Uncategorized

Afgeladen vol met kind en kennis

Vriendlief had Leiden gekozen om zijn studie geneeskunde te doen. Het waren de jaren van vrije keuze in studieplek. Geen last van lotingen door overbelasting van de opleidingsplaatsen. Ik volgde na de kleuterkweek een opleiding voor verpleegkundige en alle perikelen die zich voordeden in mijn ontmoetingen met de zieke medemens werden ontladen in fietstochten door de weilanden van Voorschoten en de duinen van Wassenaar. Picknick-stop naast de blatende schapen met hun dartele lammetjes, de loom grazende koeien. Tochten over gebaande paden, die niet meer dan kleine landweggetjes waren. In die periode ontmoette ik mijn maatjes, de goudkleurige cavia Fiedel en de dikke papa Doc, het grijze konijn Ladjoeh en de gerbils. Ze bevolkten het huis en braken de stilte van de studie.

 

De fietstochten namen een vlucht de duinen in. De zee hoorde mijn verhalen aan over het worstelen met ziekte en dood, zo dicht op mijn huid. Ze zag de betrekkelijkheid van het leven, de onvervulde wensen en verlangens van mensen waar een jonge naïeve verpleegkundige haar weg in moest zien te vinden en geen pasklare oplossingen had. De zee ontving trouw mijn bezwaard gemoed en hoorde de last aan, nam ze mee in de ruisende golven of blies de muizenissen uit het hoofd. Ze bleef voor eeuwig troostende schoonheid tot in lengte der dagen.

Met de kinderen kwamen de vakanties in Hombourg. De kleine oranje Renault 4 afgeladen vol met kind, pluizebol Lazy, bad, koffers, tassen en wiegende babywippertjes. We deelden de vreugde met vrienden en kennissen. De wandelingen van rond de vijftien kilometer in het Limburgse landschap waren soms te lang voor de korte beentjes, maar fantasievolle avonturen en verhalen bracht hen altijd weer tot een goed einde. Voor ons waren er de vragen waar altijd antwoord op gevonden werd en ze toonden de beukhagen, de mistletoe en heksenbezems in de bomen, het wonderlijk schone van de bermbloemen, de klaprozen, de bolderik, het zandblauwtje, het zenegroen, de distels en het weelderige fluitekruid. Tussen de stenen van de muurtjes en de stille wateren de wegglippende salamanders, kikkers en ander klein gewroet onderweg. Hier werd de gouden regel van de structuur doorbroken en mochten we het wijde veld in, hinkstapspringend over koeienvlaaien, oog in oog met de enorme beesten, loom luisterend naar het malen van de kaken en de grote raspende tongen, die trokken aan het malse gras en nergens anders voelde ik zo die verwevenheid.

Agaricus spec. Lindsey 3.jpg

Daar groeiden weidechampignonnen en boleten met een omvang waar een hele kabouterfamilie riant hun intrek hadden kunnen nemen. Bloemen kregen namen, vogels bleken te onderscheiden te zijn aan hun grootte, kleur, trillers en gezang, bomen aan hun vorm, stam en bladeren. We plukten omzichtig de bramen en later de doornen uit de vacht van Lazy, die luid jankend verstrikt raakte in het verwilderde groen. We picknickten in de boomgaard naast het huis, waar de meikersen als zoete bezegeling van de heerlijkheid van het samenzijn dienden of iets verderop, onderaan de heuvel. De pan met gebraad en jus werd triomfantelijk meegezeuld en alle kleden uit het oude huis. We stookten vuurtje van het dode hout uit het bos en op die strooptochten ontmoeten we niet zelden haar levende have. Haas en everzwijn, muizen en konijnen. De wijn vloeide rijkelijk.

Gelbe Galmeiveilchen (viola lutea ssp. calaminaria).jpg

Het zinkviolenveld, waar we eigenlijk niet mochten zijn, bracht een lome schoonheid mee, met de kabbelende beek en een zee aan geel/wit wuivende bloemen. Daar speelde de nietige wereld van de insecten, die namen kregen en zich uitgebreid lieten bewonderen in hun schoonheid en eigenzinnige gewoonten.

Dankzij de verbeeldingskracht en de meesterlijke vertelkunst van mijn oude wijze vriend leerde ik met mijn kinderen alles van wat de natuur te bieden had. De wereld ging open tot in de kleinste spleten en kieren van beemd en wei en werd wortel voor wortel en blad voor blad steeds meer van ieder, die hem horen wilde. De wind nam zijn verhalen mee omhoog naar de sperwers en buizerds, de kiekendieven en de valken. Het leven ontsloot zich in al haar natuurlijke schoonheid en wij wisten ons een bescheiden deel van het geheel. Het was een week, waar een jaar op te teren viel! Zingend togen we naar huis, de oranje Renault 4 afgeladen vol met kind en kennis voor het leven.

3 thoughts on “Afgeladen vol met kind en kennis

Comments are closed.