Uncategorized

Kroegentaal voor gevorderden

Bierviltjessessie. Het komt niet uit mijn portefeuille, maar het is ooit in het leven geroepen door Renate Dorrestein, toen ze als schrijver op Locatie aan de VU verbonden was. Dat laatste: ‘Verbonden’ is in de meest letterlijke zin van het woord op te vatten. Ze maakte letterlijk verbinding met haar studenten en ze zocht naar wegen om hen met elkaar in verbinding te laten komen. Daarvoor had ze onder andere de digitale klaagmuren in het leven geroepen en de bierviltjessessie. Beiden monden uit in eenvoud en doeltreffendheid.

Het staat, waar meer verhalen van mijn hand deze weken een impuls hebben gekregen, in haar laatste boek ‘Dagelijks Werk’ beschreven en is op die manier bewaard gebleven voor de eeuwigheid. Het is een variant op de sessies die ik heb meegemaakt bij de samenvoeging van een nieuw team uit twee bestaande scholen. We zaten in een binnen en een buitenkring en moesten elkaar binnen een tijdspanne van een minuut vragen stellen en een ander moment naar levenservaringen vragen.

bierviltje

Het verschil met de bierviltjessessie is de manier van de reflectie erop. Bij de sessie vervliegen de woorden of verweven zich met een ander verhaal. Bij de viltjes vertelt iemand naar aanleiding van vragen in vogelvlucht een belangrijke gebeurtenis of een korte samenvatting van het leven en wordt het in steekwoorden opgeschreven op bierviltjes met de bedoeling dat het verhaal zich doorverteld en mensen er hun eigen levensthema’s in herkennen. Een verdieping in de kennismaking en een verbinding voor het leven filter ik uit het gegeven. Al die bierviltjes naast elkaar op een grote muur zou herkenning  en erkenning zijn en geven van al die bestaande levens. Hoe gaaf is dat.

204.JPGMuseum Voorlinden: Shilpa Gupta ‘Everyday art’

De digitale klaagmuur werkt als een dagboek, schrijf je problemen anoniem van je af in dat studentenparadijs, juist om elkaar te vinden in de onzekerheid, de twijfel, de bibberende vleugels die uitgeslagen worden. Een podium voor de angst. Iedere schrijver, blogger of dagboekenspecialist zal zeggen, dat die weg al zo oud als Methusalem is. Maar in het digitale tijdperk van haar studenten ondervond Renate vooral de twee duimen op het mobieltje en de doppen in de oren. Ziedaar de tegenwoordige mens. Niet meer in verbinding, dus is de drang om ze te leiden groot.

0681.jpgMuseum Voorlinden: Annette Messager: Mes Voeux

Stel je voor, dat je in een reis met de trein bij elk setje, dat in het niets zit te staren, een oortje zou verwisselen. De consternatie alleen al is voldoende om elkaar te ontmoeten. Renate verbind ons over haar grenzen heen. Dat is knap. Ze heeft met haar visionaire blik vast en zeker voorzien dat de verhalen die ze heeft opgeschreven ons gevangen zouden houden in een denkproces, waarover je wel moet praten, schrijven, filosoferen. Ze haalt bij haar idee om te vragen Sonja Barendt aan die altijd orakelde: ‘Van vragen wordt je wijs’. Hoe, wat, waar, wanneer, waarom zijn de sleutelwoorden die je nodig hebt om dat persoonlijke verhaal uit te diepen. Het zijn dezelfde sleutelwoorden, die ik gebruikte bij de reflectie op het gemaakte werk van de kinderen. De ene vraag roept de andere op, stelt Renate vast. Niets is minder waar en het concept werkt als een rode draad.

Al die verhalen van ons geboekstaafd op een bierviltje of in een klassieke klaagmuur in een nieuwe jas. Het is niet nieuw, wel een originele en aansprekelijke vorm en meer dan dat, het is herkennen en erkennen en bovenal verbindend. Het is kroegentaal voor gevorderden

 

2 thoughts on “Kroegentaal voor gevorderden

Comments are closed.