Uncategorized

Alle goeds voor later

De zonen hadden het op hun heupen. Ineens was er de behoefte om alles wat kleding is de juiste plek te geven. Langzaam transformeren de kamers tot halve inloopkasten met ruimte te over, maar nog niet genoeg en rijen sneakers eronder. Ze schaafden en waren in de weer met de stofzuiger tot het op de millimeter opgeruimd en schoon was. Ik spon er goed garen bij, want het zag er weer perfect uit. Ik hield me koest en trok na de was naar de tuin. Het gras moest gemaaid, maar voordat ik een kwart gedaan had, was de accu leeg. De acculader zou er morgen of overmorgen pas zijn, verwachtte ik. De oude had de grote grasmaaier bij de buren opgehaald en ronkte zijn grasveld kort. Ik mocht hem lenen voor het overgebleven stuk.

003

Dit zwaardere formaat ploegde ook, waar de woelmuizen hun bergjes hadden gemaakt in het gras en soms bleef er een spoor van enkel aarde over in het kleine gazon. De twee stoelen, die nog steeds op een betere bestemming stonden te wachten in het kleine schuurtje, wilde de buuf wel hebben, graag zelfs. Kwam het omdat ik ze prinselijk noemde? Met hun veren zitting zaten ze wel zo. Ze waren er heel blij mee en ik ook, want nu paste de grasmaaier weer.

Met de oude had ik een discussie over zorg en zorgverleners en hoe het kwam dat iemand die tot dan toe de zaken bestierde, boos werd op hem omdat hij langzaamaan in de orde van belangrijkheid, die taak overnam. Mijn conclusie was dat samen praten echt de enige oplossing zou zijn. Dat was niet gebeurd. Het werd een groter probleem door de aannames. De koning werd van zijn troon gestoten, daar kwam het op neer. Soms is een spiegel voorhouden een noodzakelijke taak om de radartjes in beweging te krijgen.

100_5374Verbena

De afleiding was er in wat snoeiwerk en het wegtrekken van de kamperfoelie, die hij aan zijn kant rigoureus had ingekort. Daarbij waren er hele delen afgestorven, die als een grote bruine lap over de onderste takken van de wilg hing. De roos was in de afgelopen paar jaar verwilderd en had lange uitlopers gemaakt. De kamperfoelie had alle ruimte gekregen om zich er mee te vervlechten. Na de tweede bloei, zo kort als mogelijk, terugsnoeien leek de beste oplossing. Er waren meer van die verwilderde plekken, maar ik wilde wachten tot de herfst om daar korte metten mee te maken.

100_5378Nicandra

Ik maakte een gang langs alle bloemen, die dankzij het groeizame weer, het naar hun zin hadden in de wilde tuin. De Borage sloeg aan. Straks zou de Bernagie er mee omhuld zijn en haar naam eer aan doen.  Haar vriendin de Nicandra was uitgegroeid tot een enorme bos van formaat en Vlier wrong zich net als iep overal tussen waar maar te kiemen viel om over de paars bloeiend moerasandoorn maar te zwijgen.

Zo rondwarend in de tuin mijmerden de gedachten verder over de reacties die ik kreeg op mijn blog van gisteren. Over het hebben van keuzes. Er zijn een aantal zaken waar niet in te kiezen valt. De basis staat vast. Het ging hier specifiek om het oplopen van een trauma en de keuze die je hebt bij de verwerking ervan.  Hoe er mee te dealen. Wat is het waardevol als een boek je zo kan pakken omdat het aanzet tot reflectie. Het zorgt ervoor dat onze leesclub door het uitwisselen van de literatuur nu al bij alle drie de boeken van grote waarde is gebleken. Het heeft diepgang en zet inderdaad van alles in beweging. Dat maakt de betrokkenheid groot en het belooft alle goeds voor later.

One thought on “Alle goeds voor later

Comments are closed.