Uncategorized

Een mooiere uitdaging is er niet.

Niets om wakker van te liggen en toch….Ongeklaarde klussen doorwasemen gedachten en loeren op het moment van het in slaap vallen. Ze springen te voorschijn en dringen de gerafelde eindjes op, waar nog heel wat aan te breien valt. ‘Nanananana’ ‘Je wilde nu toch al niet slapen?’

002Losse eindjes

Beneden rijden afwisselende plukken geslaagden langs. Met vlag en wimpel, die lang en breed te wapperen hangt aan de voorgevel of van het balkon af, geslaagd. Ze joelen, vertellen elkaar anekdotes, daveren lachsaldo’s de nachtelijke stilte in en alles met een te luide stem, zwijmelend en rooskleuriger door de alcohol. Het einde van een schooltijdperk moet ruim gevierd worden. Ik kan me vaag iets herinneren van het wachten buiten bij de Ludgerusschool in Zuilen. Geen idee waarom juist daar, want onze school lag aan de andere kant van de wijk tegen de Vecht aan. Misschien had ik een herexamen of moesten we daar het mondeling doen. Zelfs de bijbehorende euforie die er ongetwijfeld was, bleef me niet bij. De school waar ik vijf jaar vertoefde, had me eindelijk weer vrijheid geschonken. De hele periode was een rollercoaster aan gevoelens. Heen en weer geslingerd tussen zelfacceptatie en verachting denderde de kennis erover heen. Alleen in muziek en Nederlands kon ik wegvluchten. Teken aan de wand, wat er pas veel later weer uitkwam. Het dagboek bracht soelaas. Daar kon ik veel in kwijt.

Facebook wordt overspoeld met geslaagden evenals Instagram en App. Meestal in drie of viervoud als ouders,opa’s en oma’s ook de telgentrots delen. Op twitter blijft het verdacht stil. Verkeerde doelgroep. Gelukkig maar. Ergens moet een oase van stilte zijn om even adem te halen en de wereld als totaalbeeld voor te stellen. Mijn hart ligt ook bij de minder gelukkigen, die met een her eindigen of erger nog, gezakt zijn. De herren vallen tussen de wal en het schip. Die moeten nog een keer flink aan de bak, maar er gloort hoop. Zij, die het niet gehaald hebben verdrinken in de troosteloze gedachte van nog een jaar verstoken zijn van de vrijheid en bijten zich een weg door de zure appel heen, dwars door al het geslaagde verbale geweld van de bijbehorende toeters en bellen. Er zijn momenten, dat je wilt dat de grond zich opent als de grot van Aladin, opdat je erin verdwijnen kan, hoofd op de knieën, handen voor de ogen. ‘Ik ben er niet, ik ben er niet en nee, geen pijnlijke antwoorden op voor de hand liggende vragen.’

foto van Berna van der Linden.Kwetsbaar.

Ooit ben ik tot op het bot vernederd, toen ik terug werd gezet halverwege het jaar, vlak voor de kerstvakantie. Ik weet niet wat erger is, blijven zitten of dit. Uit de groep geplukt worden waarmee je al vier jaar lang optrok en jezelf terug vinden te midden van een vreemde klas met een totaal andere dynamiek. Het betekende, dat ik voorstander werd van een systeem zonder zitten blijven. Al vroeg begreep ik, dat het mogen volgen van eigen ontwikkelingslijnen het hoogste goed was. Een diplomaloze maatschappij leek me het ultieme paradijs. Geen wedijver, want geen verliezers en geen winnaars, maar iedereen in de kracht van de eigen kwaliteiten. ‘Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is.’

Het is goud in de handen van elke opvoeder, die weliswaar grenzen stelt maar het individu niet uit het oog verliest en mee wil nemen op een eigen ontdekkingstocht naar zichzelf. Los van het feit dat je in de gangbare modus teleurstellingen moet leren incasseren. Daar zijn andere wegen voor. Teleurstellingen ombuigen in mogelijkheden. Een mooiere uitdaging is er niet.

 

5 thoughts on “Een mooiere uitdaging is er niet.

  1. Ligt dat al weer vijfenvijftig jaar achter me? Ik kan me niet herinneren het gevierd te hebben. Zes jaar voorbij, dank voor het papiertje en gewoon verder. Ik ben nogal a-typisch met dat soort zaken.

    Liked by 1 person

  2. In 1968 geslaagd voor de mulo, dat is vijftig jaar geleden. Er werd bij ons thuis niets gevierd. Mij is het slechte cijfer voor Frans, in de klas een van de besten in dat vak. Begrepen heb ik er nooit iets van tenzij het veroorzaakt werd door faalangst…

    Liked by 1 person

      1. Ik kon ook alles opdreunen, maar op hét moment niet, kreeg een 5 omdat de examinator wel aanvoelde dat ik had gestudeerd, maar verschrikkelijk nerveus was. Ondanks het miserabele Frans wel geslaagd!

        Liked by 1 person

Comments are closed.