Uncategorized

‘Alles sal reg kom…’

Natuurlijk springen de schapen allemaal naast het hek als de lijst van dingen, van wat nog moet gebeuren, te lang is. Naarstig kloppen de grijze hersencellen ze een voor een in, telkens weer, om maar niet te vergeten. Slaap is mijlen ver weg. Vandaag dacht ik, dat ik het in de juiste volgorde aan het afwerken was. Nu blijkt dat ik voor morgen twaalf uur nog een koffer heb in te pakken en een cadeau heb af te ronden. Twee zijn er klaar.Ik heb echt hard door gebikkeld. Eigenlijk de hele week al. Verwijten maak ik mezelf niet. De tijd loopt uit de bocht. Niet de organisatie dit keer.

Andre met daan en michielAndré met de tweeling

Bruiloft in Almelo. Letterlijk in een verre uithoek van het land. Dat betekent dat ik morgen met zoonlief nog een keer samen op een kamer in het hotel de nacht door zal brengen. Een sacrale nacht. Het kind weer even terug in de moederschoot. Dat zal ik koesteren. Alle foto’s zijn door de handen gegaan. Ook die van dat kleine tere hoopje ellende met de versnelde ademhaling. Hij had  het zwaar en moeilijk en moest een paar dagen in de couveuse blijven na een perfecte en snelle, totaal onverwachte bevalling. Een maand te vroeg. daar moest hij van bijkomen, terwijl broer met bravoure het leven in trok. Minder dan twee-en-een-halve kilo schoon aan de haak. Wat kan een mens trots zijn op zo’n bijzondere komst van een tweeling. Ze hielden elkaar warm en rustig. Wachten moesten ze toch, dat hadden ze al snel begrepen.

Ik het hoofd rolt het lijstje af. Cadeaus, check. Schoenen, check. Strijkbout, niet vergeten. Mooie jurk en zomers stel voor het Henna feest, check. Pillen, check. Toiletspullen, check, Koffer…Die is vast niet groot genoeg. Tas zal te hulp moeten schieten. Eigenlijk is het gewoon één groot feest. Niet meer en niet minder. Ik ben er niet handig in en het overdondert. Emoties schieten alle kanten op en vaak traan ik blijdschap of zenuwen of ongemak in het feestgedruis..

Het Hennafeest is het afscheid van de moeder aan haar dochter. De laatste nacht van onderdak. Ze vliegt uit, een vogel die het nest verlaat. In die zin is de laatste avond voor de bruiloft ook de enige mogelijkheid. Het is dé avond van de vrouwen, al zijn de mannen er ook bij. Hier dansen de moeders hun lege-nest-syndromen weg en sluiten met weemoed het hoofdstuk van de jeugd.

Tijden veranderen. Studerende kinderen zijn al veel langer het huis uit, maar voor deze ene avond en nacht gonst het van de bloedbanden. Het moederhart spreekt. Slaat de Tapan aan en laat de Zurla schallen. In deze week kruisen dood en leven elkaar. Het golft, om met De Dijk te spreken. ‘Als het golft dan golft het goed, niet te stuiten niet te sturen, duurt het dagen, duurt het uren, als het golft dan golft het goed’.

Het was een van de lievelingsnummers van de band en als we dit zongen dan kleurde het de avond licht en bracht weer nieuwe energie. Dat is wat het leven vermag. Blijdschap naast treurnis, hoop naast wanhoop, leven naast de dood. Als de rollercoaster eenmaal aan het rollen is gebracht, staat het niet meer stil. Bij het achterom kijken zijn de jaren in een oogwenk vergleden. Zonet nog lagen ze in de holte van mijn armen en nu zijn ze me letterlijke en figuurlijk boven het hoofd gegroeid.

Daar had ik nog wel een keertje met mijn moeder over willen sparren. Zijn dat de verhalen die iedere moeder aanvliegen? Is de gedachte universeel. De antwoorden blijven hangen in de blikken van mijn mede-companen, bij wie de tijd ook hollend tot stilstand is gekomen. Wijze oude vrouwen, die geleerd hebben los te laten en verder te gaan. Bewust, bedaard en een tikkeltje bezorgd. Van over de grenzen heen -alle grenzen- knikken mijn oma en mijn moeder me toe. ‘Ga maar slapen, want ‘Alles sal reg kom…”.

 

One thought on “‘Alles sal reg kom…’

  1. Zoals je alles toelaat bij je binnen te komen, te overdenken en er ook nog een stukje over te schrijven. Mooi, Berna. Geniet van het feest, volgens mij een groot warm bad met dierbaren.

    Like

Comments are closed.