Uncategorized

Basis voor een leven lang genieten

Na een week van hoogstandjes in het leven, naast de diepe donkerte van de vorige weken, kwam het woord als vanzelf boven zweven in een prachtig zwartgerande wolk, waardoor het des te indringender werd. ‘Genieten’. Door mij onmiddellijk aangevuld met ‘de kunst van’. Nou is het geen opgave om te genieten van iets wat in het straatje past. Dan is het al gauw feest. Het grote goed, waar het om draait, is om de teleurstelling te kunnen ombuigen naar een ander level. Zet het in een ander perspectief en ik durf te wedden dat we er van kunnen genieten. Sterker nog…Dat er altijd wel te genieten valt.

IMG_7033.jpg

Als het denken blijft ronddraaien in diepe droefheden wordt alles grauw en somber, juist daar fluistert mijn  moeder geregeld: ‘Er is licht aan de horizon’. De weg er naar toe leidt over de kunst van het minieme intense beleven en het is een kwestie van zien.

Met dat ik dit schrijf, kijk ik uit het raam op de tweede verdieping. Het ochtendverkeer lengt aan in de zucht van de zaterdagboodschappen en het is druk op de weg. Voor mijn raam staan drie mooie oude Iepen. Poes zit likkebaardend en rillend van genot voor het raam. Haar snorharen bewegen naarstig op en neer. Ze volgt kennelijk nauwgezet de gang van een vogeltje. Ik kijk langs haar koppie met haar mee. Ze ziet een koolmees. Bij het naarstig speuren ontdek ik ineens dat de vermeende koolmees een boomklevertje is, die samen met een kompaan voedsel zoekt in de schors en de verdorde vrucht. Dat dus, dat moment, waarbij het hart een sprongetje maakt, omdat de ontdekking zo bijzonder is.  Boomklevers heb ik nog nooit hier in de buurt gezien, laat staan aan die drukke Batau. Nooit goed gekeken, of geen oog voor gehad. Beide is mogelijk.

Sitta europaea Luc Viatour.jpgDe boomklever

Met het ontdekken start het genieten, leesbril af, varifocus op, verrekijkertje erbij, fototoestel…ahhh niet onderhand bereik. Dan maar zo dit fantastische minuscule vogeltje spotten en die mazzel koesteren en opslaan achter een van de deuren in het hoofd. De kans is groot dat ik met mijn ‘kippig op afstand’ bril altijd de boomklever de naam koolmees heb toegedicht. Vanaf nu ga ik er op letten. Tel uw zegeningen.

IMG_2439.jpgLis en Imke: Thuis best

Een mooier voorbeeld van hoe te genieten is er niet. Misschien is dat wel de enige juiste definitie. ‘Als het hart een sprongetje maakt’, de Aha-erlebnis bij uitstek, het pure ontdekken, de verwondering ten top. Deze hele week stond er in het teken van. Eerst zee zien met de zussen, dan vriendin omarmen, dansant theater met de ene dochterlief en haar zonen. ‘s Avonds nog even oude banden uit het verleden aanhalen en drie nummers ingezongen, de dag daarna met de andere kleinzoon en dochter naar twee mollen, die van het huis van de een er een ‘thuis van samen’ van wisten te maken. En vandaag de boomklever en de wetenschap van het zalige niets. Tussendoor compleet gevloerd en bijkomen. Het was broodnodig om het verdriet van de afgelopen tijd in de juiste balans te kunnen plaatsen.

IMG_2392.jpgDe dansers en Plan: Roest

Genieten kan je leren, bedenk ik me en het is aan ons om kinderen ruim baan te geven  vanaf het prilste begin, als meesters van de verwondering. Ontdekken, speuren en zeker het grote ‘zien’ op het moment dat het gebeurt en daarbij vooral je zelf toestaan om met ze mee te verwonderen. Niet af te laten het kind in je zelf te zijn, als basis voor een leven lang genieten.

2 thoughts on “Basis voor een leven lang genieten

  1. De dag is met dit kijke in jouw binnenste en jouw leven, goed begonnen. Het geeft mij een beetje schwung ondanks ‘te moe en geen zin in’ toch een zetje…

    Like

Comments are closed.