Uncategorized

De moeite van het ondervinden waard

Het was een leerzame week. Op de eerste plaats ontdekte ik dat ik nog steeds bergen kan verzetten in de tuin, dat de ogen van een stier uiterlijk wezenlijk kunnen verschillen van die van een koe, dat de ringslang een ring om zijn nek heeft, al wist ik het in theorie wel, dat ik nog heel wat te leren heb wat betreft waarnemen en dat een tip van de sluier drie kleuren bister als experiment gaf, dat slapeloosheid een wezenlijk probleem kan vormen en dat een teek zich ongegeneerd te goed kan doen aan je bloed, zonder dat je dat direct in de gaten hebt.

Genoeg voor een week zou ik zeggen. Teek ontdekte ik vanmorgen voor ik onder de douche wilde springen. Een bult op een plek waar normaal geen bult hoort te zitten. Glad, glanzend, zwart. Intuïtief wist ik onmiddellijk ‘teek’ dus pincet en kalmpjes eruit getrokken. Geen draaiende bewegingen, geen tekentangen, geen tekenkaarten maar slechts een simpel puntig pincet naar de laatste ‘weethetbeterinformatie’ op het onvolprezen internet. Hoe ik met Varifocus en vergrootglas ook tuurde, ik kon geen poot voor de ander onderscheiden, laat staan een kop, maar kippigheid speel me meer parten dan ik laat doorschemeren. Wel heb ik met marker de locatie omringd. ‘Tot zover en niet verder’ gaf mijn eigen heksenbezwering daarmee door aan alle loslopende bacteriën van Lyme.

ringslangDe ringslang

De stier stond tussen Amelisweerd en Rhijnauwen van het zonnetje te genieten. Ik leerde Daan vooral het vormverschil tussen Koe en Stier. Jonge dieren nog, maar imposant genoeg. Stier liet zich aaien, iets wat ik daarvoor nooit in mijn hoofd zou hebben gehaald. Een nietsvrezende moeder doet het altijd goed bij zoonlief. Ik pochte er dapper op los. Kind met de kinderen is mijn gouden stelregel, ook al zijn ze allang geen kind meer. Kriebel de verwondering maar wakker. Dus hadden we het over boerenzwaluwen met hun gevorkte staartjes en later spotten we de ringslang in de Kromme Rijn. De ring om de nek,  hoe kwamen we aan die mazzel.

Wij hadden een heerlijke brunch in het pannenkoekenrestaurant genuttigd. De arme serveerster die de bestellingen deed, bleek zo ongelukkig als ze leek. Nieuw personeel, personeel te kort en te veel publiek op deze zonovergoten pinksterdag. Voor ons kon de dag niet meer stuk, maar dat kon ik van haar niet zeggen.

stierMooie stierenkop

Iets buiten het landgoed Amelisweerd stond ook een tekenaar aandachtig de grote grillige boom aan het begin van het bruggetje, ik meen een Plataan, te tekenen op een extreem lang wit papier, die op de schildersezel was geprikt. Door het mooie weer lagen er veel kano’s in de kromme Rijn of op de kant. Zo, met al dat lommerrijke groen erom heen, moest ik denken aan Cambridge en een vergelijkbaar tafereel aan de oevers van rivier de Cam met Kings college Chapel op de achtergrond. De beelden vervloeiden met die van nog oudere paneeltjes met verweerde houten roeiboten, waarin dames zaten onder een zijde parasol en heren in opgerolde hemdsmouwen aan de riemen. De picknickmand voorop de plecht.

foto van Berna van der Linden.Idylle

Ik zag de tekenaar turen en kijken, meten en inschatten en ik moest denken aan de aanwijzingen van Gerd Renshof, afgelopen vrijdag. Daar ben ik begonnen met teken en schilderlessen, maar zuiver en alleen om de techniek van de oude meesters nog verder te doorgronden.

tekenaarde tekenaar

Ik keek en tekende, keek en tekende, keek en tekende en pas naar wat aanwijzingen over verhoudingen en meetwijze openbaarde zich aan mij een van de vele geheimen. De rijke kijk noem ik het, zoals het vervat wordt in het atmosferisch perspectief. Sfeervol en bedrieglijk veel levendiger terwijl er maar een schaduw of een losse verbinding aan ten grondslag ligt. Het oog van de meester. Ze schilderen er voornamelijk met ijzig dunne penselen. Nog meer gelegenheid om de tijd los te laten en voldoening te vinden in de minuscule voortgang.  Maar bovenal het geduld kweken om het tot het einde toe vol te houden. Tijd ondergeschikt aan de handeling, alleszins de moeite van het ondervinden waard.

One thought on “De moeite van het ondervinden waard

Comments are closed.