Uncategorized

Bewolkt land

Met het thema water namen we na Leonardo Da Vinci een diepe duik tussen de waterlelies. Het kan erger. Wat een fantastische beperking legde Monet zichzelf op door van het kleurenpalet alleen de cadmium pigmenten te gebruiken. Als fervent gebruiker van het klassieke rijtje van de gebrande Sienna, de Omber en de Oker betekende het een nieuwe wereld die zich onder mijn penseelstreken openbaarde.

Op mijn queeste naar de bloemrijke watervallen van Giverny kwam ik niet veel verder dan plukken witte waterlelies en de prachtige gele plomp in de oer-Hollandse sloten  majestueus tussen het prachtige groen van de grote wasachtige bladeren. De vijverpartijen vond ik bij het kasteel Haarzuilens, waar de mevrouw achter de kassa stil viel, toen ik haar vroeg of er ook vijvers à la Monet aanwezig waren. ‘Nou ja, of er ook bruggetjes te bewonderen vielen en waterlelies en zo.’ Ze wist het niet zeker.

027

‘Waar je met je neus bovenop zit, ga je meestal aan voorbij’, bedacht ik me. Het was niet erg. Het kasteel hoefde even niet en ik had zeeën van tijd. De oogst aan Giverny was mager, maar een mooie compositie lag er voor het oprapen met prachtige treurwilgen en bruggetjes, precies als die waar Monet van dromen kon. Geen zon helaas, dus onpeilbare donkere diepte, waar het licht subtiel ruimte schiep. Een van de grote vijvers was bedekt met het kroos, groener dan groen en een prachtige omlijsting voor de witte zwanenfamilie die ik er vond, waarbij pa zich opvallend koest hield. Dat had ik ooit wel anders mee gemaakt.

061

Zo kalm als de zwanen, zo kalm leek het kleurenpalet. Ik schoot wat foto’s en aan de hand daarvan ontdekte ik ‘s avonds dat kijken en kijken nog altijd twee is. Ik struinde het park door en genoot van de grijzige stilte, van het rosarium aan de voorkant met haar priëlen en verstilde cherubijnen. De enige wandelaars waren een handvol toeristen, waarvan vooral de Japanners met selfie-stick en in allerlei mogelijke posities uitgebreid een poging ondernamen om alles vast te leggen. Er liepen opvallend chique geklede gasten rond en aan de aankondigingen te zien, bleek er een bruiloftsfeest te zijn. Dat verklaarde veel. Daarom werd ook het kleine paviljoen buiten de muren van het kasteel nijver in gereedheid gebracht. Alles is te koop behalve de zon, schoot me te binnen terwijl ik naar de grote opengeklapte parasols keek. Ze zouden als regenschermen dienen.

068

‘s Avonds kregen de opgedane indrukken gestalte met het opzetten van een achtergrond, van bovenaf naar beneden in een verloop van ‘donker naar licht. Daar paste de authentieke klassieker van de grote vijver van het kasteel makkelijk in. De streken werden als vanzelf haast doorschijnend, van een pastelachtige teerheid. De kleuren lokten elkander tot dat zachtaardige verloop en eigenlijk was ik overrompeld om wat zich voor mijn ogen en onder mijn handen voltrok. Daar ontworstelde zich aan de eerste opzet een Franse tuin met haar schaduwspel in tere tinten in een overvloed aan zachte rozen, gelen, blauwen en violetten. We waren aan het oogsten. We plukten de vruchten van de heldere pigmenten.

070.jpgdetail

Ieder van ons was verbaasd over het effect van het werken met de restrictie. Geen tranendal maar een kleurexplosie. Wat een mooie opsteker. Frans licht op de grijs/groene somberte van een bewolkt land.

 

 

One thought on “Bewolkt land

Comments are closed.