Uncategorized

Leven

Gisteren liep de hele organisatie van een leien dakje. De auto weggebracht en tegen een kerstgratificatie gemaakt door mijn vrienden van de garage. Riemen en voorbanden in een ochtend gefikst en de kleine blauwe Prins weer en wind bestendig, is klaar voor wat er allemaal nog komen gaat.  Een witte kerst zit er niet in, begreep ik uit het verhaal van de weerman, toonbeeld van optimisme, omdat, hoe droef de boodschap ook is, ik dwars door de radio zijn glimlach hoor in zijn gekrulde zinnen. Geen nood. De aankleding is feestelijk, lang leve de ledverlichting. Buiten bijna lente en binnen de sfeer.

IMG_0940.jpg

Vroeger dan anders hebben we het kerstdiner. Wat een zalig idee. Kerststress  blijkt in de twee dagen zelf te zitten. Nu het eerder mag, is het een bezoek als altijd, maar dan met een kersttintje. Er schuiven 15 personen aan en ik heb alle tijd om huis en hoofdgerecht tot een goed einde te brengen. Dat er eerst een halve verbouwing voor nodig was, is geen probleem. Het ziet er allemaal reuze knus uit. Poes is van slag. Het is een gewoontedier en alles is, zelfs tot aan de kattenbak, verplaatst en verschoven.

Boodschappen doen is vier dagen voor kerst een verademing. In alle rust en ruimte laveert het karretje door de schappen en zoekt het lijstje bijeen, dat in de telefoon is opgeslagen. In mijn hoofd zingt James Brown, ‘I feel good tehtehtehdeteh…’ en af en toe swingt het karretje mee de bocht uit. Zus komt vanuit een ander werkverband nog een kerstpakket brengen. Vier prachtige wijnglazen in een plak boomstam om de hals van de fles heen. Ingenieus en leuk bedacht. Het andere kerstpakket was een mooie juten tas met streekgerechten. Prachtige jam, heerlijke honing, kersenwijn, mosterd honing saus. Alles wat het goede leven tekent.

IMG_0944.jpg

Toch schuurt mijn hart iedere dag langs de pijn van een ander. Kilometers hier vandaan, waar kerstmannen en vrouwen uitsluitend witte jassen dragen, vecht een dappere vriend al maanden voor zijn leven. Aanvankelijk werd er gesproken van goede en slechte dagen, later werd dat bekeken van dag tot dag en nu is het zelfs al zover dat er sprake is van een leven van ochtend tot middag, van middag naar avond. Iedere keer als we bijgepraat worden in de app, zie ik het beeld voor me, dat ik maar niet weggesluisd krijg. De broze breekbare vriendin en de kinderen, die meestrijden door er te zijn, te steunen, te troosten, maar machteloos toe moeten kijken hoe stamcellen een eigen leven leiden en complicaties oproepen in dat moegestreden lijf. Licht in deze dagen krijgt er een bijzondere betekenis door. Kunnen gedachten verlichting brengen. Ik stuur ze naar hem toe, naar hen toe om ooit, ooit weer met elkaar te kunnen dansen op zijn vulkaan, als een Phoenix te verrijzen uit die poel van diepe onzekerheid en angst.

074De phoenix

Het is goed om stil te staan bij de keerzijde van de medaille. Straks ga ik er vol in, maak een prachtige schotel klaar en schenk een klare wijn, maar tussen de warmte en de liefde voor elkaar schijnt dat ene licht, het leven daar en van al die anderen, die in een andere fase verkeren en voor wie ‘leven’ het hoogste goed blijkt te zijn en geen vermeende vanzelfsprekendheid meer.

4 thoughts on “Leven

  1. Kippenvel…warmte liefde ontroering gemis medeleven..alles heb je in dit verhaal verweven. En dan het samen-zijn, geniet ervan ❤️

    Like

Comments are closed.