Uncategorized

We zijn er klaar voor

Vrijdag lag er in de brievenbus een lieve attente kaart van een collega blogger, een papieren vriendin. We hebben elkaar nooit echt ontmoet, maar putten uit elkaars verhalen en zitten op eenzelfde lijn van beleven. Wat een warm ontmoeten is dat.

Het is me gelukt. De deadline was in zicht, maar de boekrecensie en het verhaal over de Swifterbant-cultuur konden gisteren worden ingeleverd. Het wachten is op het groene licht. Een zinvolle zondag dus. Het waakmaatje van de nacht ging niet door. De patiënt was overleden. Dat betekende dat ik meer armslag had. Nadat ik een beetje had opgeruimd besloot ik te gaan wandelen in Amelisweerd. Het was aan het eind van de middag, de zon had al in sterkte afgenomen en het was niet meer zo broeierig. Aan de parkeerplaats lag het betrekkelijk nieuwe Bunkerpad. Het trekt dwars door de weilanden heen, langs koeienvlaaien en prachtige grassen.

IMG_1087

Zuring, wilde margrieten en malve lichten op in het zonlicht. De Bundle-app leerde me, dat er  nog veel meer van dit soort kleine paden zijn en je kan ze allemaal lopen of fietsen. Ze voert langs waterwerken, door weilanden, langs open water. Deze wandeling startte achter de parkeerplaats van Oud-Amelisweerd en liep naar Rhijnauwen. Vandaar ging ik langs de jeugdherberg onder de poort door het bos in om weer terug te lopen langs de boerderij op de grenslijn van beide landgoederen. Daar stonden de koeien buiten, aan de overkant in het weiland.  Langs de kleine geitenweide vervolgde ik mijn weg, langs de uit hout gesneden dassen en de klompenbrug naar de veldkeuken. Het was een wandeling van ongeveer drie kilometer en dat was onder de gegeven omstandigheden lang genoeg, want tegen die tijd kon ik het zweet van mijn voorhoofd wissen.

001.JPG

De warmte lag loom op de loer en dampte van de paden af. Het was goed zo. Tijd voor een lafenis, een ijskoude witte biologische wijn  binnen in de koele veldkeuken. Als beloning nam ik voor thuis een zuurdesembrood mee. Het deed de naam eer aan, want hij was robuust en stevig, een echte Houthakker.

img_1105.jpg

Het was de dag van de rijen, de koeien stonden in een rij, de ganzen liepen op een rij, de eenden vlogen in formatie. Bij de jeugdherberg was er een feest gaande en het trio dat speelde, zorgde ervoor dat alle dieren in het bos zwegen.Het geluid droeg ver. Bij Amelisweerd dompelde ik gelukkig weer onder in rust en stilte, wat het toeven in het bos zo aangenaam maakte.

IMG_1109

‘s Avonds was het programma zomergasten. De gast van de avond was de longarts Wanda de Kanter. Ze hield een boeiend pleidooi voor compassie en zorg. Er zat een prachtig fragment in van een jonge Paul de Leeuw, die een man met aids indringende vragen durfde te stellen over zijn naderende dood en daar een eerlijk en open antwoord op kreeg. De film van haar keuze was The Insider van de regisseur Michael Mann, met Al Pacino, Russel Crowe en Christhopher Plummer. Het was gebaseerd op een waargebeurd verhaal uit 1994 over misstanden in de tabaksindustrie. De klokkenluider werd verguisd en aangepakt, de prijs voor zijn acties was hoog. Het draaide vooral om macht, geld en manipulatie .

Het draait vooral om macht, geld en manipulatie .

Het werd een latertje, want de film was pas rond half twee afgelopen en daarna wilde de slaap nog niet echt komen. Het bleef bij sudderen.

Ik haal de schade wel weer in. Het sikkeltje in de lucht wiegt heen en weer en er stroomt koele lucht het warme huis binnen en haalt de slaap uit de binten. Straks komen de dakdekkers. We zijn er klaar voor.

5 thoughts on “We zijn er klaar voor

Comments are closed.