Uncategorized

Nieuwe energie

‘The show must go on’, zong Freddy Mercury. Woorden die in de wereld van de schone kunsten een ultieme waarheid zijn. Dus togen de Oude en ik voor een controle naar Leidsche Rijn, waar we afdeling 71 zochten, die er helaas niet bleek te zijn. Met de Oude aan de arm voelde ik me een beetje als Harry Potter op zoek naar perron negen en driekwart. Het bleek mijl op zeven. Die specifieke afdeling behoorde aan een ander ziekenhuis, dus moesten we spoorslags naar Nieuwegein. ‘Sightseeing Utrecht Regio in three hours’. Omdat we nooit verveelde momenten kennen, verzonnen we vast teksten voor de Dames Groen, die ‘s avonds de mensen zouden testen op hun Groene vingers in het tuincentrum.

Het begon ergens bij vingerplanten en mondde er al gauw op uit om potentiële onverwoestbare optimisten te wijzen op het geven van een cursus Treurwilg-depressietherapie. Als die vol zaten, dan was er nog altijd de mogelijkheid om therapie te gaan geven aan Treur-essen en Treur-iepen. Niet getreurd dus. De fantasie nam in dat besloten compartiment van de kleine blauwe Prins een hoge vlucht en er werd een demonstratie verzonnen van kindje-op-moeders-schoot en voor potentiële Monstera-kopers een lesje tussen de gaten, een parodie. De tijd vloog om en daarmee ook mijn kostbare, want ik werd om vijf uur al weer op de plaats van bestemming verwacht in dat tuincentrum en probeer Utrecht maar eens uit te komen rond de spits. Het lukte wonderwel. Ik was maar een half uurtje later. Het betekende dat de bami in een vijf minuten naar binnen geschoven werd en de grote verkleedpartij kon beginnen.

008De Dames Groen

Mijn partner in crime had bij de plaatselijke toneelvereniging prachtige kleding op de kop getikt. Een Gestroomlijnd frisgroen Jacquet en een prachtige groene jurk. Mijn nagellak kleurde precies bij die laatste, dus de keuze was snel gemaakt. Twee grote Boahoeden op en Boa om het nekkie. Ons kostje was gekocht. Maar het winkelend publiek zat niet te wachten op de treurwilg-depressietherapie. Als echte straattheaterspelers schatten we de situatie ter plekke in en schaafden de bedachte vormen bij.

Ik had in de haast in een van de vele onuitputbare snuisterijenwinkels wat groene diamanten stickers gekocht, die op te plakken vielen en de andere dame Groen had de groene stabylo’s in de hand. Ter plekke kregen mensen drie groene -g’s- op hun vingers geschreven en plakte ik de een Grote Groene Groeidiamant op hun wang, die met liefde zo groot zou groeien als een pukkeltje, daarbij een lief klein lachje als Cruella, die haar zeven zonden beleed. Het was een succes.

010

Nu schrijf ik dit met mijn grappige groene vingers in de aanslag en sta ik even stil bij het feit dat het leven haar wendingen neemt, zoals het nieuws in de media binnenvalt. Lief naast leed ten voeten uit. Het meest gelukzalige gevoel van vandaag behoorde toch toe aan de daad van de Oude, die ineens aan de hele wereld wilde vertellen, dat de wijn  langzamerhand een probleem geworden was. Een coming out op eigen houtje. Nou ja, daar was wel het een en ander nodig voor geweest, maar het Omen werd in ieder geval opgepakt en niet genegeerd. Het betekent een weg naar een ander, dan het vermeende, geluk, dat hij per fles gevonden dacht te hebben. We kunnen weer voort.

Gisteren op de al zo Kerstige avond werd er warme appelsap geschonken met kaneel en steranijs, schijfje sinaasappel on top. Toch was er ergens de vage hang naar de verwarmende Glühwein van vroeger met een vleugje loslippigheid voor de dames Groen. We bleken ook op appelsap aardige kwinkslagen te kunnen maken, maar toch. De wijn verwarmt de binnenkant van het hoofd zo plezierig.

Het leven schrijft haar eigen concept en ik volg haar met gemengde gevoelens. Vandaag is er een dag van contemplatie en stilstaan. Morgen gaan we weer door met groene nageltjes en voldoende nieuwe energie.

One thought on “Nieuwe energie

Comments are closed.