Uncategorized

Beter laat dan nooit

Laat, later, het laatst. Dat krijg je als je de avond ervoor bent gaan brassen. Nou ja. Etentje met de dochters en daarnaast naar mijn levende legende., Melanie.  De dametjes hadden elk woord van alle liedjes woordelijk uit hun hoofd geleerd, omdat deze moeder in de auto niet anders deed dan in herhalingen vallen. Het cassettebandje werd meerdere malen teruggespoeld en dan weer, en weer en weer…Er werkt niets zo goed, om iets in het hoofd te stampen. Net als de liedjes van Annie M.G. Die kan ook al niet meer stuk. Zo werkt dat en zo geef je als generatie een liefde door. Ik hou van ze!

IMG_6919.JPG

Melanie bleek niet helemaal meer loepzuiver, had zich de langdradigheid van stof aangemeten van een lieve ouwe sok en wilde nog steeds Woodstock-fähig iedereen in haar grote hart sluiten. Wel had ze nog haar overbekende, net niet zuivere focalen, die door de akoustiek elk gehoor moeiteloos kon overdonderen. Het gepingel van zoon Bo Derek was niet mijn herkenning van de liedjes.

Ik had Alexander Beetle stil, met een eenvoudige gitaar als ondertoon willen horen. ‘Left over wine’ kon ik niet over mijn lippen verkrijgen. Je moest schreeuwen om je keuze ingewilligd te krijgen. Een aantal decibellen die niet tot mijn persoonlijke habitat behoorde. Dochter zette de volgende dag een filmpje op Instagram van haar met met het laatste nummer Lay Down en de volgers, die op het podium mee mochten brullen. De humoristische titel bij het verhaal: ‘ Damn hippies’ . Haha Goddelijk.

Het was goed, maar ook klaar. Op een gegeven moment, toen ze ons niet kon loslaten en ik wel een bus wilde halen om nog op een slaapbare tijd terug te zijn. Twaalf uur was ik pas thuis. Bijkomen, laten bezinken en om een uur naar bed. En dan eist slaap haar tol. Geen blogje deze ochtend.

In de kostbare tussentijd dat ik op de dochters aan het wachten was, vroeg ik een man of ik naast hem mocht zitten. Stopcontact onder handbereik om mijn oude Iphone op te laden en tegelijk even uit te rusten van de tocht. Het werd een aangename aanraking van twee zielen. Hij kwam uit Somalie, was al sinds 1991 in Nederland en woonde nu met dochters en vrouw in Utrecht. Een uitwisseling waarbij kamelen een belangrijke rol speelden, omdat de kruiden ervan belangrijk waren  voor zijn gezondheid. De essentie ontging me min of meer, maar de belangrijkheid en de intelligentie van de kameel met baard werd me helder uit de doeken gedaan. Het dier onthoudt geur en daarmee de persoonlijke kleur van zijn bezoekers en dat bepaalt zijn welwillendheid om bereden te worden..

Daarna volgde een uiteenzetting omtrent  de evenwichtigheid tussen geest en hart. De belangrijke  ‘wings’ die in balans moesten blijven, wil de mensheid gezond blijven, vertolkte hij in zijn gebroken Nederlands en ik raakte verknocht aan zijn onbevangenheid. ‘Tik hem aan, dame, dank je wel’ was zijn afscheid. Wat een verlicht persoon. Ooit rijk uit Somalie gekomen, dollartekens, alles weggegeven maar nu rijk aan menshart op alle fronten. In gesprek gaan met iemand die in eerste instantie als eventuele dakloze  wordt aangerekend, betekent een vreugde, die in een vleug langs komt. Niets is wat het lijkt.

IMG_6924

Daarna een etentje en mijn idool. Een wonderlijk fijne avond, met meerdere lagen van bewustwording, intense beleving op alle fronten en de te vroege ochtend die aanbrak. Een latertje dus vandaag maar, zoals het verleden over mijn schouder fluistert, beter laat dan nooit.

 

7 gedachten over “Beter laat dan nooit

  1. Mensen en ontmoetingen die er toe doen. Ach, Melanie. Geweldig vond ik haar. Ik twijfel of ik het prachtig vind dat ze nog steeds optreedt. Ooit is het klaar denk ik dan. Maar een prachtvrouw is en blijft ze.

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik hoorde haar graag vroeger, ze doet me denken aan mijn jeugdjaren. Ongelooflijk dat ze nu nog op podia staat.
    Een onverwacht gesprek met een onbekende, rijk van geest in een totaal andere cultuur, geeft zoveel stof tot mijmeren.

    1. Dat was zo’n prachtige ontmoeting. Zo maar, uit het niets. Ik werd er blij van. Van Melanie ook, maar door de lengte ging de glans er een beetje af. Het eind was weer glorieus!

      Like

Reacties zijn gesloten.