Uncategorized

Stof tot nadenken

Ik heb net uitzending gemist Door het hart van China teruggekeken. Het was de laatste tocht van Ruben Terlou in het land van de onbegrensde mogelijkheden. Zo lijkt het. Men wil van een ‘Made in China’ naar het veel doordachter en hoogstaander ‘Create in China’. Niet langer zijn ze de meesters van het kopiëren van westerse vernuftigheden, maar timmeren ze zelf aan de weg wat betreft technische hoogstandjes.

De jongens die hun hele ziel en zaligheid hebben gelegd in hun bedrijfje om elektrische auto’s uit te bouwen, snelheidsduivels met een stekker in de hand of elektronicawinkeltjes onder een dak die meer vernuft met zich meedragen dan hier ooit op eenzelfde vierkante meter gevonden is.

Wat me overdonderd achterlaat zijn bepaalde begrippen, die zijn blijven hangen. De vrouw in Macau die de ‘Lege plekken in de geschiedenis’ noemt, omdat op het vaste land van China bepaalde openbare artikelen verwijderd worden, die als ongewenst worden beschouwd door de overheid. ‘Lege plekken in de geschiedenis’. Uitgegumd, te niet gedaan en dus verloochend. Het is een doemscenario, die eigenlijk een ver van mijn bed show lijkt, maar die om de hoek van onze wereld al bestaat. Wat een last om te dragen voor de bewoners van Macau, die weten dat met elke stap van een nieuwe inwoner van het ‘vaste land van China, die de plek inneemt van een Macauer, de veiligheid van een eigen cultuur en het bewaken van de privacy wordt afgebrokkeld.

Xi Jinping Sept. 19, 2012.jpgXi Jinping

Als Ruben aan het eind van zijn documentaire de reis nog eens in beelden langsloopt, de prachtige foto’s die hij gemaakt heeft van alle wonderlijke ontmoetingen in dat grote fascinerende land, snap ik zijn bevlogenheid, maar als ik dan bedenk dat president Xi Jinping de weg heeft gevonden om oneindig lang de macht naar zich toe te kunnen trekken, beangstigt het nog meer. Het vaste land van China pocht met haar veiligheid en is, met al haar camera’s, gezichtsherkenning, rugzakregistratie, censuur op het geschreven woord, een van de meest onveilige plekken ter wereld geworden voor het persoonlijke individu. Mijn hart bloedt, daar waar leven niet langer schoonheid en beleving is, maar geleefd wordt door de overheid.

1984first.jpg

Met het vijf keer overtreden van de voetgangersregels word je in Shenzehn beschouwd als een misdadiger. De sociale kredietwaardigheid wordt je afgenomen en je bent een paria geworden. Daar is de controle volledig doorgeslagen. Is dat het voorland van heel China. Big Brother is bijna een lachertje. Ze halen het boek 1984 aan, waar het ministerie van liefde martelt om toegewijde onderdanen te krijgen en het individu gebroken wordt.

IMG_2087.jpg

Wij zijn argeloze levensaanbidders van het kleine postzegeltje dat onze omgeving behelst, waar wetten die van het leven zelf zijn en schoonheid onze harten verwarmt,  waar de liefde voor onze medemens omarmd wordt. Wij slapen elke nacht nog in de wetenschap dat geschiedenis geschreven wordt en voor altijd blijvend en onuitwisbaar is. De indrukwekkende reis van Ruben laat zien dat in een land de meest oorspronkelijke cultuur naast een geavanceerde ontwikkeling kan leven, grenzen vervagen en tijd wordt overbrugd en zelfs teniet gedaan in een razend tempo.

Mijn enige houvast is Ruben zelf, die met de grootst mogelijke integriteit voor alle bewoners, zijn beleving vastlegt en daarmee ons een inzicht geeft in een nieuwe werkelijkheid en voeding geeft aan de gedachte vooral het individu en daarmee onze persoonlijkheid te koesteren als het hoogste goed. De wereld gebouwd op kracht en creativiteit in plaats van macht en de verwording tot een stereotype maatschappij door geestelijke armoede. Stof tot nadenken.

 

One thought on “Stof tot nadenken

Comments are closed.