Uncategorized

Volledig in de ban

Door het droevige verhaal over het overlijden van een trouwe viervoeter met een naam van de elf Elyn uit ‘In de ban van de ring’ van Tolkien reisde ik jaren terug in de tijd naar het moment van de eerste kennismaking met De Hobbit en de trilogie.

Ik was een jaar of zestien en werd onmiddellijk ingepakt door de kleine dwerg. Dat was in die tijd toch het leven, wegdromen op de golven van de fantasie. Alles wat een puber kon overkomen, werd bewaarheid, maar boeken waren de zachte, zalvende doekjes voor het bloeden. Door af te reizen naar de voorgeschotelde wereld was ontsnapping mogelijk. Ik reisde mee met de Hobbit Bilbo Balings, die in dat grote avontuur terecht kwam en las ademloos de drie dikke delen vol fantasie en vreemde wezens uit. Wat een groot schrijver was deze man, dat hij je zo vast kon houden in de greep van het verhaal of liever gezegd ‘In de ban’ net als Bilbo Balings, Gandalf en de dertien dwergen.

067.jpg

Voor in het kleine pocketboek van de Hobbit stond de infrastructuur opgetekend van die wondere wereld, evenals de eigen taal en de karakters. Ikk kon het dromerige dorp zien liggen in het dal tussen de groene heuvels. Het gemoedelijke karakter van de kleine dwergen, die in mijn beleving er niet als kabouters uitzagen. Gandalf was de grote Eminence grise, die wijs en waardig hen met raad en daad bij stond. Begin jaren zeventig kwam er een langspeelplaat uit met dromerige muziek, die de sfeertekening in het hoofd prachtig omlijstte. Ze werd grijs gedraaid, terwijl ik de boeken las en herlas. Dat stuk Tolkien werd een deel van het leven.

Sommige literatuur zet de toon. Alle klassiekers behoren daartoe. Alleen op de wereld, Alice in wonderland, Poehbeer, de kleine prins en in die hele speciale fase in het leven deze. De manier waarop het boek me vasthield, was de reden dat ik die heerlijke beelden in mijn hoofd niet wilde bezoedelen met die van een ander. Ik heb de film nooit willen zien. Mijn Bilbo en mijn Gandalf waren de enige echte, daar kon onmogelijk een blauwdruk van zijn.

125

De boekenkasten groeiden en groeiden. ‘Tot in de hemel’ zou mijn moeder zeggen. Tot in de zevende hemel zelfs. Straks, als ik alle tijd van de wereld heb, is er de kans om weer in de wereld van het boek te duiken. Het hoofd is gevuld met jaren aan extra bagage, hoe anders zal het zijn te lezen. Het is de vraag of en hoe de waarneming nog steeds dezelfde ervaring kleurt. Ik ben benieuwd. De andere klassiekers heb ik nog wel eens opgeslagen om bepaalde passages na te lezen, zinsneden op te zoeken, maar het boek van de hobbit en de drie dikke delen van in de ban van de ring bleven dicht. Kan het verhaal weer net zo meeslepend zijn als in die hele belangrijke puberale ontmoeting.

De lieve te jong gestorven Schotse collie is in het rijk van midden aarde, een ster tussen de andere sterren. Het hoofdstuk is uit, maar de herinneringen blijven, samen met de beelden in het hoofd. Een leven lang om ze te koesteren en inspiratie uit te blijven putten net als door de troostende werking van het boek op een keerpunt in het leven. Volledig in de ban.

4 gedachten over “Volledig in de ban

  1. Wat een mooi verhaal. Hoe je zo op deze manier bij Tolkien uitkomt, is prachtig. Wij hebben al zijn werken. De films heb ik wel gezien in de bioscoop. Dat wil zeggen de trilogie Lord of the Rings en deel 1 van De Hobbit. Deel 2 en 3 hoefden voor mij niet meer. Mijn favoriet is Gollem/Smeagol. Elyn had uit het nestje een verschrikkelijk lelijk ding meegekregen dat we Gollumpje noemden. Gollumpje is op haar laatste reis meegegaan.

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat een mooi verhaal. De aanleiding voor dit stukje was een droevige, maar je hebt ons daardoor een mooi inkijkje in je binnenste gegeven!

    Like

  3. Dank jullie wel, het kwam door jouw aangrijpende verhaal, Mies. Zo liefdevol en zo zwaar om dan afscheid te moeten nemen. Tolkien was troostend in mijn dagen van afscheid nemen van het kind-zijn!

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.