Uncategorized

En toen kwam alles goed

Als wijkverpleegkundige prik je oneindig veel meer baby’s per dag dan de verloskundige ze haalt. Dat heet zo. Baby’s laat je niet komen, die haal je. Er zijn eigenschappen van mensen, die ik meer dan bewonder. De kalmte en rust, die neerdaalt als iemand de kamer binnenkomt, waar de nerveuze spanning over wat komen gaat als een dikke mist in de lucht hangt. Het is vermengd met onwetendheid en angst, een schrap zetten tegen een pijn, waarvan je eigenlijk de omvang nog niet kent.

Alles staat in het teken van de grote verandering op alle fronten. Van stel wordt je gezin, als man en vrouw wordt je ouders, het tweemensverbond wordt een driepact. Wat is daar het vervolg van. De vraagtekens en gissingen steken schril af tegen het nest, dat klaar is voor wat komen gaat. De naar verf en nieuw ruikende babykamer met het wiegje of het ledikant. Onberispelijk en met veel liefde ingericht en klaargemaakt voor de ontvangst van het grote Nieuw.

Hoe vaak hebben vingers niet langs boorden van de rompertjes gestreken of koortsachtig nageteld of alles van het kraampakket klopte. Navelklemmen…check, veiligheidsspelden…check, navelbandjes…check, handdoeken …check, washandjes…check, maandverband….check. Moedergevoelens check je niet, die ontwaar je en ontdek je ergens diep van binnen en soms pas later als er werkelijk een nieuw leven in je armen te spartelen ligt.

Govi Govi Hoskam

Met de komst van de verloskundige wordt de eerste rok van onzekerheid afgepeld. Daar is de rots in de branding, het baken waarop alle hoop gevestigd is. Als ze dan ook nog warm, empathisch en vertrouwd aanvoelt en de angst als een stoffig bovenlaagje van je afglijdt omdat intuïtief voorvoeld wordt, dat alles goed zal komen is het een verloskundige die daadwerkelijk verlossend werkt. Daartoe behoorde Govi Hoskam.

Jaren tachtig, oudste dochterlief ruim anderhalf, bijna twee en ik, met een buik die op springen staat. Door de warme stem van Carole King heen, klinkt gepuf en nu een dan een jubelende uithaal bij het refrein om de pijn van de weeën te onderdrukken: ‘You’ve got a friehehend. Bevriend stel lacht samen met mij de pijn weg, die genadeloos en gestaag blijft komen. Als er vocht vloeit bellen we. Govi stapt met haar hele arsenaal aan geruststellende verrichtingen binnen. Het verdict is minder. Hoog ingescheurde vliezen en na een dagdeel verdwijnen de weeën weer spontaan. De volgende ochtend een besluit. Ferm en zonder tegenspraak toch maar naar het kleine streekziekenhuis en daar, met een weeën storm, die een zandstorm in de woestijn qua beleving ruim overtreft, wordt, au naturel,  dochter nummer twee geboren. Govi als verloskundige. ‘You’ve got a friend’

scannen0028

De tweeling, extra dikke buik, en twee handen op de mijne, die van Loes en van Govi, wordt weer door Govi gehaald, in het ziekenhuis, samen met de dienstdoende gynaecoloog en met een snelheid die ervoor zorgt dat ik nauwelijks tot twee kan tellen. Dezelfde warme empathie’…And you need some loving care… ‘. Twee vertrouwde handen en een dijk aan ervaring. Hoeveel baby’s Goof? Ontelbare.

Een spoor van hielprikken slinger ik in de wijk Fokkesteeg. Govi bijna bij allen aanwezig. Praatjes voor de vaak, gezellige anekdotes en altijd een warme omhelzing. ‘Ons kent ons’. Bevallen was een feest, als Govi was geweest!  Hoeveel kinderen zijn er door haar vertrouwde handen gehaald, hoeveel pijnen heeft ze weggelachen en gepleisterd, hoeveel warme genegenheid en liefde heeft ze gezaaid in dat lange werkzame leven. Van de week stond er op FB een compilatie. De Govi van vroeger, de Govi van toen en de Govi van nu. Breed lachend en sprankelend met de blik vol vertrouwen op de toekomst gericht. Ze is er niet meer.

Ik staar vol ongeloof naar haar beeltenissen. We zijn van dezelfde generatie, we zijn nog jong, in de bloei van ons pré-bejaarde leven. We moeten genieten van kleinkinderen en een mooie nieuwe lente, onverwachte ontwikkelingen en het laatste restje levensvervulling, nog lang niet van de dood!

Govi, onuitwisbare geestverwant, verlosser van ontelbare baby’s en van kwellende onzekerheden. Stut in de branding. Het leven glijdt voort en jij…Jij blijft eeuwig een deel van het geheel, niet meer weg te denken, om nooit te vergeten, met elke bevalling mee de anekdote. ‘En toen kwam Govi…En toen kwam alles goed’.

‘You just call out my name.
And you know whereever I am
I’ll come running, to see you again.
winter, spring, summer or fall
all ya have to do is call.
And i’ll be there yes i will’

You’ve got a friend.

One thought on “En toen kwam alles goed

Comments are closed.