Uncategorized

Welterusten

Vier uur geslapen en nu klaarwakker met een dikke keel en een nachtmerrie achter de kiezen. Er kwam geweld bij kijken en een nachtelijke tocht door onheilspellende ruimten, met lange gangen en donkere nissen, veel metaal en buizenwerk. Het is al de hele maand detectivemaand op net twee. Heerlijke onconventionele detectives met moeizame plots, waar veel in gepuzzeld kan worden. Het betere ontspanning en vermaak gehalte.

dienstdiploma

Ik moet denken aan de lievelingsprogramma’s van mijn vader, met mijn moeder in zijn kielzog. Zijn oude rechercheursinstincten kriebelden bij ieder Agatha Christie of Tatort die over het voetlicht kwam. Ooit, vroeger, stond hij, met meer stijl dan de man zelf, in een Colombo-achtige regenjas met een klassieke Borsalino look-a-like in sepiatinten gebogen over een gevallen motor. Het was overduidelijk dat hij de miniemste puzzelstukjes in elkaar probeerde te passen.  Ergens had hij dat, door mij  geromantiseerde, verleden verruild voor een uniform met strepen. Brigadier-Wachtcommandant met verve.

Het koude water met citroen prikt mijn keel schoon. Pluis komt even kijken of het goed gaat. De nachtmerrie was absoluut het gevolg van de detective van vanavond. Zo’n unheimisch verlaten parkeergarage met een enkele auto en het vehikel waar het om draaide onder een haperende schaarse verlichting, met een dode bestuurder erin. Jawel. Die holle stappen op de vloer van zo’n betonnen kolos bezorgen sowieso al koude rillingen.

045.JPG

Ik keek in de jaren tachtig graag naar Poirot en Ms Marple. Misschien wel om die wonderlijke discrepantie van het jaren vijftig leven in zo’n Engels dorp, waar de gemeenschap op de eerste plaats vooral met de andere dorpelingen bezig waren.  Het leek er vredig en rustig, maar onder het opervlak ging een wereld schuil van jaloezie en achterklap. Doorgaans was er een lijk in een vloerkleed gerold of lag onder grootvaders klok rood uitgewaaierd te wachten op een ontdekking. Subtiele aanwijzingen met een pluk haar, een zakdoekje, een knoop als aanwijzing. Dootgaans was niet de meest voor de hand liggende persoon de dader, maar de minst op de voorgrond tredende of het meest ontdane onschuldig ogende nichtje. Het was een mooie leerschool om te ontdekken hoe een plot van een thriller in elkaar stak.

Cresswell palace, Chelsea

De boeken van Agatha staan boven nog allemaal wat schotser en schever in het gelid. Binnenkort eindigen ze in de kringloop, want ik denk niet dat iemand uit de familie ooit nog de draad zal oppakken en er verwoed mee aan de slag gaat. Zo gaat dat met die dingen die van onschatbare waarde leken. Ze verbleken door de tand des tijds.

Mijn vader heeft zijn voorkeur met de mantel der liefde doorgegeven. Nog steeds vind ik een goede crimi niet te versmaden. Het mag soms wat minder gewelddadig, want de Skandinavische, zoals Millenium weten het aardig op te voeren, maar het plot, de spanning en de zoektocht blijven in de aard de kern van de zaak. Het is goed toeven, als de hersencellen kraken.

De nachtmerrie is weggeëbd en van het netvlies verdwenen. Het water heeft letterlijk en figuurlijk de scherpe randen er vanaf gehaald, zowel van keel als gemoed. Boven mijn hoofd cirkelt een helikopter, een exemplaar van de politie naar ik vermoed. Zij  vliegen rond in hun eigen crimi en speuren langs de A2 naar onvolkomenheden. Er wordt over mij gewaakt. Door de zonen, poes Pluis en de mannen van de nachtwacht in een moderne uitvoering. Ik ga weer even slapen. Keel geslonken, meer lucht en een gerust hart. Welterusten.

 

One thought on “Welterusten

Comments are closed.