Uncategorized

Een vat vol vragen

In gedachte hoorde ik de klompen al klepperen op de trap. Ik was op bezoek bij Jan en Jet en schoof op de lege zolder zo het verleden in. Het winkeltje met de producten van vroeger, dozen en blikjes, de weegschaal, de puntzakken en de koffiebonen ademde de sfeer uit van een oude kruidenier. De kajuit van het binnenschip. De oude keuken met de twee oudjes met hun mombakkesen, die iedereen deed griezelen. De petroleumstellen stonden er en de stenen potten met koffie, suiker, zout, en meel, de oude stoff, de kolenkit en de gietijzeren kachel. In het voorste gedeelte stond de lessenaar klaar om drie kinderen te herbergen. De leitjes in het gelid en de griffels in de aanslag, klaar voor gebruik. De lessenaar van de schoolmeester en het latje.

IMG_6200

Buiten hadden we de teil gevuld met heet water en stond de klopper met groene zeep en het wasbord klaar. Nog heel even genoten we van een kop thee, toen de eerste stemmen al klonken. Negentien kinderen kregen we op bezoek. De leerkracht was enthousiast en had het verhaal van Jan en jet voorgelezen. Over het helpen met de taken in het huishouden en het ongelukje van Jan die een winkelhaak opliep en zus, die hem uit de brand hielp door stiekem een draad uit te sparen in de handwerkles om de scheur weer te dichten, zodat moeder het niet merken zou.

De groep werd in zes groepjes verdeeld van drie, Drie gingen er naar buiten om luiers te wassen, te hoepelen en de katrol te teren en drie groepen bleven bij mij op de zolder. De ouders mochten ieder een activiteit begeleiden. Een van de vaders ontpopte zich als een rasmeester. Streng doch rechtvaardig. Namen schijven in oud Hollandsch schoonschrift betekende zwoegen voor de kinderen. Wat een gekke krullen zaten aan die letters. Helemaal moeilijk als je het aan elkaar moest schrijven. Sommige activiteiten zouden ze wel uren kunnen doen en schooltje spelen hoorde daar zeker bij. De groepjes van het wegen en het malen van de koffiebonen waren steevast eerder klaar en konden dan in het mueum de foto’s bekijken over de opgravingen en de kazematten.

IMG_6198

Gelukkig kwam de oude Jan langs. Hij is negentig en was ooit schipper op de binnenvaart. De nieuwsgierige agen wilden alles weten en jan zat graag op zijn praatstoel. Bent U echt de Jan van Jet, en of ik dan Jet was. Heilig ontzag was er voor de oude man, die de oorlog nog had meegemaakt. Bij  het half vergane geweer in de vitrine brandden de verhalen los. Jan wist alles van de kazematten, al was hij zelf nog maar elf toen de oorlog uitbrak. Hij wist van de hoed en de rand wat betreft de stuurhut en de machinekamer. Ze mochten niets aanraken en een jongetje kon het toch niet laten. De scheepsbel glansde te erg en het touw bungelde te verleidelijk. Daar klonk het luide sonore geluid en zijn meester ontplofte bijna. Ze hadden afspraken gemaakt en daar heb je je aan te houden. Aan de rode wangen kon je zien dat de schobbering binnen was gekomen. Bedremmeld dook hij naar achteren. Stiekem begreep ik zijn actie wel, de bel hing op ooghoogte. Het was de kat op het spek binden.

IMG_6199

Ze genoten en ook van de verhalen van de oude man. Bij het weggaan kreeg ik van de meesten een hand of een high Five. Wat een heerlijke groep om voor een uurtje een tijdreis mee te maken en het verleden af te stoffen. Stof om te praten hebben ze nu weer te over. Een vat vol vragen.

5 gedachten over “Een vat vol vragen

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s