Uncategorized

Meer dan een daalder waard.

Hoe bevoorrecht kan een mens zijn. Natuurlijk, het terugfluiten was wel radicaal en drastisch. ‘Kan het niet een graadje subtieler’ vlocht zich als gedachte door de malle ziekenhuisperikelen heen, die rollercoaster aan gebeurtenissen waarop je geen enkele invloed kan uitoefenen. In de overlevingsstand dan maar. Dat dat eigenlijk letterlijk was, had ik voor mezelf anders ingekopt en dan gebeurt het. De vaste waarden staan te schudden op hun grondvesten. Sterker nog, ze vallen er doorheen. De open mazen in het net zijn de denkplekken. Ze vragen om bezinning, om een waardeoordeel. Opnieuw worden ze gewikt en gewogen en  niet zelden te licht bevonden. Weer een fase verder in het proces dat leven heet.

Tijd en beleving voeren het te bewandelen pad aan. Het optellen van de som der dingen die heelheid brengt in de zinvolle invulling aan wat nog aan tijd gegeven is. Daardoor komt het. Het besef dat eindigheid niet is, waar het vangnet ophoudt te bestaan, maar dat daar het waarachtige bewuste leven begint.

031

Mijn voornemen vandaag is om bij het blokje om naar de markt te gaan. Kuieren naar City, daar de kramen af en vooral vroeger weer binnen laten, toen ik dat als vaste gewoonte had. De kinderen nog klein, geen Lidl, Aldi of Turkse winkel in de buurt, maar de markt als goedkope supplier. Ik was ervaringsdeskundige en had er zelf een jaar lang tussen vertoefd. Heerlijke tijden met die wondere wereld van hardwerkende kooplui, die de vrijheid verkozen boven de beperkte grenzen van een winkel en niet zelden nog verstrikter raakten in de regels, die er bij het in aanmerking komen voor de staanplaats en bij het opstellen van de kramen om de hoek kwamen kijken. De streng controlerende marktmeesters, die nauwelijks met de barmhartige hand over het hart streken, maar met rigoureuze maatregelen de markten bewaakten. Zoete broodjes werden niet gebakken. Het sappelen en het voor een grijpstuiver hele dagen schaven aan de opbouw van de nering, vergt een ijzeren wil en doorzettingsvermogen. De bewondering is groot.

Het is de vrijheid van keuze die de ruimte bepaalt en dat wordt weer ingegeven door de zeeën van tijd. Komt het vandaag niet, dan is er morgen immers weer een blanco dag. Geen schema’s, geen doelen, geen levensverwachting met die confronterende ervaring dat Iets zomaar Niets kan worden.’Wat een prachtige existentiële gedachte levert het op. Dat is de meerwaarde van een dergelijke levensloop en ik besef dat het niet iedereen gegeven is om op dat punt te belanden.

img_1376.jpg

Ik zei het al aan het begin van deze overpeinzing. Ik ben een bevoorrecht mens. Op de markt vind ik veelzijdigheid, de blik van de koopman, de glimlach van een klant, de handdruk van een bezegeling, het vragende fruit, de dwingende prijskaarten, het groen, de geur, de kleur, de mengkroes, de blauwdruk van het dagelijks bestaan. De snuivende neuzen, de stampende voeten, de wrijvende handen, de waterige ogen, maar bovenal de vrije keuze.

Daarna, stap voor stap, kuier ik weer terug. Tijd om te laten bezinken wat ik daarvoor aan beelden op het netvlies heb laten binnen komen en er een vorm voor te vinden door het te gieten in een ervaring, een herinnering, een warm weten en een voornemen voor nog een keer. Eigenlijk is, sinds mijn pas op de plaats, elke dag zo’n dag. Op de markt van mijn leven is dit bewustzijn meer dan een daalder waard.

 

 

5 thoughts on “Meer dan een daalder waard.

  1. Dat iets zomaar niets kan worden, ga je je vaak realiseren als je ouder wordt. Soms komt het in één keer op je af als je er – zoals jij – hard mee geconfronteerd wordt. Ik moet het afkloppen maar het kan morgen anders zijn. Ik weet het. Alleen daarom al – maar ook om andere redenen – is het het voorrecht om je stukjes te lezen.

    Like

  2. Hoe goed kan ik mij in jouw woorden inleven..van IETS naar NIETS. Het gebeurt, zoals bij jou, vaak plots en jij reikt de lezers met dit mooie stukje een reden aan even stil te staan bij het IETS.

    Like

Comments are closed.