Uncategorized

Het is de hoogste tijd

Het is half  vier en ik hoor nog, met beide ogen dicht, in dromenland te verkeren. Maar niets is minder waar. Achter elkaar denderen Soof, China en de schijnwereld van een CmC door mijn hoofd. Reden te over om naast de realiteit van mijn lichamelijke rustperiode uit de schijnwereld te treden van het consumptieve vermaak. Sinds de kwaal dwalen gedachten af onder het lezen, schuiven door naar de laptop, eten schijnbaar gedachteloos de geserveerde televisieprogramma’s.

Gisterenmiddag wandelde ik voor het eerst bedachtzaam naar de supermarkt een blokje verderop. Lege tas om de schouder, die zich vullen mocht. Ongelooflijk bewust van de afwezigheid van de snelheid, waarmee de ene stap zich voor de andere zette. Intens bezig met de gedachte dat ik er was, hier en nu. Jonger dan de man die ik op de fiets zag stappen en die met een paarsig gezicht al hoestend eerst nog een sigaret opstak. Ouder dan de kinderen die me dartel tegemoet traden met een bal kaatsend in de handen, het doffe droge geluid, tak, tak, tak repeteerde de voetstap. Jonger dan het echtpaar dat voorbij liep met de springerige blonde retriever aan de lijn, waarbij de vrouw me uitvoerig monsterde en gedag zei.

Een hond nodigt uit tot een wandeling, omdat dat een noodzakelijkheid met zich meedraagt. Zonder hond ben je een eenzame kuierende zonderling. Ik had een gegronde reden. Het plaatje in mijn hoofd zocht een uitweg. De stent die daarnet nog op mijn computer verscheen in de Kransslagader en de neoncijfers van 80 procent hadden ineens het besef verankerd, dat de ontsnapping langs de afgrond had geschuurd. Hoe kwetsbaar is het daar van binnen. Tegelijkertijd verzon ik ter plekke voorbeelden die erger zijn. Iets wat we snel geneigd zijn te doen.

0ac1107a-bb3b-4199-b7a6-ef5d6665d1ef.jpg

De verkondiging van stormschade sijpelde binnen, tussen neus en lippen gemeld door mijn tuinbuuf, voorzichtig en aarzelend maar die, naar alle waarschijnlijkheid zo las ik tussen de regels door, meer verwoestend zou blijken. De foto was voorzichtig genomen. Daknok weggeslagen, plank eraf, kachelpijp middendoor. Arm huis, dat van ouderdom in elkaar zakt net als haar bewoner. 2018 dient op alle fronten in het teken van de vernieuwing te staan. Nieuwe aanpak, nieuwe gewoonten, maar niet de consumptieve manier van leven van de laatste dagen.  De geest heeft last van het ontberen van het culturele en sociale leven, de reuring, de beweeglijkheid van het bestaan.

Gisteren nog een loflied op de zonuren gehouden, maar na het zien van het hart van China ontdaan door de feiten van een schijnwereld, een grijs gebied tussen realiteit en virtueel leven, dat een vlucht heeft genomen. Kinderen die achter een soort scherm zichzelf op straat te koop aanbieden om als levend wezen geïnteresseerde gesprekspartners te zijn. Meisjes als een nieuwe animatievorm van lieflijk naïef entertainment, die likes tellen en zich daarmee hun troosteloze lauwerkransen omhangen. Jonge mensen die uit angst voor de dreiging van hun ouders en de staat teruggrijpen op net alsof. Schijnhuwelijken tussen homo’s en lesbo’s om de indruk te wekken in die ene gangbare norm te passen en een overheid die olie op het vuur gooit door de vrijheid die al een paar jaar kiert, weer weg te sluizen, te smoren in opgelegde regels met verstrekkende gevolgen voor het bestaan.

Mijn eigen virtuele leven vanaf vijf uur ‘s middags bevatte te veel informatie. Kunst, klassiek, voetbal, journaal, hart van China, Soof en die waanzinnig slecht gespeelde ziekenhuiswereld als irreële kers op de taart. Het kan ook teveel zijn. Vanaf vandaag volgt een tekendagboek met de gevoelige kanten van deze Hartenhaas naast mijn mijmeringen en de geest weer geopend voor de letter, het onvolprezen boek. Consuminderen met het oog op kwaliteit. Het is de hoogste tijd. Waarvan akte.

5 thoughts on “Het is de hoogste tijd

  1. Gedachten, overpeinzingen, besef…dat alles laat jij met je stukje (als het bij het ontwaken een uur geleden al niet gaande was ) bij mij nu ook op volle toeren draaien. Mooie dag!

    Liked by 1 person

Comments are closed.