Uncategorized

Eerst een bakkie

Tjonge, tjonge, ik moet even bijkomen van het harde werken vannacht. We waren zo druk in de weer en om nou te zeggen dat het erg opschoot, nou nee. Ik was in dit huis op zolder samen met de dochters. Het was niet helemaal dit huis, want de brede ramen in het dak keken uit op een enorm water. Een zee, een rivier of een meer, om het even wat. In het begin waren we niet bezig met het uitzicht. Het huis was ooit van een van mijn beste vriendinnen geweest. Het moest nodig opgeknapt worden. Ik had allang bedacht dat de rommel van de ene kant overgeheveld moest worden naar de andere kant en vice versa. Vriendin kwam binnen en vertelde dat ze het huis weer wilden hebben. Of kon ik het kopen voor de helft van de prijs. Spijtig moest ik beamen dat ik daar het geld niet voor had. Geen probleem. Ze was nu ook op zolder en ik schaamde me voor de rommel.

afwasteil 6 liter - 20500129 - HEMA

Het begon te regenen en op de andere kamer lekte het. Dochter had al een teiltje gevonden en daar drupte het water gestaag in. Met dat de tijd verstreek en er nog meer ongeregeldheden aan het licht kwamen, borrelde de gelatenheid omhoog. Gelukkig leidde een natuurverschijnsel buiten de aandacht af. Een enorme zwarte muur kwam over de haag heen zetten en rolde in een grote golf eroverheen. Ik riep iedereen om het in ogenschouw te nemen. Zoiets was nog nooit gebeurd.

111De koning: acryl op doek

We keken met verbazing naar de hoge zwarte muren van water en de enorme vloedgolf die er uit voort rolde. Het huis bleef staan, wij deinsden af en toe achteruit. Toen de ergste storm achter de rug was gingen we verder met ruimen en vriendin zocht haar gebreide schaakstukken. Gelukkig waren ze herkenbaar wit met oranje details. Ze vond een enorme koning, die mij nog nooit was opgevallen. Haar dochter kwam met twee vriendinnen binnenstappen en keken met afgrijzen naar de rommel en de ruimte. Ze zeiden geen boe of bah, ik begroette ze extra nadrukkelijk. ‘Ze is zenuwachtig om de op hand zijnde verhuizing, de vriendinnen komen ook mee’ zei vriendin. Ik aarzelde, moest ik haar nu waarschuwen, dat dat nog wel wat voeten in de aarde kon hebben of het op z’n beloop laten. Dat laatste, besloot ik en liet ze begaan. Wij zochten verder en vonden heel wat schaakstukken.

Toen ik mijn ogen open deed, ging mijn hoofd verder met het ruimen van de doeken boven, die van de ene naar de andere kant moeten. Daardoor wist ik waar de droom vandaan kwam. Vriendin popte weg evenals de dochters.

De beelden blijven zo helder, dat ik de vloedgolf zou kunnen schilderen. Wat is de betekenis van zo’n inktzwarte muur die zich  ontrolt tot een enorme golf. Het zag er tamelijk dreigend uit. Mijn gevoel zegt me, dat er geruimd kan worden. Al is de zolder geenszins zo’n mooie oude rommelzolder met een luik en talloze gebruiksvoorwerpen  door decennia heen. Dergelijke voorstellingen vind ik altijd nog boeiend. Een kind dat de zolder opkruipt en zich verliest in een verkleedkoffer, een oude fauteuil, de vervallen boekenkast, een houten poppenwagen van oma.

fzs3T2hmocxWjvjwTqN0_002

Mijn lievelingsboek in een woelige tijd op school, toen er kinderen waren, die elkaar minder goed lagen, was ‘De blauwe stoel, de Ruziestoel’ van Imme Drost met tekeningen van Harrie Geelen. Het verhaalde over net zo’n nostalgische zolder als hierboven beschreven. Als je in die ruziestoel kroop, knieën hoog opgetrokken, handen er stijf omheen, zakte elke vorm van agressie door je tenen de veren van de stoel in, zo leek het. Iedere dag een verhaaltje. Het hielp. Al was er bij ons geen plek voor zo’n lievelingsstoel, maar hadden we de klein rode Elmer uit Sesamstraat op de leesbank zitten, die had hetzelfde effect. Elmer tegen je aan en maar praten, weggedoken in het hoekje van de bank. Al snel vlogen boos en agressie als donkere vleermuizen het raam uit.

Gedachten nemen de vrije hand. Wat een mooie droom al niet kan bewerkstelligen. Ik ga straks eens boven kijken, maar nu eerst een bakkie.

 

3 thoughts on “Eerst een bakkie

Comments are closed.