Uncategorized

Respectvolle keuzes

Het kastje leeg maken was een ding, maar het in de Bernagie krijgen was een tweede. Zoonlief was zo goed het naar de auto te tillen. Het paste door de smalle contouren met gemak op de achterbank van de kleine blauwe.

001

Het was puik weer voor een dagje tuin. Niet te warm of te koud, af en toe een beetje zon afgewisseld met een  wolkenpartij, die vriendelijk overwaaide. Bij de tuin kreeg ik het kastje met gemak uit de auto. De rode steekwagen was minstens zo zwaar als het mee te zeulen object, maar qua vorm was dit de beste optie. De blauwe tas met de losse lades er bovenop, de gewone tas aan een van de handvatten en duwen maar. Na een paar stappen even uitpuffen en voort. Op het verharde pad was het goed te doen, maar de laatste halve kilometer door het gras bleek bijna te zwaar. Na al dat gezwoeg was het zoet rusten en de voldoening was groot over het resultaat. Mijn kleine juweel paste precies op de wielkasten van de pipowagen. Alsof het ervoor gemaakt was.

Buuf kwam even kijken nadat ik het gras had gemaaid en samen deelden we de zorgen over de oude, die in het dagelijks bestaan soms een wonderlijke vlucht maakte. Gedeelde smart is halve smart. We besloten het los te laten. De wilgen langs het pad aan de achterkant vroegen om een flinke snoeibeurt, zodat er met de grote maaier langs gereden kon worden, zonder dat de takken in het gezicht zwiepten. Winterkoning wipte, niets vermoedend, onder onze spiedende blikken bij de buurvrouw links van mij.  Hij hipte ‘ton sur ton’ prachtig in kleur over de rand van een verroest vat.

007-2.jpg        003

De dahlia’s stonden in bloei. Een oorwurmbloem met schachten die diep genoeg waren om in weg te kruipen. Hoe lang geleden is het dat ik een oorwurm heb gezien. Ik kan het me niet meer heugen. Zelfs in al die jaren op school hebben we er nooit een gevangen en besproken. Tussen het purperen blad van de andere dahlia kwam een vurige cyclaamkleurige enkelvoudige bloem te voorschijn en er zaten nog twee beloftevolle knoppen in. Dankbare bloemen, die dahlia’s.

Mannetje van de gewone oorworm op boerenwormkruid. De oorwurm. Foto wikipedia.

Met een vage belofte aan dochterlief over langskomen appte kleinzoon een gesproken bericht. Ik stond net op het punt om te gaan schilderen en de afspraak te verzetten naar de volgende dag. Daar klonk zijn heldere stemmetje: ‘Oma, wanneer komt U eraan. Zes uur of tien uur, voor het eten of na het eten? We weten het niet, doei’. Zo’n vraag was niet te weerstaan Dat betekende afsluiten, de buuf gedag zeggen en met de zware steekwagen weer naar voren zwoegen. Om tien over zes was ik bij de belhamels. Ze waren naar het Archeon geweest en oermensen en ridders vlogen voorbij, een ridderhelm van karton op het koppie. Natuurlijk  moest de laatste goocheltruc met zijn nieuwe goocheldoos nog gedemonstreerd worden en speelde de verbazing haar rol, toen het, na wat gefriemel achter de rug, de goede, door mij gekozen, kleur bleek te zijn. Het werd een bliksembezoek van een uur, want toen moest de jongste naar bed en was het voor de andere twee computertijd en daarmee was elke vorm van contact verder uitgesloten. Sinds deze vakantie werd er paal en perk gesteld aan het digitale verkeer.

In de supermarkt liep ik de vader van twee kinderen uit mijn groep van lang geleden tegen het lijf. Ik wist dat hij ook in de waakmaatjespoule zat en vroeg hoe hij op het idee was gekomen om mee te doen. Het bleek dat hij heel ziek was geweest, waardoor andere waarden in het leven belangrijker waren geworden dan het zorgeloze bestaan van daarvoor. Rijker en bewuster was hij er weer uitgekomen en ook al was hij er nog niet, het ging de goede kant op. Wat fijn om daar, zo tussen de vleeswaren en de kazen, even een glimp te mogen vangen van betekenis.

Met een goed gevoel reed ik naar huis. Nog net op tijd om het leven voorbij te zien schieten van de prinses, die geen prinses wilde zijn. De nachtegaal had zich ontworsteld aan haar gouden kooi. Het leven zit vol met respectvolle keuzes.

4 thoughts on “Respectvolle keuzes

Comments are closed.