Uncategorized

Wilde gedachten op een rij

‘En jij?’ We hadden bedacht dat ieder van ons aan het werk zou gaan en daarna wilden we de gedane arbeid bespreken. Zo kon je even reflecteren en resumeren wat de opbrengst van de ochtend was geweest. Daar kwam de Schuchterheid om de hoek kijken met neerbuigende gedachten in haar kielzog. ‘Ach, wat ik doe is gerommel in de marge, jij hebt vast omlijnde plannen en kan recht op je doel af, ook al slaat de twijfel bij tijd en wijle toe. Ik weet het allemaal nog niet. De vele vormen waarin mijn creativiteit haar weg zoekt, zijn veel te versnipperd. Van alles wat komt iets net niet helemaal uit de verf. Wat is een kinderboek nu bij een persoonlijk document’. Die gedachten struikelen over elkaar heen bij de vraag. ‘En jij?’

Brussel (26 van 78)Michaël Borremans

Ik noem ze niet, maar slechts een deel van het feit, waarom ik verzand in de veelheid der mogelijkheden. Het allereerste mantra dat ik ga handhaven is deze: Ik wil iets afmaken. Ik wil de verhalen, die als schets allemaal weliswaar af zijn gekomen in de projecten,  boekstaven. Ik wil het lopende verhaal, dat als een ruwe bolster op de plank heen en weer rolt, ontvellen en uitschrijven, afschrijven. Ik wil, ik wil, ik wil…

Het voelt als een opstandig kind, dat niet meer in het gareel wil lopen, maar alleen nog maar zelf wil doen wat er in haar opkomt. Bij Annie M.G. Schmidt heet het ‘Ik ben lekker stout’, maar bij mij ligt er een gekoesterde wens aan ten grondslag. een keer van mijn leven zal ik toch iets wezenlijks afmaken. ‘Nee malle, denk ik er direct achter aan. Je hebt best wel van alles en nog wat afgemaakt, maar er ligt ook nog aardig wat op de plank. Het voornemen is goed en als je geluisterd hebt naar je kompaan, dan heb je gehoord dat haar worstelingen dezelfde zijn als die van jou. Alleen liggen ze op een ander vlak, is ze bezig met een ander genre en is ze verder in haar eigen proces dan jij.

Ik lik mijn wonden en peins verder. Wat in de weg staat is die valse bescheidenheid, want ergens vind je allang dat je een weg zou kunnen vinden. Het hangt niet van de expertise af, het draait om de standvastigheid en het doorzettingsvermogen. Dat zijn andere elementen van het geheel. Zonder die laatste twee blijft het los zand.  Tijd is een derde factor, die gelukkig gunstig is in de komende dagen.

028

Nu het voornemen strak in de steigers staat, zou het kunnen lukken. Het is als met mijn in te leveren kopij voor het blad, dat straks weer uitkomt. Daarbij is de deadline een goede stok achter de deur. Zo ratelt het maar door daarboven. Het houdt de slaap weg, laat uren door de mazen wegsijpelen. Kostbare tijd, die gevuld hadden kunnen worden met penseel of pen. Op het gevaar af dat er geen chocola van gemaakt kan worden, deel ik het hier. Het houdt me behoorlijk bezig en is relevant voor de invulling van de komende dagen. Onzekerheid en twijfel slaan toe, maar ik sla harder terug met liefde en geloof in een positieve uitkomst. Een stapeltje wilde gedachten op een rij.

8 thoughts on “Wilde gedachten op een rij

  1. Het stapeltje wilde gedachten op een rij komt op mij als lezer van dit prachtige verhaal als een geordend geheel over. Wellicht het resultaat van het geloof in de positieve uitkomst die is gebaseerd op het geordende geheel waar wilde gedachten op een rij deel van kúnnen en mógen uitmaken op weg naar beoogd resultaat.

    Hartelijke groet,
    Hans Oud.

    Liked by 1 person

  2. Zo herkenbaar Berna, je had het niet beter kunnen verwoorden. En wetend dat het goed is, maar dan toch altijd onzeker zijn dat het niet goed genoeg is.

    Liked by 1 person

Comments are closed.