Uncategorized

Waar het allemaal om draait

Pijn verbindt. Dat wil zeggen een oud en een nieuw jaar. In mijn geval dan. Met stekende pijn naar bed en met stekende pijn weer op. Bij een peri myocarditis valt de dwingende felheid, waarmee de pijn alle gedachte een kant opstuurt, niet te negeren. Elke aanval lijkt op een angina pectoris, compleet met aspecifieke uitstraling naar de rechter arm. Gemiddeld op een dag overvalt het me vijf tot acht keer.

Ik sta naast mijn bed in het jaar 1990. Telefoon. Ik weet niet eens meer wie het bericht bracht, maar de woorden kwamen als een mokerslag binnen. Mijn oudste dochter staat vlak bij me. Ze kijkt met haar grote hazelnootogen en een verschrikte blik naar mij. Ze hoort de angst, de weerstand en het ongeloof. Mijn moeder had ‘s nachts een hartaanval gehad en ze was eenvoudigweg morsdood. Springlevende jeugdige jongste bewoner van het bejaardentehuis, waar ze naar toe moesten, omdat mijn vader de verpleging dagelijks nodig had. Al het leven eruit geperst. Ik zeeg neer op het bed en was heftig ontdaan. Hoe moet je dan verder.

Jaren eerder, in de jaren zestig. Mijn moeder staat naast de televisie bij de telefoon. Ze luistert. Iets in haar stem waarschuwt ons. Met een angstige blik volgen we haar stem en zien de greep om de telefoon verkrampen. Haar wanhoop en de angst slaan ons te neer. We weten dat het niet meer goed zal komen als ze neerzijgt op het voetenbankje. De bodem onder haar voeten weggeslagen.

IMG_1007

Deze wetenschap kleurt mijn waarneming. De arts wuift het weg. Ik heb pakjaren. Echt? Nooit geweten. Nee je sjort niet echt een gevulde rugzak door het leven, maar je risicoverhogende factoren zitten in je pakjaren, dat door artsen aangeduid wordt om het risico te berekenen. Ik heb er aardig wat, dankzij de jeugdige onbezonnenheid, waarmee we naast de pepsels in de glazen op de feesttafel in de zestiger jaren ook de sigaretten wisten. De arts deelde het met kalmte en een grote beslistheid mee. Alle andere eventuele aanwijzingen dat er door de familie risico gelopen werd, werden weggewuifd. Het overlijden van mijn moeder? Hoe oud was ze? 71 jaar, telt niet mee. Mijn Opa, te oud. Mijn broer, te oud. Zelfs mijn eigen onvolkomenheden deden niet mee. Lekkende hartklep…Speelt geen rol, COPD…van geen betekenis, hoge bloeddruk…Geen issue. Schiet mij maar lek. Toch was hij zo duidelijk in zijn uitleg en ik zou hem bijna voor een groep met pubers willen zetten, omdat de waarschuwing dubbel zo helder binnenkomt.. Misschien bij mij nu meer dan ooit, omdat zijn nuchtere waarneming ter plekke verweefde met mijn angst en de grote onzekerheid om het eigen leven en de stekende pijn, waarmee het hart zijn bestaan benadrukte. Pakjaren drukken zwaar op een mensenleven na je zestigste, blijkt nu.

126

Nu haken herinneringen en de realiteit onlosmakelijk een duaal hemd van overleven. De pakjaren telde ik niet en alles wat niet telde, telde ik wel. Het zet het nuchtere beschouwen op het verkeerde been. Ik moet resetten en bovendien de pijn blijven bagatelliseren. Voor mij was elke vlammende steek een weg naar het onvermijdelijke. Duizend doden sterven en toch doorgaan met ademhalen. Dat is de optelsom van een dergelijk  vermaledijde hartzakje en die ondoorgrondelijke hartspier. Zij leven in een lijf een eigen leven en er is niets wat ik er nog meer aan kan doen, dan de pakjaren weg te gummen met een gezonde zelfspot.

We gaan het zien en beleven. Voorlopig word ik met elke pijnscheut teruggeworpen in diezelfde pakjaren om in de buurt van mijn moeder en mijn opa te zijn. De kunst is om hun manier van sterven buiten de deur te houden, juist omdat ik ze met hart en ziel heb binnengesloten. Kijk, dat leidt af. Dat is misschien wel precies, waar het allemaal om draait.

 

2 thoughts on “Waar het allemaal om draait

  1. Ik vind het heel niet leuk wat je schrijft. Wel dat je schrijft! Dat die stomme peuken zo lang en heftig je kunnen tergen, bah.
    Pakgaren, ik ben van schrik vergeten hoeveel het er bij mij waren.. was ook zo onder de indruk van het woord.
    Nu nog meer door hoeveel pijn jij er van hebt.
    Ik wens je zoveel minder pijn en een lang leven. Dikke virtuele nieuwjaarszoen. 😘🍀🍀🍀🍀

    Like

Comments are closed.