Uncategorized

Meerwaarde van een vriendschap

En daar piepen wat zonnestralen naar binnen. Wat heerlijk. Dat vraagt om snelle acties, voordat het in de middag weer ombuigt naar de zware regenval van de afgelopen dagen.

005

Afgelopen woensdag hadden we de keuze om te gaan schilderen of om thee te gaan drinken en voor drie weken radiostilte, door de vakantie, bij te kletsen. We kozen voor het laatste. Het huis met de gezellige buurtjesdeur, zo’n echte die op de helft open kan. Daarover heen leunen en kletsen doet me aan vroeger denken. Het huis van vriendin is een klein oogstrelend museum van kunst, kleinoden en groen, die samen een behaaglijke sfeer oproepen.

Het is fijn om te sparren over de resultaten van haar werk op het strand. Kleine panelen met gevoel voor sfeer en ruimte. De toets steeds gedurfder omdat ze er al doende meer en meer inkomt. Onmiskenbaar haar handschrift, de door mij zo bewonderde losse toets. Als ze schuift met de panelen en ze in orde van gelijke onderwerpen bij elkaar brengt , gebeurt het wonder dat alles te maken heeft met vormgeving en kleur. Ze versterken elkaar. Ergens in mijn hoofd gaat het luikje strand open, ik hoor de meeuwen, zie de mensen, snuif de geuren van de zilte zee. Kunst die zintuigen opent.

chinese gemberpot

We theeën buiten op de stoep in de kleine stadstuin. Veel groen breekt het baksteen. Studentenhaver erbij en een grote pot Verveine thee, die we uit gejutte vrolijk gekleurde bekers drinken. Af en toe vallen er een paar druppels naar beneden, maar het is zo fijn om daar te zitten, dat we dat kleine beetje trotseren. Een buurkat, een halve Dikkie-Dik komt een kijkje nemen en strijkt langs de benen van vriendin naar zijn geliefde plekje op de bank.

European mole animal.jpgFoto wikipedia

Als het harder gaat regenen trekken we toch naar binnen met een wijntje van trijntje en wat kaas en hebben het over de liefde, relaties, houden van je zelf. Over spiegels met teksten erop. Ik moest denken aan het project bodemschatten. Een toneelstuk met een verhaal van een kleine mol, die niet gezien werd door de anderen, als rode draad. Ze groef zich door de verschillende lagen van de aarde heen. Met een pak van aluminiumfolie trotseerde ze de hitte van Midden-aarde en vond er een kistje met een spiegel erin en de tekst ‘De mooiste ben jij’ erop.

Eigenwaarde is de basis. Als dat er is, kan je de wereld aan. Maar ze is lastig te behouden, door tegenslag en de knauwen die je kunt oplopen. Soms is een woord al genoeg. Knagende onzekerheid ligt snel op de loer. We pinkten een traantje weg bij het achterom zien. Het is ook een uitdaging bij het schilderen of tekenen en plein public. Mensen die langskomen en oordelen of een stempel op je werk drukken, de subtiele aanduidingen, die als goed bedoeld worden uitgesproken. We praatten over het hebben van waardering voor een ander en het respect tonen en het daarbij laten. Niet te oordelen. Van boven klinkt nu de stem van oude wijze vriendin en haar magische spreuk: ‘Oordeel niet, verwonder je slechts’.

Ik vertelde waarom het boek ‘De Keuze’ me zo had geraakt. Zo kwamen we op de ruimte bij een interactie, die een mens kan geven, maar ook kan nemen en waarbij communicatie zo belangrijk is om geven en ontvangen in balans te laten zijn.  We lieten ons leiden door ingevingen, herinneringen, gedachten en ervaring en kabbelden de avond naar een eind. Terug in de auto voelde het warm en goed. Wat fijn als diepgang de meerwaarde is van een vriendschap.

 

4 thoughts on “Meerwaarde van een vriendschap

Comments are closed.