Uncategorized

Voor hem en voor mij

Beer lag voorover gebogen in een bak met spullen. Vanuit zijn ongemakkelijke houding keek zijn rechteroog me smekend aan. Ik heb wat met beren. PoohBear behoort tot mijn eigen klassiekers en als ik ooit een echte, onaangeklede PoohBear vind, is ie de mijne. Een van mijn mooiste dagboeken is er een vol met platen en plaatjes van mijn held, de kleine filosoof op zijn berensokken. Zijn prachtige opmerkingen in het boek, hem door de onvolprezen Millne in de mond gegeven, zijn goud waard op hun eigen tijd in hun eigen uur. Zijn eenvoudige berenwijsheid heeft een universeel en herkenbaar karakter, door het onverwoestbare optimisme ingegeven.

018

Het is dat vertrouwen en het geloof in het leven dat hem zo waardevol maakt. Natuurlijk is mijn berenliefde ooit begonnen met de gele beer die ik op mijn zesde kreeg. Hij was het die de nachtmerries uitdunde tot houdbare porties, met beer voelde ik me veilig, veiliger dan met mijn ouders, die hele bossen om zaagden in de kamer naast ons, wat duidelijk te horen was. Koude voetjes op het zeil maakten geen belletjes wakker en zeker ook die twee niet. In de nachtelijke bossen werd gewerkt, van dik hout zaagt men planken en daarom liep er een klein meisje meer dan eens verdwaald rond, tot beer kwam.

Mr. Bean, mijn antiheld, die voor alles staat wat mensheid heet. Zijn grappen en grollen, zijn onhandig onvermogen, zijn volledig onaangepast gedrag wordt op een hoger voetstuk gezet door het onmiskenbare geloof in zichzelf. Hij denkt in kwaliteiten en als ze er volgens de maatschappelijke normen niet zijn, dan roemt hij zijn eigen kwaliteiten, wars van elke mening. Teddy, zijn kleine bruine beer, die vaak toegesproken wordt en waarmee wordt overlegd, maakt deel uit van dat eigen universum. Als het fout gaat spreekt hij hem bestraffend toe, of liefdevol, net hoe het uitkomt. Teddy is zijn geweten en zijn schone lei, want er valt altijd alles te vergeven. Het helpt Mr. Bean zijn eigen misvattingen te begrijpen en dat is heel wat voor een kleine bruine beer. Eigenlijk is Beanybear net zo wijs als Poohbear, al zwijgt hij in alle talen en blijft hij met zijn grote onschuldige ogen verbaasd de wereld in kijken. Vergis je niet, achter de verbazing schuilt een wereld aan wijze gedachten.

Iemand stuurde gisteren op FB twee foto’s rond van een bibliotheek. Op de ene stonden de boeken kaarsrecht in het gelid in rijen lang, op het andere plaatje stonden er de figuren uitgebeeld, een kleine prins, een Poohbear, een eenhoorn, een draak, alle sprookjesfiguren die je je maar kon denken en noem het maar. Er boven stond bij de eerste: ‘How other people see libraries’ en bij de tweede: How I see libraries”. Dat is precies wat er gebeurd. Ik personifieer. Niet een klein beetje, maar voortdurend. In mijn  hoofd worden de platte plaatjes onmiddellijk driedimensionaal en komen tot leven. Fantasie fluistert al mijn hele leven een extra laag aan beleving in.

Daarom is een kringloop ook een open boek vol nieuwe ontmoetingen. Eergisteren was ik bij de kleine vaste winkel hier vlakbij en daar ontdekte ik een zoutvaatje met twee losse schildjes, minuscuul klein met twee houten lepeltjes. Het was van djatihout gemaakt. In een oogwenk ben ik dan terug in de tijd aan de  dis bij een Haagse familie die het vaatje meegenomen hebben uit hun geliefde Indië. De deksels worden omzichtig neergelegd. Met opgeheven pink wordt het kleine houten lepeltje opgenomen met een paar korreltjes zout. Als er een afvalt verdwijnt het onzichtbaar op het damast. Ik bedoel maar. Dat was nog maar een zoutvaatje. Mijn verwachting vroeger als kind, was dat ‘s nachts de dingen tot leven kwamen. Die bezieling krijg je, eenmaal opgedaan, er nooit meer uit. Het  is cruciaal gebleken voor de verwondering omtrent het leven zelf. De verbinding tussen de realiteit en mijn eigen werkelijkheid.

008

Ik nam de aandoenlijke kleine Beany op en bracht hem met ontzag naar de kassa, waar hij voor een keer nog de hardheid van het bestaan en het onbegrip moest ervaren toen zijn wang over de toonbank schoof. Hij zit naast me en knikt me goedkeurend toe. Het is ons eigen feestje. Voor hem en voor mij.

One thought on “Voor hem en voor mij

Comments are closed.