Uncategorized

Tot in lengte der dagen

Hoe gaat dat met verhalen. Net was het er nog, maar het schiet onder het nippen aan de koffie met gezwinde snelheid van me vandaan. Ik had een begin moeten maken, dan was het bij me gebleven. Net als dromen doen. Twee achter elkaar die er voor zorgden, dat ik langer sliep dan te doen gebruikelijk. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik niet in de slaapmodus kon komen aan het begin van de nacht en de extra uren nu zijn louter ter compensatie. Er was een heel naar en emotioneel beladen bericht over een goede kennis van mij. Uit piëteit en ethiek kan en mag ik er nog niet over reppen, maar het is geen seconde uit mijn gedachte en houdt het hart in een ijskoude winter gevangen. Het leven maakt soms vreemde bokkensprongen.

Vandaag is de dag van de verhalen. Ze zullen er allemaal bij leven en welzijn zijn. Niels Brandaen, Eric Borrias en Peter Faber, naast Joris Lehr. Ze zijn grote vertelhelden. Het nieuwe verhaal van mijn eigen werkelijkheid zou naadloos in de categorie gruwelen kunnen vallen. De dromen vannacht waren dan ook een wisselend tijdreizen tussen dwalen en bedreiging, ontwijken en overvallen worden. De geest verwerkt haar emoties op een hele eigen wijze.

Een aantal onbekende, nieuwe namen staan vandaag op het programma. Het is een beleving om talent te kunnen ontdekken in die wirwar, die kluwen van andere werelden waar je als toehoorder in getrokken wordt. De dendrieten staan open, een en al ontvankelijkheid. Misschien staat er een nieuwe meesterlijke verteller op en zijn wij erbij. Een groter cadeau bestaat er niet als de ontdekking van nieuw en jeugdig talent.

Bestand:IndraKamadjojo.jpg

De kunst is het eenvoudig te houden. Mijn liefde voor de edele vertelkunst werd gewekt door de simpele vertellingen van het hertje Kantjil op televisie in een grijs en ver verleden. De onmiskenbare Indonesische tongval, de oosterse kleding van de verteller Indra Kamadjodo brachten een mystiek mee, die van verre kwam en geheimzinniger was, dan die van de dagelijkse verhalen. Pas veel later kon ik de geur en kleur, de klank van de gamelan erbij bedenken.  We deden Kantjil na, projecteerden met onze kleine krielvingers zijn schaduw op de muren met behulp van de schemerlamp, lieten hem woeste avonturen beleven met krokodillen en olifanten. Dieren die we slechts uit verhalen kenden, want ik was nog nooit in Artis geweest. Dat kwam pas later. Als een verhaal dan compleet binnen valt met de hele entourage erbij, beleef je het opnieuw. Het had nog een meer beklemmende sfeer dan de spin Anansi, die toch ook al grootse avonturen beleefde met zijn ondeugende karaktertrekken.

LI8G3tBE6HwrrSBYd2bD_002

Daar werd de kiem gelegd voor de adoratie van alles wat Oosters was of, juistheid gebied me te zeggen, niet Westers. Grensverleggende verhalen en beelden verslond ik met liefde. Het ondenkbare denkbaar. Dat maakte dat ik de boeken van Couperus en Multatuli nooit als een verplichting heb gevoeld, maar altijd als bevrijding van die wereld, die nooit de mijne was.

016.JPG

Het verhaal gaat dat een van mijn ooms een pop mee had genomen voor mij uit het verre Indonesië. Een looppop, een ongekend luxe cadeau voor het eerste meisje uit het gezin met de zes jongens. Daar vestigde zich het geloof dat mijn hang naar grenzen verleggen me letterlijk met de paplepel was ingegoten, maar ik weet zelf beter. De kleine Kantjil kwam, zag en overwon tot in lengte der dagen.

One thought on “Tot in lengte der dagen

Comments are closed.