Uncategorized

De tennisbal en het batje

In de kringloop zie ik een bekend silhouet. De blik ietwat aanscherpen en ja hoor, het is mijn lieve schoonzus. Ze draait zich om en kijkt alsof ze water in vuur ziet branden. Vol ongeloof pakt ze mijn hand. ‘Ik sta net aan jou te denken  bij  het zien van die serie jurken. Dat je altijd toneelkleding zoekt en dat deze zo geschikt zouden zijn. Dan draai ik me om en dan sta je ineens echt voor mijn neus.’ Toeval bestaat niet.  Dat heeft zo moeten zijn. Ik was lang niet in deze kringloop geweest en zij ook niet. Om elkaar uitgerekend daar tegen te komen was inderdaad  wel heel toevallig. We wisselden wat eigenaardigheden uit, de kinderen, de langzame genezing van haar pols, het weer en dan gaat ze boven nog even kijken bij de snuisterijen.  Ik drentel tussen de rekken. Vang een jurk in een prachtige kleur en als ze weer beneden komt nemen we afscheid. Dag lieverd.

IMG_7423

De dag was goed begonnen met een mooi  en uitgebreid telefonisch interview. Buiten joeg de wind de wolken op. Het weer was zeer wisselvallig. Grote flarden zon en daarna dreigende donkere lucht. Bij de fysiotherapie was het een gezellige boel. De mannen waren in voor een gebbetje en bij de balansoefening schoten de kwinkslagen heen en weer. De fysiotherapeute had iedere keer een nieuwe uitdaging voor ons in petto, een hele makkelijke voor mijnheer toupet, een iets moeilijker voor de weduwnaar en een nog moeilijker circuit met rollende tennisbal op een tennisbatje voor mij.

Bij de supermarkt schiet ik bijna aan de verkeerde kant de roltrap op. ‘Zo kom je niet beneden hoor’ lacht een mijnheer achter me en geeft een kniopoog. In mijn hoofd was ik mijlen ver. Door het weer is het een lanterfantdag. Was ophangen, vaat wassen eten koken, rijst met verse groenten.

Ik geef me op voor een gratis online tekencursus. Je krijgt een jaar lang opdrachten. Altijd  weer een uitdaging om aan nieuwe dingen te beginnen. Dit is huis-tuin-en-keukenvogelen op de bank. Het hoeft niet ingewikkeld te zijn of moeilijk. De meest laagdrempelige vorm van tekenen. De opdracht is ‘Teken een voornemen dat niet uitgevoerd gaat worden’ Lastiger dan gedacht. Ik zal een boek tekenen. Een blanco boek, een dummie, die ik volschrijf met vulpen. Mooie gedachten op een hagelwit vel. Een stille wens. Steeds weer laat ik andere gebeurtenissen en ingevingen voorgaan. Een goed voorbeeld van keuzes maken.

boek

Zelfs de opdracht trekt me een diepere laag in en neemt een vlucht. Het leven is kort en daarom moeten we vooral doen wat we willen. Ik hoorde de fysio aan een vrouw vragen wat haar bucketlist nog was. Ik heb er geen, bedacht ik me. Wel noten op mijn zang maar meer in de trent van verlangens. Als schrijver alles af maken, bij het schilderen het krijgen van een losse toets, een goede tekenaar zijn. Tijd hebben voor de kinderen en met name ook de kleinkinderen, voor de zussen en vriendinnen, betekenisvol zijn, heel veel lezen, en tuinen.

Mijn bucketlist heet dan ook gewoon verlanglijstje. De pop met vlechten in het haar of  drie kaatseballen in een net. Het kleine grut dus en misschien juist daarom wel minder haalbaar.  Het is vaak te veel. Daarom heb ik fysiotherapie. Om te leren luisteren naar wat haalbaar is. Het temperen en het begrenzen. De tennisbal en het batje.

 

5 gedachten over “De tennisbal en het batje

  1. Een gratis online tekencursus? Dat spreekt me ook aan. Ik weet niet of je deze info met me wil delen?
    ‘Laagdrempelend’, ja dat lijkt me wel iets, want ik ben geen kennen/kunner….

    Liked by 1 persoon

  2. Heb me ook opgegeven voor de tekencursus, al zal mijn werk simpel zijn wegens weinig talenten. 1e opdracht, een wandelaarster, omdat echt lopen er niet meer van komt, hooguit tientallen meters is mijn radius.

    Liked by 1 persoon

  3. Heel veel lezen. Dat is een mooie. Trouwens ook mijn enige. Nog een stuk of duizend. Misschien moet ik ook maar eens wat extra’s op mijn lijstje zetten. Wel wat karig zo.

    Like

Reacties zijn gesloten.