederlands goed uit. De vlag die de lading dekt. Zie Heel de Mens, maar ook het kind in jezelf, dat een podium mag krijgen door te blijven spelen. De kinderen vonden het leuk, met de omvallende boekentorens, het malle geschuif, het spel met de boeken, de moderne dans. Een uur lang genieten.

De dag met mijn twee maatjes vloog voorbij. Een heerlijke lunch, een luchtige wandeling van tien minuten en het mooie ruime Chassé, bolwerk in rood. Moderne dans en interacties met het publiek. De afsluiting was een hilarisch sprookje, dat in het Engels werd gegeven voor de kinderen van de internationale school. Klassiek ballet in een moderne jas. Cinderella, met voldoende afwisseling en en grappen om de vaart erin te houden. Twee dansers, een verteller en alle rollen van boze stiefmoeder, haar twee dochters, de prins en Assepoes zelf werden in rap tempo vertolkt door het werken met opvallende accessoires. Geheimzinnige rook eronder, geduw en getrek met de piano, twee pianospelers, een quatremain.

IMG_6983

Op de terugweg reisde collega mee, maar de eerste rit tot den Bosch waren we in een stiltecoupé beland. Een geagiteerde man maakte ons erop attent. Sorry hoor, meneer van toen. Zo vaak ga ik niet met de trein, dan herken je het niet. Het bleek aangegeven te zijn op het raam. De hele dag al in de Stilte, dan kon deze stilte er wel bij. Een goede gelegenheid om de review uit te schrijven. Alvast wat voorwerken en nagenieten van alle beelden van de hele dag.  Na ’s Hertogenbosch konden we aan de babbel. Het was haar eerste ervaring en onze kennismaking. Dat leverde een mooie uitwisseling op. Achteraf bleken we elkaar toch al eens gezien te hebben bij een eerdere ontmoeting.

Direct door want er stond meer dans op het program. Na de reis koffie met de zussen en op naar het Zwanenmeer, uitgevoerd door de Staatsopera van Tatarstan. Ik was weer het meisje van acht dat voor het eerst in de stadschouwburg haar ogen uitkeek bij het Scapinoballet, met haar prachtige decors en de kostuums, het rode pluche en de romantische muziek. Nu zaten er weer kinderen in de zaal en ik wist zeker, dat er bij zouden zijn die voor eeuwig daar hun hart aan de Kunst zouden verliezen, zoals ik lang geleden had gedaan. Het verhaal werd uitgevoerd in de Klassiek-Romantische setting. De tere zwanen, de pracht en praal aan het hof, de hofnar en het duister, dat gestalte kreeg in de tovenaar en de zwarte zwaan. Siegfried versloeg het duister en Odette en hij vonden elkaar. De lieve versie van het sprookje.

Er bleef niets meer aan de verbeelding over. De omlijsting van het orkest maakte het heel speciaal. Het was de dag van de dans en alle inspiratie blijft in beelden in het hoofd gevat om nog lang op te kunnen teren. Schoonheid, inspiratie en wijze levenslessen op een  presenteerblaadje.

4 gedachten over “Op een presenteerblaadje

Reacties zijn gesloten.