Uncategorized

In verbondenheid

Het was een dag van tegenstellingen, gisteren. In de vroege ochtend waren de gedichten geschreven, de cadeautjes ingepakt en de ‘dyslectische’ chocoladeletters van een gedicht voorzien. Voor Mobt en Acul, Limiech en Dimo etcetera. Voor ieder was er een letter, maar het zou even puzzelen worden.

Buiten verdween de vrieskou langzaam maar zeker, maar het bleef fris. Er stond een ontmoeting gepland met de schoonfamilie. Om twee uur hadden we afgesproken bij de kleine, wat verzakte, begraafplaats buiten het stadje. Zon scheen uitbundig. fijn om met elkaar te zijn, vertrouwde gezichten in verbondenheid, door naar de laatste gang. Schoonzus vertelde het fijn te vinden, dat Moe nog even bij haar was, in de fietstas, later in de kamer. ‘Voor het eerst dat ik moe achterop mijn fiets had’, grijnsde ze. Het was de juiste snaar. Bij het wegbrengen van de zwager, een paar jaar geleden, hadden we niet goed op de locatie gelet. We moesten zoeken naar zijn steen. Het bleek een derde graf te zijn, wat weggemoffeld achter de lijvige steen van zijn voorgangster.

092

Er was een nieuwe steen voor schoonmoeder, die wonderwel matchte met die van haar oudste zoon. De urn moest eronder. Het duurde even eer het wankel evenwicht werd opgeheven, maar het lukte toch. We stonden in een rijtje ervoor en lieten gedachten los, daar tussen de bomen, waar kwikstaart en koolmees ze meenamen in hun speelse vlucht. Langzaam trok de kou op en werd het tijd om op te warmen even verderop.

IMG_6606

Moe kwam in zonnepracht langs en toverde een adembenemend schouwspel aan land en lucht. Onderweg had ik de buizerd op zijn vaste stek zien zitten. Zoonlief was erbij. Met een warme koffie of thee en later een goed glas wijn bezegelden we het samenzijn, de vier die ontbraken  in herinnering. Ineens was het iets voor vieren en moest ik, als Assepoes op het bal, door naar de volgende afspraak.

IMG_6620

Zoonlief had de cadeautjes in de auto, dat was maar goed ook, want ik werd ingehaald door een springend en dansend kleinkind. Langzaam druppelden ze binnen, tot en met de jongste telg toe. Verbazingwekkend hoe iedereen in de oude liedjes bleef steken, die eigenlijk ook niet meer konden, omdat zwart een bezoedelde lading had gekregen.  Ik zette een van mijn nieuwe lievelingen in: ‘In Spanje daar zijn hoge bergen’ en het lied van ‘de Wegwijs Piet’. Zelfs dochterlief,die met haar beroep in mijn voetsporen was getreden, trok vraagtekens van wenkbrauwen.

Met Sinterklaasje Bonne, bonne, bonne rolden de pepernoten door de kamer en renden, gleden, haasten de oudste jongens, met twee treden tegelijk, de trap af. Even later kwamen ze weer boven Jan met glunderende koppies en een ‘wasmand’ vol met pakjes. Daarna kon het grote uitpakken beginnen. Voor ieder wat wils met de gemaakte verlanglijsten. De Franse Sint kreeg veel bijval. De letters bleken een hilarische voltreffer, omdat de middelste alles feilloos lezen kon. Mobt was verdwenen, dat wel. even keek hij beteuterd, maar toen er drie gouden letters over waren en die voor Mobt bleken te zijn, was het leed snel geleden.

Het mooiste cadeau had Sint voor het laatst bewaard. Een kaart van Vincent van Gogh, met daarin de boodschap dat ik af mocht reizen naar Parijs vlak voor Kerst om de lichtshow van van Gogh’s schilderijen in Atelier des Lumières te bewonderen, samen met een van de zussen, en mijn twee zonen, dochter en schoonzoon waren al in Parijs en waren ook van de partij. Ik kon het gedicht niet lezen. Het was tranen pinken geblazen. Een week daarvoor had ik zoon verteld over deze tentoonstelling. Wat een gouden kinderen zijn het toch, die allen er voor hebben gezorgd, dat dit mogelijk is.

De tranen werden dankbaar ontvangen. Dubbele tranen: Van vreugde en liefde in verbondenheid.

9 gedachten over “In verbondenheid

  1. Verdriet om wie gemist wordt, loslaten, met vogels om het op hun vlucht mee te pikken……
    Vreugde om zoveel liefdevol samenzijn…..
    De Sintendag die gevierd wordt met pepernoten en gedichten (anders dan hier in België) in blij- en vrolijkheid….
    En vol bewondering genoot ik het lichtoptreden van Van Gogh, voor jou binnenkort een prachtig, heel attent cadeau van gouden kinderen.
    Zoveel liefde in één logje.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja Lieve, het was een bijzondere dag en heel fijn, om het zo te mogen ervaren. Nu ga ik jouw stuk lezen. Ben benieuwd. Het lichtoptreden stond hoog op de verlanglijst. Zoonlief heeft het opgepikt en de fam. gemobiliseerd. Fantastisch en liefdevol toch! ❤

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s