Uncategorized

Zeker en vast

Zo kan het ook. WordPress heeft mijn verrichtingen van de Blog zeker en vast niet opgeslagen en mijn korte termijn geheugen kan dit allemaal niet meer reproduceren. Per vandaag kan ik namelijk erkend op de lauweren rusten en heb ik met tijd niets meer van doen. Ik ben mijn eigen tijd. Het is maandag. De eerste officiele werkdag. Mijn eerste echte vrije dag. Het rust uit, het geeft ruimte. Ik heb zeeën van tijd in het verschiet, om in te zwemmen en om op te varen naar nieuwe horizonnen. Wat een zalige gedachte. Dit is de opperste bevrijding. Drukte, van welke aard dan ook, is er niet meer. Ik mag de dagen volbrengen op mijn eigen eigengereide wijze. Dat houdt in dat ik voor nieuwe invullingen kan kiezen en wat verplichtingen mag aangaan, met één verschil. Het is een vrije keuze. Dat schept een wereld aan mogelijkheden.

Zou dat nou dat wonderlijke Zwitserleven gevoel zijn waar de reclame steeds van spreekt. Ik trek niet naar de Bahama’s of naar een resort of retraitement. Het pensioen reikt  niet tot de hemel. Rijkdom zit in dat ene kleine woord: Vrijheid.

100_0073Detail: Foto made by marijke

De nacht met zoonlief was heerlijk afgelopen vrijdag op zaterdag. Er was een kamer in het theaterhotel. De rust was een weldaad na de hectiek van het Hennafeest. Dat zorgde voor zoete dromen en een verfrissend begin van de dag. In alle rust samen ontbeten, de laatste zenuwen weggepoetst door over de betrekkelijkheid der dingen te babbelen en nadat de fotograaf de Cravate, manchetknopen, het aantrekken van het gilet en de jas had vastgelegd, gingen we op blaren-belovende spitse schoenen naar de familie. Vandaar uit naar het huis van de bruid. Daar werden we niet alleen door de indringende klanken van Dawul en Zurla overrompeld, maar ook door de goede zorg van moeder en haar zussen, die allen aan de bruid plukten en vervolgens aan ons. We werden in een lange rij het voorplantsoen in gedirigeerd. Hakende hoge hakken in het rulle zanderige gras. Prachtige titel voor een boek, bedenk ik me nu. Vandaar uit werd de dag in brokken van ieder persoonlijk, maar meer nog van de goegemeente in het algemeen.

shoesDetail: Fotot made by Marijke

De avond beloofde na de komst van de lieve vrienden, familie en collega’s van alle kanten een voortzetting van de verbroedering van de avond er voor bij het Henna feest. De cadeaus werden op een tafeltje gezet, de stomme film en het schilderij van Daan zijn vader konden we bij  het eten aanbieden en na een rustige start in het heerlijke lommerrijke groen van de oude eiken, de vijver en de treurwilg, waar de officiële voltrekking plaats vond, in de vorm van een dubbele speech en een aangeboden borrel, was niemand meer van zichzelf.

De oom zette de zaal op z’n kop met een fantastisch Turks/Jong-Nederlands repertoire, niet op de laatste plaats geholpen door de jonge DJ en iedereen kon los op het opzwepende ritme. Toen het bruidspaar de dans mocht openen, dachten we aan iets traditioneels, maar niets was minder waar. Ze openden met een synchroondans die op het podium niet had misstaan. De volmaakte harmonie van bewegingen in een geoliede interactie met elkaar. Het leek het Omen voor een gouden toekomst. Wat een perfect begin van een samenzijn.

Wij namen deel of keken toe, al naar gelang de voeten, de longen of het hoofd het nog kon dragen. Van lieverlede werden de hoge hakken vervangen door slippertjes en gympies, maakte het niet meer uit waar de opgeplakte wimpers zaten en of de lippenstift uit de bocht was gevlogen. Er was liefde en compassie voor elkaar. Wat een prachtig feest.

Vandaag lag ik in alle rust na te sudderen en schreef de blog. Niet alert genoeg, want het opslaan was niet gebeurd. Alle geschiedenissen binnenste buiten gekeerd, maar nergens meer te vinden. Dan maar deze minder bloemrijke lezing. Er volgt morgen weer een oude, weldoordachte versie.

huis

Ik wil naar de tuin, waar het tuinhuis schreeuwt om mijn aandacht en eindelijk prioriteit nummer één mag zijn. Ze moet vervangen en ik heb al een mooie versie in mijn hoofd. Nu de organisatie nog, niet mijn beste kant. Dat ze er komen gaat, daar valt niet aan te twijfelen. Ik ben bijna zover. Zeker en vast.

3 thoughts on “Zeker en vast

Comments are closed.